Zasady murowania z betonu komórkowego. Jak powstają ściany z gazobetonu?

2019-09-02 14:03 Anna Kazimierowicz, Tomasz Rybarczyk
Mur z bloczków gazobetonowych
Autor: Andrzej T. Papliński Bloczki z betonu komórkowego są lekkie i mają duży rozmiar. Ściany buduje się z nich łatwo i szybko

Decydując się na beton komórkowy do budowy domu, warto zastosować gotowy system elementów. Oprócz bloczków gazobetonowych będzie on zawierał też szereg dodatkowych produktów, w tym na przykład nadproża prefabrykowane. Poznaj zasady murowania ścian z gazobetonu.

Elementy z betonu komórkowego

Są lekkie i mają dobre właściwości termoizolacyjne. Najcieplejsze z powszechnie dostępnych są bloczki klasy 400. Powietrze stanowi prawie 80% ich objętości. Osiągają współczynnik przewodzenia ciepła λ = 0,09 W/(m.K). Niektórzy producenci oferują, najczęściej na zamówienie, także bloczki klasy 350, o których deklarują, że mają współczynnik λ = 0,083, a nawet klasy 300 o współczynniku λ = 0,075 W/(m.K). Z najszerszych (48cm) ciepłych bloczków klasy 350 można wznieść ścianę o współczynniku U= 0,19W/(m2.K), czyli spełniającą wymagania termoizolacyjne dla ścian zewnętrznych obowiązujące od 2021 r.

Bloczki klas wyższych – 500, 600 i 700 – są gęstsze, twardsze i cięższe, i co z tego wynika mają gorszy – wyższy współczynnik λ. Dla elementów klasy 600 wynosi on mniej więcej 0,14, a klasy 500 – 0,12 W/(m.K). Im klasa wyższa, tym ściana będzie mocniejsza, bardziej odporna na uderzenia, o lepszych właściwościach izolacji akustycznej. Wszystkie elementy z betonu komórkowego (oprócz płytek) mają wytrzymałość na ściskanie wystarczającą do wznoszenia ścian w domu jednorodzinnym. Wynosi ona od 1,5 MPa dla betonu klasy 300 do 6 MPa – dla klasy 700. Nie bez znaczenia jest także wysoka odporność ogniowa tego materiału. Ściana z betonu komórkowego grubości 24 cm ma klasę odporności REI 240, czyli przez cztery godziny pożaru nie straci właściwości nośnych.

Bloczki gazobetonowe

Mogą mieć szerokość 10-48 cm. Najpopularniejsze są te o szerokości 20 lub 24 cm wykorzystywane do wznoszenia muru nośnego w ścianach dwu- lub trójwarstwowych. Bloczki o szerokości 10 lub 12 cm służą do wznoszenia ścian działowych. Wysokość bloczków zależnie od producenta wynosi 20, 24 lub 25 cm. Długość może wynosić 49-62,4 cm, ale najwięcej jest bloczków o długości 49, 59 lub 60 cm.

Bloczki uzupełniające

Maja wysokość 12 cm i szerokość 24-42 cm. Stosuje się je w miejscach, gdzie konieczne jest docinanie bloczków, jeśli pasuje ich wymiar. Bloczki o najpopularniejszych wymiarach są dostępne w wielu klasach – 500, 600 lub 700. Te najszersze – w klasie 400 lub niższych, bo z nich można zbudować ścianę jednowarstwową.

Przeczytaj też: Ściany, stropy, nadproża z betonu komórkowego >>>

Pierwsza warstwa ściany
Autor: Solbet Bez względu na rodzaj zaprawy pierwszą warstwę ściany zawsze układa się na grubej poduszce zwykłej zaprawy. To umożliwia zniwelowanie ewentualnych nierówności ścian fundamentowych i idealne wyprowadzenie muru

Nadproża prefabrykowane

Wykonuje się ze zbrojonego betonu komórkowego klasy 600. Mogą mieć długość 90-300 cm. Długość oparcia w ynosi 20-25 cm, czyli mogą przekrywać otwory o długości od 40-50 do 250-260 cm. Belki nadprożowe są oferowane w dwóch wariantach. Mają wysokość i szerokość taką jak najpopularniejsze bloczki, na przykład 24 x 2 4 cm. Wtedy z jednego elementu można wykonać nadproże. Drugi wariant to belki modułowe o wymiarach stanowiących przybliżony podzielnik wysokości i szerokości bloczków, na przykład o wysokości 12,4 cm i szerokości 11,5 lub 17,5 cm. Kładąc obok siebie kilka belek, można z nich budować nadproża o różnych wymiarach. Przestrzeń między belkami wypełnia się zaprawą do spoinowania.

