Najkorzystniejszy jest okres od wiosny do jesieni. Prace można rozpocząć dopiero po trzech-czterech miesiącach od zakończenia budowy domu. Ściany muszą osiąść. Szczególny przypadek stanowią podłoża z betonu. Nie powinny być wykańczane tynkiem gipsowym, jeżeli od ich wykonania nie minęły jeszcze dwa miesiące. Tynkarzy możemy wzywać dopiero wtedy, gdy zakończone są wstępne prace instalacyjne – rozprowadzono przewody i zrobiono przyłącza. Powinny być już wstawione drzwi zewnętrzne, okna oraz ościeżnice drzwi wewnętrznych. Wiosną i jesienią we wnętrzach powinno już działać ogrzewanie.
Tynki gipsowe można układać wyłącznie wewnątrz domu. Nadają się one na wszystkie podłoża, pod warunkiem że mają one wystarczającą nośność. Wiele osób zadaje sobie pewnie pytanie, czy tynk gipsowy może być układany również w łazience. Tak, o ile wilgotność powietrza nie będzie tam przekraczała 70% i nie będzie się utrzymywać ciągle. Tynk gipsowy chłonie wilgoć, ale też szybko ją oddaje, gdy powietrze staje się bardziej suche. Działa więc jak bufor. Tynki gipsowe nie powinny być natomiast stosowane w miejscach, gdzie będą nieustannie narażone na uszkodzenia mechaniczne – w garażach, warsztatach itp. Tu lepiej sięgnąć po mniej atrakcyjny wizualnie, ale trwalszy tynk cementowo - wapienny.
| Zalety | Wady |
|---|---|
|
|
Tynk gipsowy według normy
Wytyczne dotyczące rodzajów tynków znajdziemy w europejskiej normie EN 13279-1:2004 i jej polskim odpowiedniku PN-EN 13279-1:2005. Norma ta wyróżnia siedem rodzajów tynków gipsowych (nie wszystkie są dostępne na naszym rynku). Oto one:
Norma uwzględnia też kilka rodzajów tynków i wyrobów gipsowych specjalnego przeznaczenia (u nas w większości niedostępne lub sprowadzane na zamówienie). Są to między innymi:
Jakiej zaprawy użyć do budowy muru z kamienia łupkowego lub piaskowca. Mur miałby grubość około 8 cm?
