Szklana przybudówka (tak zwany ogród zimowy) jest przestrzenią buforową między ogrzewanymi pomieszczeniami a zimnym otoczeniem i przyczynia się do zmniejszenia strat ciepła domu.
Jeśli zależy nam na zmniejszeniu zapotrzebowania na ciepło i mniejszych rachunkach za ogrzewanie, oranżeria powinna być zaprojektowana jako przestrzeń nieogrzewana. Wtedy jednak nie da się z niej korzystać zimą, ponieważ temperatura będzie w niej o mniej więcej 5°C wyższa od temperatury na zewnątrz.
Z kolei ogrzewanie oranżerii do temperatury takiej jak w pomieszczeniach mieszkalnych będzie drogie, ponieważ straty ciepła przez szyby są mniej więcej czterokrotnie większe niż przez ocieploną ścianę czy dach. Rozsądne jest zatem utrzymywanie tam temperatury na poziomie około 10°C.
Usytuowanie ogrodu zimowego względem stron świata
Dzięki temu, że szyby przepuszczają do wnętrza promieniowanie słoneczne, oranżeria pozwala wykorzystać je do ogrzewania domu. Najwięcej energii słonecznej dotrze do oranżerii, jeżeli zostanie dobudowana do bryły budynku od południa i jej okna nie będą zacienione przez wysokie rośliny i drzewa, które na zimę nie gubią liści. Najlepiej, gdy szklana południowa ściana ogrodu zimowego będzie pochylona pod kątem 20-75° do płaszczyzny terenu. Nagrzana w dzień masywna (najlepiej z pełnych cegieł ceramicznych, klinkierowych, silikatowych, betonu, kamieni lub gliny) ściana oddzielająca oranżerię od reszty domu będzie oddawać ciepło jeszcze długo po zachodzie Słońca. Nie należy jej izolować cieplnie, żeby nie utrudniać przenikania ciepła do wnętrza domu.
Trzeba pamiętać, że tak zaprojektowana oranżeria będzie sprzyjać nagrzewaniu się pomieszczenia także latem, dlatego warto zainstalować w niej żaluzje, rolety lub zasłony, które zminimalizują niepożądane skutki nasłonecznienia.
