Rośliny zadarniające: niskie rośliny płożące do ogrodu

2021-08-19 17:05

Byliny zadarniające mogą być dobrą alternatywą dla ogrodowego trawnika. Jeżeli masz w ogrodzie miejsca zacienione, pod drzewem lub np. na skarpie, warto posadzić tam niskie rośliny płożące. Podpowiadamy, gdzie sadzić i jak uprawiać rośliny zadarniające.

Rośliny zadarniające są niewysokie, łatwo się rozprzestrzeniają za pomocą długich pędów, kłączy lub rozłogów. Wciskają się w każdą wolną przestrzeń ogrodu i z czasem pokrywają ją siatką pędów i liści. Wygląda to bardzo efektownie, ma też tę zaletę, że zapobiega wzrostowi chwastów, które z trudem przebijają się przez gąszcz pędów. Ponieważ są długowieczne, raz posadzone zdobią otoczenie przez wiele lat.

Gdzie sadzić rośliny zadarniające?

Rośliny zadarniające można posadzić w ogrodzie zamiast trawnika, szczególnie pod drzewami. Trawnik trudno jest utrzymać między innymi w cieniu, pod koronami drzew, bo tam zwykle zarasta mchem i konieczne jest częste dosiewanie oraz regeneracja trawy. Nie udaje się on też na piaszczystej, szybko przesychającej glebie i w prażącym słońcu, bo wymaga systematycznego podlewania, co nie zawsze możemy mu zapewnić.

Trudno też uprawiać trawnik na skarpach oraz piwniczkach ziemnych, gdzie jego koszenie jest uciążliwe, poza tym nie wszystkie kosiarki się do tego nadają (na skłonach o nachyleniu powyżej 20º nie powinny pracować kosiarki spalinowe).

Rośliny zadarniające mogą także towarzyszyć krzewom i wyższym bylinom, szczególnie tym, które zaczynają wzrost późną wiosną (do tego czasu ziemia w ogrodzie jest pusta, co nie wygląda ładnie).

Rośliny zadarniające zamiast trawnika

Do obsadzania dużych powierzchni najbardziej nadają się rośliny szybko rosnące, tworzące silne rozłogi lub płożące pędy, które zakorzeniają się w podłożu i tworzą gęstą darń. Najlepsze są rośliny zimozielone. Ich zaletą jest to, że przez cały rok są efektowne. Poza tym wymagają znacznie mniej pielęgnacji niż trawnik. Zamiast zakładać trawnik, można posadzić:

  • w słońcu i półcieniu – dębik ośmiopłatkowy, irgę Dammera, trzmielinę Fortune’a, pięciornik rozłogowy, płożące odmiany jałowców, mikrobiotę syberyjską;
  • w cieniubarwinek pospolity, bluszcz pospolity, bluszczyk kurdybanek, gajowiec żółty, pragnię syberyjską, podagrycznik pospolity 'Variegatum', konwalię majową, tojeść rozesłaną, ułudkę wiosenną, runiankę japońską, mikrobiotę syberyjską.

Rośliny zadarniające na skarpy

Do obsadzania pochyłości terenu najlepsze są rośliny o silnych i rozgałęzionych systemach korzeniowych. Przerastając podłoże, zapobiegają wymywaniu i osuwaniu się ziemi. Szczególnie polecane są także gatunki, które tworzą silne rozłogi albo kłącza. Ich gęsta siatka oplata glebę, skutecznie przeciwdziałając erozji. Ponieważ na zboczach ziemia łatwo przesycha, należy wybierać rośliny odporne na okresowy brak wody. Posadzić można:

  • w słońcu i półcieniu – czyściec wełnisty, lebiodkę pospolitą, macierzanki, rogownicę kutnerowatą, pięciornik rozłogowy, przetacznik rozesłany, irgę Dammera, płożące odmiany jałowców, miktobiotę syberyjską;
  • w cieniu – bodziszek korzeniasty, gajowiec żółty, bluszcz pospolity, mikrobiotę syberyjską, winobluszcz zaroślowy.

Rośliny zadarniające na rabaty bylinowe

W takich miejscach najlepiej sprawdzają się rośliny płożące o umiarkowanej sile wzrostu. Zbyt ekspansywne mogą zagłuszyć i zarosnąć sąsiednie rośliny, poza tym ich silne korzenie będą konkurowały z nimi o wodę i składniki pokarmowe. Najlepsze są posadzone:

  • w słońcu i półcieniu – acena drobnolistna, gęsiówka kaukaska, rozchodniki, macierzanki, tojeść rozesłana, truskawka ozdobna;
  • w cieniu – dąbrówka rozłogowa, ogrodowe odmiany jasnoty plamistej, kopytnik pospolity, tiarella ogrodowa, ułudka wiosenna.

Jak uprawiać rośliny zadarniające

  • W miejscu, w którym są zaplanowane rośliny okrywowe, należy przekopać ziemię i ją odchwaścić. Trzeba to zrobić bardzo dokładnie, wybierając z ziemi najdrobniejsze rozłogi i fragmenty korzeni. Mogą z nich odrosnąć chwasty, a ich późniejsze wyrywanie spomiędzy gęsto posadzonych roślin zadarniających nie będzie łatwe.
  • Następnie warto użyźnić glebę nawozem organicznym, najlepiej kompostem. Rozkłada się go na powierzchni co najmniej 2-centymetrową warstwą i płytko miesza z podłożem.
  • W tak przygotowanej glebie można sadzić rośliny. Zazwyczaj umieszcza się po kilkanaście sztuk na 1 m2, ale małe rośliny należy sadzić gęściej (20-25 na 1 m2), a krzewy rzadziej (od dwóch do kilku roślin na 1 m2).
  • Rośliny okrywowe nie wymagają szczególnego traktowania i jeśli są właściwie dobrane do warunków, jakie panują w ogrodzie, same dobrze sobie poradzą. Jedynie w początkowym okresie, czyli przez pierwsze dwa-trzy lata, zanim się rozrosną i pokryją podłoże masą pędów, muszą być regularnie odchwaszczane.
  • W czasie suszy należy je podlewać, a raz w roku zasilić nawozem.

Zobacz też galerię zdjęć krzewów okrywowych

Barwinek - znakomita roślina okrywowa
Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
Nasi Partnerzy polecają
Podziel się opinią
Grupa ZPR Media sprzeciwia się głoszeniu opinii noszących znamiona mowy nienawiści przepełnionych pogardą czy agresją. Jeśli widzisz komentarz, który jest hejtem, powiadom nas o tym, klikając zgłoś. Więcej w REGULAMINIE