| muratordom.pl » Łazienka » Ceramika łazienkowa » Remont łazienki - 5 częstych dylematów związanych z remontowaniem

Remont łazienki - 5 częstych dylematów związanych z remontowaniem

Remont łazienki to nie tylko kwestia wyboru płytek. Musisz odpowiedzieć sobie na ważne pytania. Gdzie ułożyć izolację przeciwwilgociową? Co zrobić, by nie kupować brodzika? Jak rozmieścić źródła światła w łazience? Czym zastąpić grzejnik łazienkowy? Jak wykończyć ściany w łazience? 

Zgłoś swój remont i wygraj!

1. Gdzie ułożyć izolację przeciwwilgociową?

Na wszystkich powierzchniach, które są narażone na bezpośredni kontakt z wodą. Przy umywalce izolacja powinna zaczynać się od podłogi i sięgać około 50 cm ponad baterię umywalkową i na boki poza jej krawędzie. Wokół kabiny prysznicowej zabezpieczenie ścian powinno sięgać co najmniej 20 cm ponad miejsce zamocowania słuchawki prysznicowej, choć dla pewności najlepiej zrobić je do samego sufitu. Z boku izolacja powinna wystawać poza kabinę na 50 cm.

Wokół wanny izolacja powinna sięgać nieco powyżej wysokości, na której dorosła osoba stojąca w wannie będzie podnosić słuchawkę prysznicową, i po mniej więcej 65 cm z obu stron wanny. Trzeba też zabezpieczyć całą podłogę oraz dolny pas ściany nad nią na wysokość minimum 15 cm. Jeśli okaże się, że strefa mokra zajmie dużą powierzchnię ścian, łatwiej będzie ułożyć izolację w całej łazience. Do izolowania najczęściej stosuje się masy cementowe i łatwiejsze w użyciu folie w płynie – przed naniesieniem zwykle wystarczy je tylko wymieszać (np. wiertarką z mieszadłem), aby uzyskać jednolitą konsystencję. Są też folie dwuskładnikowe – gotowe do użycia po wymieszaniu dwóch składników. Naroża ścian oraz miejsce styku ścian i podłóg trzeba wzmocnić, wklejając w nie specjalne taśmy z tkaniny poliestrowej

2. Co zrobić, by nie kupować brodzika?

Można odpowiednio wyprofilować podłogę i zamontować w niej odpływ, ale przedtem trzeba sprawdzić, czy takie rozwiązanie uda Pamiętajmy, że w każdym natrysku oprócz izolacji podłogi musi być wykonana izolacja ścian. Gotowy „brodzik bez brodzika” – po uwzględnieniu wszystkich warstw, które zajmują 12-15 cm – nie powinien wystawać ponad poziom podłogi. Jeżeli strop ma grubość około 15 cm, należy się liczyć z tym, że podłączenie odpływu od niego do pionu kanalizacyjnego wypadnie w pomieszczeniu poniżej. Jeżeli jest grubszy, odpływ powinien się zmieścić w warstwach podłogi, ale konstruktor musi rozstrzygnąć, czy zagłębienie na podejście kanalizacyjne nie osłabi konstrukcji stropu. Pod dnem brodzika musi się zmieścić odpływ kanalizacyjny (rura ma średnicę 50 mm) ułożony ze spadkiem co najmniej 2% w kierunku pionu kanalizacyjnego, na warstwie styropianu. Na odpływie instaluje się wpust podłogowy z wbudowanym syfonem: punktowym (umieszcza się go najczęściej centralnie) lub liniowym (montuje się go równolegle przy ścianie lub na krawędzi brodzika). Wybierzmy taki, do wnętrza którego będzie się można dostać od góry. Na izolacji cieplnej układa się najpierw folię z PCW, a następnie mniej więcej 5-centymetrową warstwę wylewki. Trzeba ją ukształtować ze spadkiem w kierunku odpływu. Powinna sięgać poniżej górnej płaszczyzny odpływu, tak żeby zmieściły się jeszcze warstwa hydroizolacji (zazwyczaj z folii w płynie) i płytki ułożone na warstwie kleju. Końcowy etap prac to ułożenie płytek.

