| muratordom.pl » Budowa » Drzwi, bramy garażowe » Garaż pod budynkiem: bezpieczny zjazd

Garaż pod budynkiem: bezpieczny zjazd

Garaż pod budynkiem nie musi być przykrą koniecznością. Wygodny zjazd, prawidłowe odwodnienie i odpowiednie wykonanie nawierzchni sprawiają, że różnica poziomów nie jest odczuwalna, a ciekawie wykończone ściany oporowe stanowią oryginalny wystrój zewnętrzny.

Odwodnienie liniowe zjazdu do garażu

Woda opadowa to wróg numer jeden podziemnego garażu. Nieodpowiednia konstrukcja pochyłego zjazdu szybko doprowadziłaby do tego, że spływająca woda gromadziłaby się we wszystkich narożnikach i zalewała ściany domu i garaż. Aby tego uniknąć, w końcowej części zjazdu, na odcinku długości przynajmniej 0,5 m, pozostawia się prawie płaski fragment i umieszcza się w nim liniowe korytko odwadniające. Powinno ono być zagłębione w podłożu, żeby nie wystawało ponad powierzchnię okładziny. W korytku lub w jego otoczeniu układa się kabel grzejny, który zimą nie dopuści do zamarzania wody, oraz osadnik szlamu zbierający zanieczyszczenia spływające razem z wodą.

Nawierzchnię za odwodnieniem liniowymi w garażu układa się z lekkim spadkiem w kierunku korytka. Oprócz odwodnienia zjazdu warto zaprojektować odprowadzenie wody z samego garażu. Zimą z kół i podwozia samochodu odpadają lodowe bryły, które roztapiają się i pozostawiają na posadzce brudne kałuże. Jeśli w podłodze garażu zamontuje się korytko odwadniające, to zanieczyszczenia będzie można zgarnąć bezpośrednio do niego i uniknie się ciągłego sprzątania.

Zobacz także: Wygodny zjazd do garażu

Autor: 2) , Andrzej Szandomirski

Liniowe korytko odwadniające umieszcza się przed bramą garażową jeszcze przed ułożeniem podbudowy ze żwiru. Bardzo ważne jest jego prawidłowe wypoziomowanie.

Instalacja przeciwoblodzeniowa

Niektórym inwestorom w trakcie budowy wydaje się, że odgarnianie śniegu czy skuwanie lodu z podjazdu w czasie zimy to przyjemne domowe obowiązki. Jednak po zamieszkaniu najczęściej zmieniają zdanie i w rezultacie samochód na czas zimy przenosi się na ulicę. Po oblodzonym zjeździe oczywiście udałoby się wjechać do garażu, ale wyjazd z niego mógłby się okazać niemożliwy. Dlatego na każdej pochylni, niezależnie od stopnia nachylenia, powinno się ułożyć instalację przeciwoblodzeniową, czyli maty grzejne, które roztapiają gromadzący się śnieg, nie dopuszczając do jego zamarzania. Maty mogą być ułożone pod całą powierzchnią zjazdu albo tylko w pasach pod kołami samochodu. Pierwsze rozwiązanie jest uniwersalne, bo umożliwia bezpieczne korzystanie z całego zjazdu, również z obrzeży. Drugie jest zdecydowanie tańsze, ale nie pozwala na wygodne zejście do garażu, bo z boku zjazdu, przy poręczy, powierzchnia pozostaje śliska.

Nawierzchnia zjazdu: materiały i wykonanie

Odpowiednie nachylenie zjazdu formuje się za pomocą warstwy zagęszczonego żwiru i betonu. Na tak przygotowanym podłożu układa się podsypkę piaskową, a na niej nawierzchnię. Może ona być wykonana z takich samych materiałów, jakie stosuje się na płaskich podjazdach: kostki brukowej, bazaltowej lub granitowej albo płyt chodnikowych grubości 6-8 cm. Warto jednak pamiętać, że mokra kostka bazaltowa jest bardzo śliska, więc nawet podczas niewielkich opadów łatwo na niej stracić panowanie nad samochodem. Z tego samego powodu na okładzinę nie stosuje się gresu ani granitu polerowanego. Na stromych zjazdach nawierzchnia powinna być karbowana, czyli poprzecinana wypukłymi poprzecznymi pasmami zwanymi ryflami. Ułatwiają one odprowadzanie wody opadowej i zapobiegają poślizgowi.

W nawierzchni zjazdu często łączy się dwa rodzaje okładziny – środek i boki wykłada się kostką, a pasy pod kołami samochodu płytkami ażurowymi. W ich otworach wysiewa się trawę. Choć dzięki temu błoto z kół częściowo spada do otworów w płytkach, a powierzchnia zjazdu i podłogi w garażu mniej się brudzi, nie jest to rozwiązanie zalecane. Woda spłukuje bowiem ziemię i źdźbła trawy, które osadzają się w korytku odwadniającym i zanieczyszczają je. Jeśli szerokość zjazdu na to pozwala, z boku można zrobić schodki służące do wygodnego przechodzenia. Wzdłuż ścian oporowych warto też przymocować poręcz, która przydaje się zwłaszcza w zimie.