Kształtki 

Są przeznaczone do wykonywania wieńców, nadproży lub słupów. Mają przekrój litery U lub L . Stanowią tracony szalunek, wewnątrz którego układa się zbrojenie z prętów stali i zalewa je betonem (w przypadku nadproża lub wieńca z kształtek L trzeba robić deskowanie tylko z jednej strony). Kształtki wykonuje się z betonu klasy 600. Stanowią one osłonę warstwy zbrojonej z betonu, który ma niskie parametry termoizolacyjne. Jeśli chcesz ograniczyć mostek termiczny w tym miejscu w ścianie jednowarstwowej, wewnątrz konstrukcji należy umieścić warstwę styropianu lub wełny mineralnej.

Płytki gazobetonowe

Mają szerokość 6-10 cm, wysokość i długość – jak bloczki danego producenta. Służą do wznoszenia cienkich ścian działowych, niskich murków, obudów. Wykorzystuje się je do osłony wieńca lub nadproża, a także do budowy warstwy osłonowej w ścianie trójwarstwowej. Najczęściej są wykonywane z betonu k lasy 600, ale ze względu na małe wymiary (są wąskie) nie powinny być używane do budowy ścian nośnych.

Zbrojenie ścian
Autor: Solbet W ścianach z betonu komórkowego należy wzmocnić strefę podokienną zbrojeniem, żeby nie pękała. Można zatopić w spoinie dwa pręty stali o przekroju 6 mm lub kratowniczki systemowe. Gdy murujesz na zaprawę klejową, pręty trzeba schować w bruzdach

Elementy docieplające i osłonowe

To płytki lub wąskie bloczki zespolone z warstwą styropianu albo wełny mineralnej. Używa się ich do ocieplania wieńca lub nadproży, czasem także w glifach okien. Mają długość i szerokość najpopularniejszych bloczków. Ustawia się je tak, że warstwa termoizolacyjna znajduje się wewnątrz muru, a lico jest jednolite. Można znaleźć też bloczki złożone z dwóch warstw betonu oddzielonych styropianem. Służą one do wykonywania warstwy cokołowej muru, której później nie trzeba będzie dodatkowo ocieplać. Mają szerokość 20-38 cm. Ciekawostką są płytki o grubości 5-20 cm z najcieplejszych odmian betonu komórkowego, co najmniej klasy 400. Są one przeznaczone do ocieplania starych murów – dostawia się z nich cienki mur zespolony z istniejącym. W ten sposób może powstać swoista ściana dwuwarstwowa. Elementy osłonowe do instalacji wentylacyjnych, sanitarnych i kominowych oferują nieliczni producenci. Są przeznaczone do budowy jednorodnych kanałów instalacyjnych.

Zapytaj eksperta
Tomasz Rybarczyk

Autor: archiwum prywatne

Tomasz Rybarczyk, ekspert firmy Solbet

Ciepłe ściany z bloczków z betonu komórkowego najlepiej wykonać, murując na zaprawę murarską do cienkich spoin. Precyzyjne murowanie umożliwiają bloczki z betonu komórkowego, których odchyłki wymiarowe wynoszą ± 1,0mm na wysokości oraz ± 1,5mm na długości i szerokości (takie odchyłki klasyfikują bloczki do kategorii wymiarowej TLMB) oraz bloczki o odchyłkach wymiarowych ±2mm na wysokości i szerokości oraz ± 3mm na długości (kategoria TLMA). Takie dokładności wymiarowe bloczków pozwalają na zastosowanie zaprawy murarskiej do cienkich spoin.