3. Jak rozmieścić źródła światła?

Planując oświetlenie łazienki, musimy pamiętać o podzieleniu go na funkcje – związaną z miejscem i ogólną. Źródła światła można montować nad lustrem lub po obu jego stronach, tak aby poranny makijaż czy golenie były łatwe i przyjemne. Ważne jest, aby lampki oświetlały lustro symetrycznie z obu stron i nie oślepiały stojących przed nim. Należy je umieścić w odległości około 75 cm od siebie i na wysokości oczu – czyli około 1,6 m ponad podłogą. Oświetlenie ogólne łazienki powinno dawać światło rozproszone (unikniemy cieni), lecz wystarczająco mocne. Teraz najczęściej robi się sufit podwieszany z umieszczonymi w nim lampkami halogenowymi.

Jako światło dodatkowe można np. wmontować w obudowę wanny wąż świetlny. Pamiętajmy, że skuteczność oświetlenia zależy nie tylko od mocy żarówki, ale także od stopnia pochłaniania światła przez otoczenie. Ciemne ściany i sufity, elementy fakturowane oraz z ciemnego drewna pochłaniają światło dużo intensywniej niż jasne i gładkie powierzchnie.

Projektując oświetlenie łazienki, musimy stosować się do przepisów. Zgodnie z nimi gniazdka należy instalować w bezpiecznej odległości od wanien czy kabin prysznicowych – minimum 60 cm. Osprzęt elektryczny trzeba też umieścić na odpowiedniej wysokości nad podłogą – włączniki oświetlenia na wysokości 1,4 m, gniazda elektryczne 230 V – 1,2 m, oprawy oświetleniowe – 2 m. Stosowany w łazience osprzęt musi być szczelny (w izolujących obudowach). Gniazda elektryczne powinny mieć bolce uziemiające i być możliwie hermetyczne, a już z pewnością bryzgoszczelne (niewrażliwe na zachlapanie wodą).

4. Czym zastąpić grzejnik łazienkowy?

Podczas remontu łazienki można zmienić sposób jej ogrzewania, zwłaszcza jeżeli zainstalowany tam grzejnik zabiera zbyt wiele miejsca lub szpeci wnętrze. Dobrym rozwiązaniem jest zrobienie elektrycznego ogrzewania podłogowego, które można z powodzeniem stosować jako podstawowy system grzewczy. Dodatkowo pozwala ono zaoszczędzić miejsce i nie wymaga konserwacji, a na ciepłą posadzkę przyjemniej wychodzi się z wanny czy spod prysznica.

Zrywanie starej terakoty przed wykonaniem ogrzewania podłogowego nie jest konieczne, można położyć je na istniejącej posadzce (starannie oczyszczonej z kurzu i tłustych plam). Ogrzewania podłogowego nie robi się w miejscach stałej zabudowy (sedes, wanna). Możemy ułożyć je sami, lecz podłączenie do sieci należy pozostawić elektrykowi. Do wykonania ogrzewania elektrycznego w łazience najczęściej używa się mat grzejnych. Są to siatki z tworzywa sztucznego z wplecionym w nie cienkim przewodem grzejnym. Do łazienek przeznaczone są maty o mocy 100, 120, 150 i 160 W/m2. Można też zastosować kable – mają moc 10-20 W/m i układa się je w pętle, zachowując odstęp 5-15 cm, w zależności od oczekiwanej mocy. Najlepsze materiały na wykończenie podłogi z ogrzewaniem to te, które dobrze przewodzą ciepło: gres, materiały ceramiczne, kamień. Ze względu na różnicę rozszerzalności cieplnej pomiędzy betonem a płytkami ceramicznymi nie wolno układać zbyt dużych elementów (nie powinny być większe niż 30 x 30 cm). Mocuje się je elastyczną zaprawą klejową odporną na działanie wysokiej temperatury, najlepiej epoksydową lub cementową z domieszkami uszlachetniającymi, a spoiny między nimi wypełnia się specjalną elastyczną fugą.

