Przed rozbudową dom spełniał wymagania typowe dla lat 60. Garaż dostawiony do głównej bryły, biuro gospodarza w niskim przyziemiu, niewygodna jednobiegowa klatka schodowa, parter i piętro podzielone na małe klaustrofobiczne pomieszczenia zamieszkiwane przez dwie rodziny – wszystko to sprawiało przygnębiające wrażenie.
Przykry efekt potęgowało niestaranne wykonawstwo - sufit w największym pokoju znajdował się z jednej strony o 7 cm niżej niż z drugiej, a konstrukcyjne podciągi pozostawały odsłonięte nawet w niedużych pomieszczeniach.
Choć inwestorzy wiedzieli, że dom będzie wymagał gruntownej robudowy i przebudowy, zapadła decyzja o jego kupnie.
Rozbudowa domu - nowe pomieszczenia
Podczas rozbudowy domu projektanci postanowili, że w miejscu dawnego garażu, w ostrej granicy działki, zostanie dobudowane niskie skrzydło boczne zagłębione do poziomu piwnicy. W ten sposób w przyziemiu powstało miejsce na garaż, a na parterze – na przestronny hol i gabinet. Aby dodatkowo zwiększyć powierzchnie obu kondygnacji, zdecydowano się zabudować loggię.
W efekcie powierzchnia całkowita zwiększyła się o ponad 52 m2. Poza tym do głównej bryły domu dobudowano dwa portyki – wejściowy i tarasowy. Wejściowy to zadaszenie zawieszonego podestu wejściowego osłonięte od północy filarem. Tarasowy ma zadaszenie w kształcie prostokąta wsparte na dwóch słupach. Architekci nadali im proste formy i usytuowali je tak, by podkreślić asymetryczność budynku. Ważne dla geometrycznej kompozycji są także nowe okna z wyraźnymi poziomymi podziałami. Kompozycję domu w stylu modernistycznym charakterystycznym dla Żoliborza podkreślają jasnoszare tynki i betonowa cegła w strefie wejścia.
Dobudowanie drugiego garażu wymusiło zaprojektowanie nietypowego dziedzińca wejściowego. – Dojście z ulicy jest usytuowane między dwoma podjazdami do garaży i prowadzi dalej schodami do zawieszonego podestu wejściowego – mówi Jan Rycerski, jeden z autorów projektu.
Otwieranie przestrzeni przy rozbudowie domu
Zgodnie z duchem modernizmu tam, gdzie to możliwe, przestrzeń wnętrz domu pozostaje otwarta. Taka jest usytuowana na parterze strefa dzienna, którą tworzą salon, jadalnia, kuchnia i hol (w sumie 65,6 m2). Odrębność poszczególnych jej części podkreślono, nieznacznie różnicując poziomy podwieszanych sufitów albo montując w nich różne rodzaje oświetlenia. Wykorzystanie podwieszanych sufitów miało jeszcze jeden atut – pozwoliło zniwelować nierówności starych sufitów i zasłonić podciągi. Przestronne wnętrze dodatkowo zyskuje przestrzeń dzięki powiększonym oknom usytuowanym vis-à-vis – w kuchni i salonie. Dzięki temu, że zaglądają do nich stare drzewa, przebywając w strefie dziennej, ma się wrażenie, że jest ona integralną częścią ogrodu. Naturalne światło wpada do wnętrz tradycyjnie przez okna i miękko sączy się z sufitu w holu – taki efekt osiągnięto za sprawą świetlików w dachu dobudowanej części domu.
