Szeflera - uprawa, pielęgnacja, odmiany, rozmnażanie, szkodniki i choroby

2019-11-28 10:19 Katarzyna Józefowicz

Mało która roślina tak dobrze nadaje się do dekoracji dużych salonów i obszernych holi jak szeflera. Jej największą ozdobą jest smukły, gęsty pokrój oraz duże, parasolowate liście złożone z kilku pojedynczych, owalnych liści zebranych w rozłożystą rozetę na szczycie długiego, sztywnego ogonka liściowego. Poznaj bliżej szeflerę i dowiedz się więcej o jej uprawie i pielęgnacji.

Szeflery należały dawniej do bardzo popularnych roślin doniczkowych, ale na jakiś czas odeszły w zapomnienie. Obecnie jednak znów powracają do łask i dzięki niezwykłej urodzie zyskują sobie coraz większe grono miłośników.

Rodzaj szeflera (łac. Schefflera) należy do rodziny araliowatych (Araliaceae) i liczy sobie ponad 600 gatunków, ale w uprawie doniczkowej znaczenie mają głównie:

  • szeflera parasolowata (ostrolistna, łac. Schefflera actinophylla),
  • szeflera drzewkowata (Schefflera arboricola).

Obie są roślinami bardzo okazałymi, gdyż potrafią dorastać do ponad 2-3 m wysokości i osiągać sporą szerokość. Zwykle mają formę wielopędowego krzewu lub niewielkiego drzewka, rosnącego raczej w górę niż rozrastającego się na boki, ale ze względu na duże liście i tak wymagają dla siebie sporo miejsca. Większa z nich jest szeflera parasolowata, która może rozrastać się na szerokość nawet 1,5 m. Jej pierzaste, parasolowate liście są szerokie, a poszczególne listki ostro zakończone. Szeflera drzewkowata jest nieco niższa i bardziej zwarta, a jej listki - tworzące parasolowaty liść - są tępo zakończone lub zaokrąglone.
W naturalnym środowisku oba gatunki szeflery kwitną i owocują, jednak w uprawie doniczkowej kwitnienie zdarza się niezmiernie rzadko, a na owoce w ogóle nie ma co liczyć. Wszystkie szeflery to rośliny wysokie i okazałe, dlatego polecane są głównie do dużych wnętrz, w których doskonale prezentują się stojąc na podłodze w oryginalnej doniczce.

Szeflera
Autor: Biuro Kwiatowe Holandia (www.flowercouncil.co.uk) Szeflera może osiągać znaczne rozmiary - trzeba wziąć to pod uwagę kupując tę roślinę do domu

W sprzedaży dostępne są także ozdobne odmiany szeflery, charakteryzujące się dekoracyjnymi liśćmi ozdobionymi dużymi, białymi lub kremowymi plamami, które niekiedy niemal całkowicie pokrywają blaszkę liściową. Przykładami takich odmian są 'Trinette', 'Janine' czy 'Gold Capella'.

Wymagania uprawowe i pielęgnacja szeflery

Rosnącą popularność szeflery zawdzięczają jednak nie tylko urodzie, ale też niewygórowanym wymaganiom uprawowym.

  • Stanowisko i podłoże dla szeflery. Jeśli mają czuć się u nas dobrze, powinny mieć zapewnione bardzo jasne, ale osłonięte przed bezpośrednim słońcem stanowisko oraz żyzne, próchnicze, przepuszczalne i stale lekko wilgotne podłoże o lekko kwaśnym odczynie.

  • Podlewanie szeflery. Szeflery dość dobrze znoszą przejściową suszę, ale lepiej rosną, jeśli są systematycznie podlewane. Nie lubią natomiast wody zalegającej w pobliżu ich korzeni, dlatego na zalanie reagują żółknięciem liści.

Podlewanie kwiatów doniczkowych: jaką wodą podlewać rośliny doniczkowe >>>

  • Temperatura i wilgotność powietrza dla szeflery. Rośliny przez cały rok oczekują pokojowej temperatury - wyższej latem (20-24°C) i niższej zimą (16-20°C). Ponieważ lubią też świeże powietrze (ale nie zimne przeciągi!), w sezonie letnim bardzo dobrze czują się na balkonie lub tarasie, w miejscu widnym, ale nie bezpośrednio nasłonecznionym. Zimę muszą jednak spędzać w pomieszczeniu, gdyż nie są mrozoodporne. W tym okresie nie mogą mieć zbyt gorąco, bo odpoczywają, dlatego nie wolno ustawić ich w pobliżu kaloryfera. W sezonie grzewczym dobrze jest też podnieść wokół nich wilgotność powietrza, które w ogrzewanych mieszkaniach mocno się wysusza.

Kwiaty doniczkowe a wilgotność powietrza. Jak zwiększyć wilgotność powietrza >>>

  • Przesadzanie i przycinanie szeflery. Wiosną, gdy rośliny wznowią intensywną wegetację, możemy je przesadzić, wykorzystując do tego celu dobrej jakości, żyzną ziemię kwiatową. W tym czasie możemy je także przyciąć, co pozwoli lepiej im się rozkrzewić. Ścięty wierzchołek pędu możemy też potraktować jak sadzonkę, którą po ukorzenieniu w wilgotnym podłożu (nie jest to łatwe) sadzi się do nowej doniczki.

  • Nawożenie szeflery. W dobrych warunkach szeflery rosną dość szybko, dlatego w sezonie wegetacyjnym warto systematycznie zasilać je nawozami dla roślin o ozdobnych lub zielonych liściach.

Błędy w uprawie szeflery - czym skutkują?

Niestety, mimo całej swojej urody, szeflery nie są roślinami idealnymi, gdyż nie wybaczają błędów uprawowych. Jeśli narazimy je na zbyt silne słońce, zimne przeciągi, zbyt wysoką lub zbyt niską temperaturę zimą bądź zalanie, ich liście mogą zżółknąć i opaść, przez co roślina straci swoje walory ozdobne. W suchym powietrzu szeflery mogą też paść ofiarą przędziorków, a osłabione egzemplarze - tarczników lub mszyc.

>> Przeczytaj też:

Szeflera
Autor: GettyImages Liście szeflery złożone są z kilku pojedynczych, owalnych liści zebranych w rozłożystą rozetę
Dizygoteka wytworna
Dizygoteka

Autor: GettyImages

Poszukując do uprawy ciekawych szefler warto wiedzieć, że niedawno do rodzaju dołączył też nowy gatunek - szeflera najwytworniejsza, znana wcześniej jako dizygoteka (łac. Dizygotheca elegantissima). Roślina różni się od swoich kuzynek nie tylko wymaganiami, ale też wyglądem. Wprawdzie także ma duże, parasolowate liście i wzniesiony pokrój oraz osiąga spore rozmiary (2-3 m), ale jej liście mają ciemnozielony lub brązowobordowy kolor, a poszczególne listki są wiotkie, wąskie, długie i mocno ząbkowane na brzegach.
Dizygoteka jest jest bardziej wymagająca i delikatniejsza od swoich kuzynek. Nie znosi suszy ani zalania. Nie toleruje też pełnego słońca i suchego powietrza. Przez cały rok oczekuje pokojowej temperatury i nawet zimą woli cieplejsze pomieszczenia (18-22°C). Na błędy uprawowe reaguje niemal natychmiastowym zrzuceniem liści, dlatego trzeba o nią dbać bardzo troskliwie.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
KOMENTARZE