Płytki z cegieł we wnętrzu: rodzaje, ceny, zalety

2019-09-23 17:00 Radosław Murat
Płytki z cegieł rozbiórkowych
Autor: ANDRZEJ GOLC, PROJEKT: IDSGN PAULINA OLBRYCHOWSKA Fugę między płytkami robi się ze specjalnej masy spoinującej lub z fugi do klinkieru

Nawet kolorowe farby i piękne tapety nie pokonają monotonii tynkowanych ścian. Dlatego tak ogromną popularnością cieszą się wszelkiego rodzaju „cegiełki”. Płytki z cegieł powstają z prawdziwych, starych cegieł lub z klinkieru.

Płytki z cegieł do wnętrz: rodzaje

Najbliższe oryginalnym, starym cegłom są płytki uzyskiwane w rezultacie ich pokrojenia. Z jednej cegły powstają trzy płytki grubości około 2 cm. Największą wartość mają te zewnętrzne, na których przeszłość odcisnęła wyraźne piętno w postaci przebarwień, ubytków, zarysowań. Płytki z cegieł tego typu dostarczają małe firmy działające głównie na zachodzie i północy kraju, czyli w regionach, w których najłatwiej o stare cegły pochodzące z rozbiórki wiekowych murów. Na dostawców takich trafisz, śledząc ogłoszenia w internecie. Przeważnie nie mają one stacjonarnych punktów sprzedaży. Transport nie jest niestety wliczony w cenę. Najlepiej więc zdecydować się na odbiór osobisty, bo masz też wtedy możliwość dokładnego obejrzenia zamówionego towaru. Lepiej kupić około 15-20% więcej płytek z cegieł, niż wynika z obmiaru, aby mieć czym zastąpić płytki najbardziej zniszczone lub uszkodzone podczas transportu. Ci, którzy chcą mieć ściany bardziej jednolite pod względem wizualnym, mogą zamówić płytki z cegieł produkowane w fabryce lub małej manufakturze. Tę ostatnią opuszczają płytki wykrawane z ręcznie formowanych cegieł. Są najbardziej zbliżone wyglądem do cegieł rozbiórkowych. Płytki kupuje się na metry kwadratowe (z uwzględnieniem powierzchni spoin grubości 1 cm). Niektórzy producenci umożliwiają też zakup na sztuki.

Układanie płytek z cegieł

Płytki z cegieł (w tym także z cegieł rozbiórkowych) układa się na ścianach, używając specjalnej zaprawy klejącej sprzedawanej przez ich producentów bądź wykorzystując zaprawę do klinkieru. Podłoże nie musi być idealnie równe, ale powinno być czyste, suche, odpylone i pozbawione tłustych plam mogących obniżyć przyczepność.

Przeczytaj też:

Równe odstępy między poziomymi warstwami płytek zapewni plastikowy profil dystansowy. Wyjmuje się go i umieszcza w nowym miejscu, gdy zaprawa mocująca rząd płytek zwiąże na tyle, że te nie będą się osuwały. Mur z płytek ceglanych warto po ułożeniu zaimpregnować. Impregnat silikonowy lub silikatowy zmniejsza chłonność płytek ceglanych, więc będą się mniej brudzić. Impregnat olejowy dodatkowo wydobędzie barwę cegieł.

Płytki nad blatem kuchennym
Autor: CEGLANA-ŚCIANA Okładzina z płytek świetnie sprawdzi się nad blatem kuchennym. Tak jak prawdziwe cegły płyty są bowiem odporne na częste czyszczenie

Kiedy warto wybrać płytki z cegieł

1. Jeśli marzymy o ceglanym murze, a w budynku ściany są z bloczków lub pustaków.

2. Jeśli chcemy poprawić izolacyjność akustyczną ścian. Ciężka ceglana okładzina ogranicza przenikanie dźwięków przez przegrodę.

3. Jeśli z takich samych cegieł chcemy wykonać fragment okładziny na elewacji domu. Płytki te są bowiem odporne na mróz i wilgoć.

Płytki klinkierowe

Klinkier to szlachetniejsza odmiana ceramiki. Do produkcji cegieł i płytek klinkierowych używa się lepszej gatunkowo gliny. Spiekanie uformowanych elementów odbywa się w temperaturze powyżej 1100oC. Płytki klinkierowe także powstają w wyniku krojenia cegieł na „plasterki”. Mają więc wymiar typowej cegły klinkierowej, czyli 22 x 7 cm, i grubość około 2 cm. Bywają też kolekcje płytek wykrawane z klinkierowych cegieł ręcznie formowanych i sztucznie postarzanych. Dostępne są w setkach kolorów i dużej liczbie faktur – w tym żłobione, tłoczone, sztucznie postarzane. Na 1 m2 potrzeba około 50 płytek (wliczając spoiny szerokości 1 cm). Są też płytki większe, stylizowane na dawną, dużą cegłę gotycką. Wartościowym uzupełnieniem okazują się płytki narożne. Pozwalają tak wykończyć naroża ścian, żeby do złudzenia przypominały prawdziwy mur.

Układanie płytek klinkierowych

Płytki mocuje się na klej do klinkieru (klasy C2TES2) zawierający w składzie tras reński – kruszywo zastępujące wapno. Klej nanosi się zarówno na ściany, jak i na całą spodnią powierzchnię płytek. Po ułożeniu spoinuje się je podobnie jak płytki ze zwykłej ceramiki. Zaleca się mocowanie płytek do muru otynkowanego, a nie surowego. Klinkieru ułożonego pod dachem nie musisz impregnować. Jego powierzchnia jest mało chłonna, a kolor – bardzo nasycony. O impregnacji możesz pomyśleć tylko w przypadku cegieł bardzo jasnych lub głęboko fakturowanych, które będą zdobić ścianę nad blatem kuchennym.

Płytki klinkierowe
Autor: RÖBEN Atutem płytek klinkierowych, podobnie zresztą jak innych cegłopodobnych, jest to, że pasują do każdego rodzaju wnętrz i prawie wszystko do nich pasuje. Sprawdzą się w towarzystwie starych mebli, a ożywią też wnętrze utrzymane w sterylnym, minimalistycznym stylu

PŁYTKI do wnętrz i na zewnątrz

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
KOMENTARZE