Zioła nie muszą rosnąć na dużych grządkach - pod uprawę każdego gatunku wystarczy przeznaczyć od 0,25 do 2,0 m2 powierzchni. Można też uprawiać je w pojemnikach. O wielkości ogródka ziołowego decydują indywidualne upodobania użytkowników oraz wielkość całego ogrodu.
Jeżeli ogród jest duży, to można w nim urządzić osobny ziołowy ogródek kwaterowy. Tworzą go regularne kwatery roślin przedzielone dróżkami. Ogródek ten może być zarówno samoistną częścią większego ogrodu, jak i inspiracją do zagospodarowania niewielkich przestrzeni - na przykład przy domach szeregowych.
Zioła można posadzić na rabacie płaskiej lub wzniesionej od 40 do 90 cm - wtedy pielęgnuje się je wygodniej, bo nie trzeba się do nich schylać. Taka rabata może mieć kształt prostokąta, koła lub elipsy. Warto wiedzieć, że najwygodniejsze w pielęgnacji są niewielkie - do 2 m2 powierzchni - rabaty prostokątne.
Rabaty dobrze jest oddzielić dróżkami, które nie tylko ułatwią dostęp do ziół, ale także uniemożliwią rozprzestrzenianie się bardziej ekspansywnych gatunków (mięta). Dróżki takie powinny być szerokie - co najmniej 50 cm. Można je wykonać ze żwiru, cegieł, płyt kamiennych lub betonowych. Zarastając wolne powierzchnie, zioła zatrą regularne linie podziału, co doda kompozycji swobody i spontaniczności.
Rabaty można też wydzielić, otaczając każdą niewysokim żywopłotem. Na taki żywopłot nadają się, oprócz bukszpanu, niektóre drewniejące zioła: lawenda, hyzop, ruta, cząber, szałwia, tymianek oraz bylica boże drzewko.
Rozmieszczenie na rabacie poszczególnych ziół jest uwarunkowane wysokością i ekspansywnością roślin. Zasady kompozycji są takie, jak przy projektowaniu rabat z roślin ozdobnych:
