Taras naziemny. Jak zbudować taras na gruncie i taras na płycie betonowej w ogrodzie: krok po kroku

2019-03-08 14:52 Elżbieta Borkowska-Gorączko|Radosław Murat
Taras na gruncie
Autor: Piotr Mastalerz

Taras naziemny sprawia, że wnętrze domu i ogród się przenikają. Aby był również komfortowym miejscem wypoczynku, musi być poprawnie zbudowany. Podpowiadamy, jak dobrze zrobić taras naziemny w ogrodzie oraz wybrać trwałe materiały do jego wykończenia, tak by był ozdobą domu i posesji.

Taras naziemny na płycie betonowej lub taras na gruncie

Najczęściej przy nowych domach budowany jest naziemny taras betonowy. Jego popularność wynika z tego, że można go wykończyć na wiele sposobów, a dobrze wykonany taras betonowy jest trwały i nie wymaga zbyt wielu zabiegów pielęgnacyjnych i konserwacyjnych.

Wart zainteresowania jest także inny rodzaj tarasu naziemnego - taras na gruncie. Buduje się go szybciej niż taras betonowy, prawie nie ma prac mokrych. A jeśli użyje się odpowiedniego materiału wykończeniowego - kamieni, bruku klinkierowego lub płyt betonowych - taki taras naziemny przetrwa nawet kilkadziesiąt lat.

Taras naziemny na płycie betonowej - konstrukcja i wykończenie nawierzchni tarasu

Najpierw trzeba przygotować podbudowę. W tym celu z powierzchni przeznaczonej na taras zdejmuje się humus i układa warstwę żwiru grubości 30 cm, najlepiej w dwóch warstwach – każdą z nich trzeba dokładnie zagęścić mechanicznie.

Na podbudowie robi się podsypkę piaskową lub z chudego betonu. Bardzo staranne wykonanie tych warstw jest ważne, ponieważ chronią one płytę tarasu przed pękaniem spowodowanym przez nierówne osiadanie lub wysadziny mrozowe w gruntach gliniastych. Poza tym nie będzie konieczne zbrojenie płyty tarasowej, którą robi się z betonu C 12/15 (B15). Ma ona zwykle 10 cm grubości. Powinna być oddylatowana, czyli oddzielona od ścian domu szczeliną wypełnioną elastycznym materiałem (na przykład pasem odpowiednio dociętej płyty styropianowej).

Płaszczyzna tarasu musi mieć 2-procentowy spadek od ściany domu w kierunku zewnętrznym, by łatwo spływała z niej woda. Uzyskuje się go, robiąc na płycie tarasu warstwę spadkową grubości nie mniejszej niż 4 cm z szybko schnącej mieszanki betonowej. Poziom powierzchni tarasu powinien być tak dobrany, by po ułożeniu nawierzchni była ona kilka centymetrów niżej niż podłoga w domu. Jeśli tak nie będzie, może się okazać, że w czasie deszczu woda spływa do domu.

  • Hydroizolacja tarasu na płycie betonowej

Nie jest ona potrzebna, ponieważ nawet jeśli woda przeniknie przez warstwy tarasu, nie zawilgoci pomieszczeń, tylko wsiąknie w ziemię.

  • Dylatacje na tarasie

Poza dylatacją między tarasem a ścianą domu – jeśli taras jest duży – konieczne będą dylatacje jego wierzchnich warstw, które zapobiegną pękaniu płytek. Wykonuje się je, pozostawiając w warstwie dociskowej i nawierzchni pionowe szczeliny grubości 10 mm, które będą tworzyć pola o powierzchni 3-4 m2. Wypełnia się je materiałem trwale elastycznym.

  • Nawierzchnia tarasu betonowego

Najczęściej wykonywana jest z płytek ceramicznych (trzeba wybierać nieśliskie i mrozoodporne) oraz płyt betonowych (które są mrozoodporne). Płyty betonowe mogą mieć klasyczny format kwadratu, a nawet imitować kamień naturalny czy drewno. Do aranżacji wykańczania tarasów wykorzystuje się również drewno naturalne, kamień czy płyty klinkierowe. Płytki kamienne układa się na zaprawie przeznaczonej specjalnie dla nich, ale można też użyć zaprawy cementowej lub cementowo-wapiennej. Pamiętać należy o tym, by układać płytki, smarując klejem ich powierzchnię i podłoże, bo między tymi warstwami nie powinno być pustych przestrzeni. Najlepsze na nawierzchnię są płytki o boku 20-30 cm. Zbyt małe dają większą liczbę spoin, a duże podlegają większym naprężeniom.

  • Fugowanie płytek

Fugi między płytkami najlepiej zrobić z elastycznej zaprawy do spoinowania i niezbyt wąskie, by płytki miały możliwość odkształcania się pod wpływem zmian temperatury. Staranne wykonanie spoin zabezpieczy taras przed przesiąkaniem wody w głąb.

