Nawierzchnie z kamiennego bruku

2010-01-25 1:00

Nawierzchnie z kamiennego bruku mają zwykle surową formę ułożonych w rzędach kostek, ale mogą też być falujące, wielobarwne i we wzory. Są eleganckie, szlachetne, praktyczne i trwałe, podkreślają urodę roślin i architekturę budynków.

Do brukowania najczęściej używa się granitu oraz bazaltu, a także sjenitu, porfiru i czasami serpentynitu. Są to skały magmowe – bardzo twarde, wytrzymałe, odporne na ścieranie i wpływ niekorzystnych czynników atmosferycznych. Ich zaletą jest również to, że nie chłoną zanieczyszczeń. W ogrodach przydomowych, w których nawierzchnie nie są narażone na duże obciążenia, można też stosować twarde piaskowce oraz zbite wapienie, są one jednak mniej trwałe. Różnorodność materiału brukarskiego jest więc duża, a to pozwala tworzyć niepowtarzalne nawierzchnie. Łącząc różne kamienie, można układać barwne mozaiki. Albo przeciwnie – poprzestając na jednej tylko skale – tworzyć monochromatyczne wzory.

Do utwardzania ścieżek, placów i podjazdów, a zwłaszcza do układania mozaiek, używa się zwykle kamiennych kostek wielkości 4/6 cm (toną takich kostek można wybrukować 8-9 m² powierzchni ogrodu). Taka nawierzchnia jest wystarczająca dla ruchu pieszego i niezbyt intensywnego samochodami osobowymi. Jeśli powinna wytrzymywać większe obciążenia, należy ją wykonać z kostek wielkości 8/11 cm (z tony takich kostek można ułożyć 4,5-5 m² nawierzchni).

Trwałość, estetyka i ekologia – jak projektować nawierzchnie zewnętrzne?
Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
Podziel się opinią
Grupa ZPR Media sprzeciwia się głoszeniu opinii noszących znamiona mowy nienawiści przepełnionych pogardą czy agresją. Jeśli widzisz komentarz, który jest hejtem, powiadom nas o tym, klikając zgłoś. Więcej w REGULAMINIE
Pozostałe podkategorie