Na dachu płaskim, niezależnie, czy jest to nowy budynek, czy remontowany, muszą być wykonane następujące warstwy:
- warstwa lub konstrukcja spadkowa,
- paroizolacja,
- izolacja termiczna,
- pokrycie.
Układ warstw musi zapewniać wentylowanie lub odpowietrzanie stropodachu.
Warstwa lub konstrukcja spadkowa
Nadaje pochylenie stropodachowi, niezbędne, żeby po jego powierzchni spływała woda. Spadek tej warstwy powinien wynosić w zależności od zastosowanego pokrycia i sposobu odprowadzenia wód opadowych minimum 3%. Warstwę spadkową może tworzyć: szlichta betonowa, kruszywo (keramzyt), beton lekki (styrobet, keramzytobeton), konstrukcja drewniana (płyty, sklejka, deski ułożone na legarach albo ułożone pod kątem płyty stropowe).
Paroizolacja
Jako paroizolację stosuje się najczęściej folię. Folie paroizolacyjne, nazywane również paroszczelnymi (ich paroprzepuszczalność wynosi około 5 g/m2 na dobę), zabezpieczają leżące nad nimi warstwy przed przenikaniem do nich pary wodnej z pomieszczeń. Paroizolację należy umieszczać pod materiałem termoizolacyjnym. Zasady układania paroizolacji są takie same jak dla dachów spadzistych. Folię układa się prostopadle do spadku i łączy na zakład. Jeśli kolejne arkusze folii są ze sobą sklejane, wówczas zakład powinien wynosić 10-15 cm, w przeciwnym razie trzeba pozostawić około 30-centymetrowy zakład. Folie zbrojone albo z warstwą aluminium układa się zbrojeniem lub powłoką aluminiową do spodu. Folia aluminiowa odbija ciepło i w ten sposób dodatkowo ogranicza jego ucieczkę z domu.
Izolacja termiczna
W dachach płaskich najczęściej stosuje się styropian, polistyren ekstrudowany albo wełnę mineralną. Grubość ocieplenia najczęściej wynosi 20-25 cm. Ocieplenie jednocześnie może być warstwą spadkową - płyty mają wtedy zmienną wysokość. Takie płyty są droższe od zwykłych, robione są na zamówienie, co zwykle trwa od dwóch do czterech tygodni. Oszczędzamy za to, nie wykonując samodzielnej warstwy spadkowej. Stosować też można systemy izolacyjno-uszczelniające, w których warstwa izolacji termicznej oklejona jest z jednej strony paroizolacją, a z drugiej papą bitumiczną.
Pokrycie
Do krycia dachów płaskich stosować można tradycyjne papy bitumiczne (dawniej smołowe, obecnie asfaltowe). Nie mają one zbyt dobrych parametrów technicznych, dlatego układa się trzy warstwy i klei je ze sobą lepikiem na gorąco. Takie pokrycie jest najtańsze, ale wymaga częstej konserwacji i remontów.
Nowszą generację stanowią papy asfaltowe modyfikowane polimerami. Są odporne na wysoką i niską temperaturę, elastyczne, wolniej się starzeją. Mają budowę warstwową. Układa się je, zgrzewając ze sobą, stąd nazwa - papy zgrzewalne. Można je też kleić do podłoża. Zawsze w miejscach połączeń robi się zakłady szerokości 8-10 cm. Zwykle układa się dwie warstwy papy termozgrzewalnej, na pierwszą stosuje się papę podkładową, na drugą papę wierzchniego krycia. Są też papy dopuszczone do stosowania na pokrycia jednowarstwowe, zwykle mają grubość co najmniej 4 mm. Istnieje również możliwości krycia dachów płaskich materiałami rolowymi z tworzyw sztucznych i kauczuku, jednak nie stosuje się ich w domach jednorodzinnych.