5. Jak wykończyć ściany?

Jeśli zdecydujemy się na nowe płytki ceramiczne, musimy odpowiednio przygotować podłoże. Najważniejsze jest jego oczyszczenie, wyrównanie i poprawienie spoistości oraz uzupełnienie braków. Jeżeli nowe płytki ceramiczne kładziemy na ściany, z których usunięto stare, to przede wszystkim musimy sprawdzić stan zaprawy. Jeśli wystarczająco mocno przylega do ściany, możemy ją zostawić, niwelując ubytki masą wyrównującą. Jeżeli nie – należy ją skuć. W takim wypadku przed położeniem nowej warstwy płytek ścianę trzeba otynkować, pamiętając o zachowaniu pionu i utworzeniu równej płaszczyzny tynku.

Najwięcej problemów przy układaniu nowych płytek sprawia ściana malowana farbą olejną lub emulsyjną. Bardzo istotne jest dokładne jej usunięcie. Można to zrobić mechanicznie (zdrapując farbę) lub korzystając z preparatów chemicznych do usuwania starych powłok malarskich. Można też nie zrywać starych płytek i spróbować odnowić je specjalnymi impregnatami (kafle porowate), preparatami olejowymi (terakota, gres) lub silnie skoncentrowanymi detergentami. Innym wyjściem jest ułożenie nowych płytek na starych. Aby to zrobić, należy sprawdzić, czy stare płytki dobrze trzymają się podłoża – opukać je. Głuchy odgłos świadczy o słabej przyczepności płytek – trzeba je skuć, gdyż i tak wkrótce same zaczną odpadać. Na płytki niewydające głuchego odgłosu można przykleić nowe.

Na stare kafle można też naklejać dekoracje wycięte np. z samoprzylepnych tapet. I chociaż nie jest to rozwiązanie trwałe, daje ciekawy efekt. Innym sposobem odnowienia ściany jest wymiana uszkodzonych płytek (miejsca po nich trzeba uzupełnić zaprawą klejową i po wklejeniu naszych płytek pozostawić do wyschnięcia na co najmniej 24 godziny) na kafle innego koloru lub zrobienie nowych fug (np. w kontrastowym kolorze). Jeśli chcemy przykleić nowe płytki na stare, najważniejsze jest właściwe przygotowanie powierzchni starych płytek (należy zmyć pozostałości środków czyszczących oraz dokładnie odtłuścić powierzchnię) i staranne oczyszczenie spoin, a także użycie odpowiedniego kleju lub gruntu o wysokiej przyczepności.

Autor: Mariusz Bykowski

Gdy rozłożymy matę na podłodze (omijając urządzenia sanitarne), nakładamy na nią warstwę zaprawy klejącej do płytek

Tuznajdziesz
Porównaj
Przeczytaj dodatkowo:
Aranżacja nowoczesnej łazienki: czy warto...

Ostatni krzyk mody w łazience to ukryte w ścianie baterie. Jak prezentują się w łazience? Zobacz, czy warto...

Ekologiczne baterie łazienkowe

Elegancki i nowoczesny wygląd baterii łazienkowych to nie wszystko – od zastosowanych rozwiązań w...

Nowoczesny design i folk w aranżacji łazienki

Ludowe wzory z całego świata w połączeniu z nowoczesnym designem to najnowszy trend w aranżacji łazienki....

Modna łazienka 2016. GALERIE najnowszych aranżacji

Modna łazienka to hasło, które dla każdego może znaczyć coś innego. Niektórzy przywiązują wagę...

Kompleksowy remont łazienki krok po kroku

Łazienka niszczy się szybko – po kilku latach wymaga odnowienia, a po kilkunastu potrzebuje...

Jaką spłuczkę i deskę do miski ustępowej wybrać?

Jakie cechy powinna mieć dobra miska ustępowa? Dodatkowo do muszli należy także dobrać spłuczkę i deskę. Z...

Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody ZPR Media S.A.. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody ZPR Media S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.