Podstawowym materiałem do produkcji okien drewnianych jest drewno sosnowe. Zamówić można również okna ze świerku, modrzewia, dębu, mahoniu (meranti) lub innego drewna egzotycznego.
Są cztery podstawowe: jednoramowe, zespolone, skrzynkowe i ościeżnicowe. Obecnie na rynku najbardziej rozpowszechnione są pierwsze z nich. Konstrukcje skrzynkowe i ościeżnicowe wykonywane są na zamówienie. Wykorzystuje się je najczęściej do prac rekonstrukcyjnych w obiektach zabytkowych lub w budynkach współczesnych, stylizowanych na zabytkowe.
Ramy okienne są przeważnie sklejane (na grubości) z trzech warstw drewna litego lub łączonego na długości. Technika ta pozwala wyeliminować wady anatomiczne drewna, tj. sęki, skręt włókien i inne. Drewno klejone jest także bardziej odporne na paczenie się.
Podstawowy przekrój elementów w konstrukcji okna jednoramowego ma wymiary 68 x 78 mm. Poszczególne elementy skrzydeł okiennych i ościeżnic łączy się w narożach przy pomocy czopów (dwa lub dwa i pół czopa). Sposób i jakość wykonania połączeń ma decydujący wpływ na trwałość okien.
Decyduje również sposób wykończenia powierzchni elementów. Nowoczesne okna mają gładką powierzchnię i zaokrąglone krawędzie (wpływa to na zwiększenie trwałości powłok malarskich). Ich kolorystyka jest bardzo różnorodna. Produkowane obecnie okna po zaimpregnowaniu są malowane farbami akrylowymi (wodorozcieńczalnymi) lub lakierami. Lakiery mogą być dwojakiego rodzaju: kryjące i lazurujące (zmieniające kolor drewna, ale nie przykrywające jego naturalnego rysunku). Możliwe jest również dwukolorowe wykończenie – inna barwa na zewnętrznej i wewnętrznej powierzchni.
Producenci oferują okna w różnych kształtach: prostokątne, trapezowe, trójkątne, łukowe, okrągłe. Dodatkowo okna z drewna litego można zamówić z ramami rzeźbionymi wg indywidualnych wzorów.
Jest ich bardzo dobra izolacyjność termiczna (ramy i ościeżnice) – izolują lepiej niż okna z PVC i aluminium. Ponadto charakteryzują się dużą sztywnością, łatwą obróbką oraz możliwością dowolnego zabarwienia (zmiana koloru w czasie użytkowania wg uznania), nie wykazują również zmian wymiarów pod wpływem temperatury. Mają naturalny wygląd, zwłaszcza te z widocznym rysunkiem drewna.
Zaliczamy podatność na uszkodzenia, konieczność konserwacji (powierzchnia ram jest mało odporna na czynniki atmosferyczne i trzeba ją konserwować co 5-8 lat), możliwość wypaczenia i słaba odporność na działanie grzybów i szkodników.
Ciemne powłoki malarskie na oknach umieszczonych na elewacji południowej i zachodniej są bardziej narażone na zniszczenie.
W celu poprawienia trwałości okien drewnianych producenci wykonują również okna w systemie drewniano-aluminiowym (wewnątrz jest drewno, a na zewnątrz nakładki z profili aluminiowych). Są też okna, w których do ramy z profilu aluminiowego mocuje się drewniane listwy.
Trwałość okien drewnianych zależy głównie od poprawności jego wbudowania, warunków eksploatacji i konserwacji.
Więcej informacji o oknach i drzwiach (nie tylko drewnianych) można znaleźć w Informatorze Budowlanym tom I w dziale stolarka otworowa.
Jak zakończyć komin klinkierowy z 6 kanałami: 2 kanały środkowe są do pieców, a reszta to kanały wentylacyjne.