Zaprawa cienkowarstwowa to zaprawa zastosowana w spoinach o grubość od 0,5 do 3mm. Zaletą tej zaprawy jest to, że przy cienkich spoinach nie powoduje powstania mostków termicznych w miejscu łączenia bloczków. Tak wykonane ściany można uznać za jednorodne pod względem termicznym. Podczas wykonywaniu murów na cienkie spoiny należy zwrócić uwagę na technologię murowania. Przed nałożeniem zaprawy trzeba delikatnie przeszlifować górną powierzchnię muru każdej wcześniej wymurowanej warstwy bloczków, by wyrównać ewentualne drobne nierówności muru. Pył, który powstał w trakcie szlifowania, należy usunąć. Zaprawa murarska powinna być nakładana za pomocą kielni do cienkich spoin. Mają one wyprofilowane ząbkowanie, które umożliwia nałożenie odpowiedniej grubości zaprawy.

Ściany dwuwarstwowe z betonu komórkowego

Takie ściany lub mur nośny w ścianach trójwarstwowych najczęściej buduje się z bloczków klasy 600 o grubości 24 cm. To są najpopularniejsze na rynku elementy murowe z betonu komórkowego. Mogą być to nawet bloczki kategorii GPLM, tak zwane niedokładne, które muruje się na zwykłą zaprawę. Wszelkie niedoróbki murarzy zostaną osłonięte warstwą ociepleniową. O współczynniku przenikania ciepła decyduje grubość i jakość materiału termoizolacyjnego. Żeby ściana dwuwarstwowa z bloczków klasy 600 osiągnęła współczynnik przenikania ciepła U = 0,25 W/(m2.K), wystarczy zastosować 10 cm przeciętnego styropianu o współczynniku λ = 0,04 W/(m.K). Bloczki klasy 400 lub 350 o grubości 24 cm mogą być używane do wznoszenia ścian budynków pasywnych.

Docieplenie słupków żelbetowych
Autor: Mariusz Bykowski Słupki w ścianie kolankowej, które będą wykonane w deskowaniu, można od zewnątrz osłonić elementem docieplającym

Ściany jednowarstwowe

Do budowy takich, które maja współczynnik U = 0,25 w/(m2.K) trzeba użyć bloczków klasy nie większej niż 400. Na rynku są bloczki tej klasy, których producenci deklarują różne wartości współczynnika przewodzenia ciepła λ. Z tych o współczynniku λ = 0,11 W/(m.K) wymagana przepisami ściana jednowarstwowa będzie mieć grubość 42 cm. Ale w przypadku bloczków o współczynniku λ wynoszącym 0,09 i grubości 40 cm współczynnik U ściany może wynosić 0,246 W/(m2.K). Bloczki klasy 350 mogą mieć współczynnik λ = 0,095 i wtedy wymagana prawem ściana jednowarstwowa będzie mieć grubość 36,5 cm. Z najszerszych (48 cm) ciepłych bloczków klasy 350 można wznieść ścianę o współczynniku U = 0,19, a nawet 0,173 W/(m2.K) (λ odpowiednio 0,095 i 0,083), czyli spełniającą wymagania termoizolacyjne dla ścian zewnętrznych, które będą obowiązywać od 2021 r. Na zamówienie można kupić bloczki klasy 300 o deklarowanym współczynniku λ = 0,075. Żeby ściana osiągnęła U = 0,25 W/(m2.K), wystarczą elementy o grubości 30 cm. 

Spoina pionowa
Autor: Solbet Na styku z elementem docinanym o gładkim brzegu trzeba wypełnić spoinę pionową

Podstawowe zasady murowania

Bloczki o gładkich bokach muruje się z wypełnieniem spoin poziomych i pionowych. Wielu producentów oferuje dokładne bloczki z wyprofilowanymi na krótszym boku z pustami i wypustami. W ścianie z takich elementów nie wypełnia się spoin pionowych. Jedynym odstępstwem od tej zasady są miejsca łączenia bloczków z elementami docinanymi, które mają jeden bok gładki. Wtedy na styku wpust lub wypust i element gładki trzeba wypełnić spoinę pionową. Na rynku są też bloczki z wyprofilowanym na końcach wpustem. W tych należy wypełniać spoiny poziome i pionowe. Dla ułatwienia pracy murarzom wielu producentów oferuje bloczki z wyprofilowanymi po bokach uchwytami do ich przenoszenia. Nie w pływa to na sposób wypełniania spoin pionowych. Jedynie w miejscach, w których zagłębienia na dłoń będą widoczne na licu ściany, na przykład w narożnikach, trzeba je wypełnić zaprawą lub tyn

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
KOMENTARZE