Do izolacji przeciwwodnej i przeciwwilgociowej służą różnego rodzaju płynne substancje w postaci mas, mikrozapraw (szlamów), którymi wykonywane są bezspoinowe (bezszwowe) powłoki hydroizolacyjne. Różnią się między sobą składem, nakładane są warstwami o różnych grubościach, które wymagają innych przerw technologicznych. Wszystkie jednak służą do zabezpieczania fundamentów przed najbardziej niszczącym je żywiołem - wodą. Wszystkie produkty przeznaczone do tego celu muszą być odporne na starzenie, uszkodzenia mechaniczne i agresywne związki chemiczne, które znajdują się w wodzie gruntowej. Powinny być też wystarczająco elastyczne, aby nie pękały pod wpływem mrozu albo ruchów związanych z nierównomiernym osiadaniem budynku. Wytrzymałe, a przy tym łatwe do wykonania izolacje dają gwarancję idealnie szczelnej powłoki, która ma chronić fundament naszego domu. Bezszwowe izolacje przeciwwilgociowe i przeciwwodne w pełni łączą się z podłożem, czyli fundamentem, tworząc idealnie szczelną powłokę, która wyklucza możliwość podsiąkania wody.
Rodzaje mas
Masy do hydroizolacji fundamentów można klasyfikować na kilka sposobów, biorąc pod uwagę na przykład ich skład, rodzaj zastosowanych w nich rozpuszczalników albo warunki hydrogeologiczne, w jakich można je stosować.
Mineralne - są to masy cementowe - ze zwykłego szarego albo białego cementu portlandzkiego z dodatkiem kruszywa i polimerów. Najczęściej kupuje się je w postaci sypkiej w workach i miesza z wodą. Po wyschnięciu są odporne na działanie wody wywierającej parcie hydrostatyczne nawet do siedmiu barów.
Bitumiczne - to najczęściej stosowany rodzaj mas do wykonywania izolacji przeciwwodnych i przeciwwilgociowych. Powłoki wodoszczelne z mas bitumicznych są dość grube - co najmniej 4 mm.
Epoksydowe - zawierające żywice epoksydowe. Są odporne chemicznie i mają bardzo dobrą przyczepność do podłoża. Poza tym są elastyczne i bardzo szczelne.
Ciężkie czy lekkie
Podział na izolacje lekkie, średnie i ciężkie jest już rzadko stosowany. Jednak warto go poznać, ponieważ niektórzy producenci płynnych uszczelnień w kartach technicznych swoich produktów wciąż posługują się tą terminologią.
Izolacje lekkie stosuje się tam, gdzie są korzystne warunki wodno-gruntowe. Stanowią ochronę fundamentów budynków posadowionych powyżej zwierciadła wody gruntowej i są jedynie izolacją przeciwwilgociową.
Izolacje średnie stosowane są tam, gdzie woda utrzymuje się w gruncie przez długi okres. Izolowane są nimi fundamenty budynków posadowionych na gruntach spoistych - mogą to być na przykład gliny czy iły.
Izolacje ciężkie zabezpieczają fundamenty przed działaniem wody wywierającej parcie hydrostatyczne. Są grube - mają co najmniej 4 mm i są zazwyczaj zbrojone dwiema warstwami siatki z włókna szklanego.