Taras na gruncie - konstrukcja i wykończenie nawierzchni tarasu

O trwałości tarasu decyduje prawidłowo wykonana podbudowa. Z miejsca przeznaczonego na taras trzeba zdjąć humus – zawiera on substancje organiczne, które rozkładając się, zmniejszają objętość, co powoduje, że nawierzchnia może się zapadać. Jeśli poziom tarasu ma być podniesiony względem reszty ogrodu, trzeba podwyższyć teren, nasypując piasku lub pospółki. Należy je sypać warstwami najwyżej 30-centymetrowymi i każdą z nich bardzo dobrze zagęścić (od tego zależy trwałość tarasu). Jeżeli nie trzeba podnosić poziomu gruntu, jako podbudowa wystarczy 15-centymetrowa warstwa zagęszczonego piasku. Po rozłożeniu na niej podsypki piaskowo-cementowej (o grubości 5-10 cm) i osadzeniu krawężnika można układać nawierzchnię.
Pamiętajmy, żeby wykonując podbudowę pod taki taras, nadać jej spadek (1,5-3%) w kierunku krawędzi bądź korytka odwadniającego.

Taras naziemny. Jak zbudować taras na gruncie i taras na płycie betonowej
Autor: Piotr Mastalerz Podbudowa pod taras na gruncie musi często tworzyć wysoki nasyp, aby udało się zrównać płaszczyznę nawierzchni z progiem drzwi tarasowych
  • Rodzaje nawierzchni tarasu na gruncie

Sprawdzą się tu ciężkie i grube elementy, których ani nie trzeba kleić, ani przykręcać, ani przybijać. Najtańsze będą betonowe płyty chodnikowe. Jedna kosztuje 6-8 zł. Wariantem bardziej luksusowym są betonowe płyty dekoracyjne – barwione w masie, z wytłoczoną fakturą. Mogą całkiem nieźle naśladować naturalny kamień. Miewają też wzór imitujący układ kostki brukowej.Zdecydowanie droższy wariant to płyty z prawdziwego kamienia – bazaltu, granitu, sjenitu. inwestorów wybiera nawierzchnię z kostek brukowych – betonowych albo granitowych. Taras tworzy wtedy stylistyczną całość z podjazdem do garażu i ścieżkami ogrodowymi wykonywanymi z tego samego materiału. Ładny i trwały jest bruk klinkierowy. 


  • Wykonanie nawierzchni tarasu na gruncie

Zarówno betonowe oraz kamienne płyty, jak i kostkę brukową układa się na podsypce tak, żeby ich poziom wypadł mniej więcej 3 mm wyżej. Później są ubijane zagęszczarką spalinową i po tym zabiegu „trafiają” na właściwą głębokość. Następnie szczeliny między elementami nawierzchni wypełnia się wysuszonym piaskiem frakcji 0-2 mm. Po zagęszczeniu szczeliny ponownie wypełnia się suchym piaskiem i zrasza nawierzchnię wodą. 


Oryginalną nawierzchnią jest bruk drewniany. Na podsypce ustawia się plastry wycięte z pnia, mające grubość 4-5 cm. Powinny być zabezpieczone bezbarwnym impregnatem, w przeciwnym razie nie przetrwają dłużej niż kilka lat. Spoiny między nimi wypełniamy drobnym żwirem.


Na gruncie można zbudować także taras drewniany. Żwirowa podsypka grubości 10 cm musi być wtedy wyjątkowo dobrze zagęszczona i wyrównana. Układa się ją na warstwie piasku grubości 10 cm. 
Deski mocuje się do legarów opartych na betonowych słupkach osadzonych w gruncie. Pamiętajmy, że drewno nie może stykać się z betonem, więc między słupkami a belkami trzeba zastosować przekładki, na przykład w postaci papy lub plastikowych klinów. Można także kupić specjalne plastikowe wsporniki, którymi zastępuje się betonowe słupki. Pozwalają w łatwy sposób nadać nawierzchni spadek. 


Warto wiedzieć

Czy taras na gruncie wymaga drenażu?

Tarasom naziemnym nie zagraża woda gruntowa, bo jej poziom jest przeważnie znacznie niższej. W gruncie i na jego powierzchni zatrzymuje się jednak woda deszczowa i ta pochodząca z topniejącego śniegu lub lodu. Z tarasu na płycie spływa poza jego powierzchnię, w tarasie na gruncie częściowo spływa, częściowo przesącza się pod nawierzchnię. Tam jest powoli rozsączana w gruncie dzięki podbudowie ze żwiru bądź z tłucznia. 
Gdy nawierzchnia jest zrobiona na równi z poziomem terenu, zachodzi ryzyko, że na obrzeżu tarasu będą powstawały kałuże – wzdłuż miejsca, do którego prowadzi jego spadek. Można tam zainstalować korytka odwadniające. Muszą być zlicowane z powierzchnią tarasu i zamocowane z zachowaniem lekkiego spadku. 
Zanim ułoży się korytka i rury odprowadzające wodę, trzeba zrobić wykopy. 
Powinny być one szersze od rur i korytek o mniej więcej 20 cm i głębsze o blisko 10 cm. Rury układa się tak, by miały minimum 2-procentowy spadek w kierunku studzienki chłonnej, która ma za zadanie powoli odprowadzać wodę do gruntu. Studzienka powinna się znaleźć minimum 2 m od tarasu i ścian domu.
 Wykop pod korytko wypełnia się chudym betonem. Korytko wciska się w świeży beton i łączy z rurą odpływową. Później układa się nawierzchnię.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
KOMENTARZE
magda
|

jakie podłoże pod płyty betonowe, mam zrobiony taras ziemny podłoże piasek 7lat już dwa razy przekładałam bo się zapadaja mam go dosyć ,chcę zrobić po raz trzeci i ostatni ale potrzebuję porady bo fachowcy robią człowieka w konia aby zgarnąc kase