Po czym się jeździ?

Przydatne ryfle

Wystając ponad poziom nawierzchni ryfle, zmniejszają ryzyko poślizgu i ułatwiają odprowadzanie wody opadowej. Właściwie wkomponowane są też ciekawym elementem dekoracyjnym.

Autor: Agnieszka i Marek Sterniccy

Bezpieczny zjazd do garażu. Powiększ rysunek.

Solidne ściany oporowe

Muszą być na tyle mocne, żeby wytrzymały napór znajdującego się za nimi gruntu. Ich konstrukcja – wysokość, szerokość i układ zbrojenia – musi być obliczona przez konstruktora.
Stateczność ściany, czyli pewność, że się nie przewróci, zależy od rodzaju gruntu i poziomu zagłębienia oraz od kształtu i użytego materiału konstrukcyjnego. Najmocniejsze są ściany oporowe o kształcie litery L, z zagęszczonego zbrojonego betonu lub z prefabrykatów, ale kiedy nie ma dużego obciążenia (niski poziom gruntu po drugiej stronie ściany), można je również murować. Ściany oporowe mają specyficzną budowę. Ich stopa musi mieć odpowiednią szerokość, większą dla wyższych ścian, i być przykryta gruntem. Dzięki temu utrzymuje ścianę w miejscu i nie pozwala jej się przewrócić. Sama ściana musi być u dołu szersza niż u góry. Największe parcie gruntu występuje bowiem właśnie w dolnej części – ściana musi być tam grubsza i dozbrojona, inaczej popęka lub nawet się złamie. Nie mniej ważne niż kształt ścian oporowych jest ich prawidłowe zaizolowanie. Muszą być zabezpieczone przed wodą tak samo jak fundamenty domu – wszędzie tam, gdzie stykają się z gruntem, powinny być osłonięte izolacją przeciwwilgociową. Jeśli wokół budynku wykonuje się drenaż, ściany dodatkowo osłania się geowłókniną i warstwą żwiru. Układ drenażu trzeba jednak zawsze uzgodnić z geotechnikiem i konstruktorem, bo zbyt głęboko ułożone przewody mogłyby doprowadzić do podmywania gruntu pod ścianami oporowymi i ich niekontrolowanego osiadania. Na górze ścian wykonuje się czapy betonowe lub blaszane obróbki. Powinny mieć spadek w kierunku gruntu i być z obu stron zakończone kapinosem, który uniemożliwi spływanie wody po ścianie i pozostawianie na niej brudnych smug. Ściany powinny być wyniesione 15-20 cm powyżej poziomu gruntu, inaczej może on się osypywać na zjazd. Powierzchnię ścian można wykończyć nienasiąkliwym tynkiem mozaikowym, okładziną z klinkieru lub z naturalnego albo sztucznego kamienia. Ponieważ ściany oporowe nie są częścią konstrukcji budynku, nie mogą być z nią na stałe połączone, lecz muszą być od niej oddylatowane. Aby styk nie pękał, powinno się go wypełnić materiałem elastycznym i odpornym na wodę – na przykład sznurem dylatacyjnym.

Ściany oporowe z boku i od góry

Sposób ich wykończenia zazwyczaj dopasowuje się do elewacji domu albo do nawierzchni zjazdu. Ważne, żeby okładzina była nienasiąkliwa, a górna powierzchnia ścian miała dobrze uformowany spadek.

Drzwi zewnętrzne do domu energooszczędnego: materiał i konstrukcja drzwi wejściowych

Jeśli chcemy, aby nasz dom zasługiwał na miano domu energooszczędnego, warto wybrać drzwi wejściowe...

zobacz więcej
zamknij
Przeczytaj dodatkowo:
Konstrukcja do nietypowych garaży. Boczna brama...

Firma Hörmann uzupełniła swoją ofertę bram garażowych. Od kilku lat obok bram uchylnych, segmentowych i...

Energooszczędne drzwi na wymiar ThermoPlus

Niedrogie drzwi wejściowe o ponadstandardowym wyposażeniu i doskonałych właściwościach izolacyjnych....

Nowoczesne siłowniki do bram garażowych. Jakie...

Dobry i nowoczesny siłownik do bramy garażowej powinien być szybki i bezawaryjny, a także energooszczędny i...

Nowoczesne wzornictwo energooszczędnych bram...

Dopasowanie bramy garażowej do elewacji domu sprawia wiele problemów. Modele bram segmentowych...

Udany komplet. Drzwi wejściowe i brama garażowa.

Dlaczego warto dobrać wygląd drzwi wejściowych do wyglądu bramy garażowej? Spójna kolorystyka oraz...

Brama garażowa uchylna, boczna, rolowana czy...

Uchylna, segmentowa czy rolowana? Jaka brama garażowa sprawdzi się najlepiej? Pytają inwestorzy...