Montaż drzwi antywłamaniowych: jak dobrze osadzić ościeżnicę

2019-01-04 12:26 Andrzej Kowalski
Drzwi antywłamaniowe
Autor: Wiktor Greg Drzwi antywłamaniowe należą do grupy zabezpieczeń dodatkowych

Jak prawidłowo wykonać montaż drzwi antywłamaniowych, które mają wzmocnioną konstrukcję, odpowiednie zamki oraz blokady antywyważeniowe. Jak osadzić ościeżnicę drzwi, tak by nie mogła jej wyrwać z muru.

Warto zatrudnić do montażu drzwi antywłamaniowych autoryzowaną ekipę producenta drzwi, bo zyskamy pewność, że wszystko jest wykonane zgodnie z jego instrukcją. W takim wypadku otrzymamy przedłużoną gwarancję (zwykle na 5 lat). Będziemy mieć też zapewnioną całodobową pomoc serwisu gwarancyjnego i
dostęp do odpowiednich części czy akcesoriów, a czasem nawet serwis i awaryjne otwieranie. Wyjaśniamy, jak powinien wyglądać montaż drzwi antywłamaniowych. Prawidłowe osadzenie drzwi pozwoli uniknąć mostków termicznych, uniknąć późniejszych kłopotów z niedomykaniem się skrzydła, zacinaniem zamka i w efekcie brakiem skutecznej bariery przed złodziejami.

Kupując drzwi antywłamaniowe, musimy zwrócić szczególną uwagę na prawidłowy montaż ościeżnicy. Mocuje się je większą liczbą, a więc gęściej rozstawionych, grubszych i dłuższych, łączników niż w przypadku zwykłych drzwi. Najczęściej używa się stalowych kotew rozporowych (dybli). Można też do montaż drzwi antywłamaniowych wykorzystać kotwy metalowe lub kołki montażowe. Elementy użyte do osadzenia drzwi muszą być zgodne z zaleceniami danego producenta. Jeżeli takie drzwi są wstawiane blisko krawędzi muru z betonu komórkowego niższych odmian albo z pustaków ceramicznych, producent może polecać zastosowanie wklejanych kotew chemicznych.


Montaż drzwi antywłamaniowych: ościeżnica drewniana


Ościeżnica przyjeżdża na budowę gotowa do wstawienia. Żeby zdjąć skrzydło z ościeżnicy, rozwieramy je do kąta powyżej 90° i lekko unosimy, wysuwając zawiasy z czopów.
 Skrzydło drzwiowe odstawiamy na bok i zabezpieczamy przed uszkodzeniem. Wyciągamy z ościeżnicy uszczelkę i wiercimy w tym zagłębieniu otwory na dyble. 
Po jej ponownym wciśnięciu w ościeżnicę miejsce, gdzie jest dybel, będzie niewidoczne. Możemy też zamocować drzwi, przewiercając ościeżnicę w dowolnych miejscach, a później zamaskować je zaślepkami. Jeżeli do montażu będą użyte stalowe kotwy, przykręcamy je po obwodzie w odpowiednich odstępach, np. trzema wkrętami do ościeżnicy i taką samą liczbą wkrętów do ściany. Odległość pomiędzy punktami mocowania powinna wynosić około 50 cm.
 Oklejamy boki ościeżnicy taśmą rozprężną i wstawiamy ją w otwór. Ościeżnica musi być zamontowana w otworze na odpowiedniej wysokości względem podłoża – gotowej podłogi. Zawieszone na niej skrzydło powinno swobodnie otwierać się nad podłogą z dywanem. Żeby była na odpowiedniej wysokości, na posadzce pod profilami umieszczamy podkładki lub kliny montażowe.
 Między elementami pionowymi a poziomymi ościeżnicy muszą być zachowane kąty proste. Sprawdzamy poziomnicą, czy ościeżnica jest prawidłowo ustawiona, i stabilizujemy ją, umieszczając kliny na górze pomiędzy ościeżnicą a nadprożem. Nie powinna się przesuwać do momentu, gdy ustawimy pionowo jej boki. Kiedy ustawimy całą ościeżnicę w prawidłowej pozycji, klinujemy boki. Jeżeli ościeżnica nie jest sztywna, bo jest np. bardzo wysoka (ponad 210 cm), możemy zastosować w połowie wysokości dodatkową rozpórkę, która usztywni konstrukcję na czas montażu. Przez ościeżnicę wiercimy otwory w ścianie (wiertarkę udarową możemy stosować tylko wtedy, gdy ściana jest z betonu). Podczas wkręcania dybli trzeba uważać, żeby nie przesunąć ościeżnicy. Kiedy wkręcimy wszystkie dyble, ponownie sprawdzamy poziomnicą i miarką jej ustawienie. Jeżeli to konieczne, dokonujemy korekty, wkręcając lub wykręcając nieznacznie któryś z dybli.

Mocowanie ościeżnicy
Autor: Wiktor Greg Mocowanie ościeżnicy kołkami rozporowymi (dyblami)

Montaż drzwi antywłamaniowych: ościeżnica metalowa


Ościeżnica metalowa
 najczęściej jest wykonana z blachy stalowej o gr. 1,5 mm. Drzwi z taką ościeżnicą uzyskują właściwości antywłamaniowe dopiero, gdy utwardzi się beton albo zaprawa cementowa, którymi zostanie wypełniona przestrzeń pomiędzy ścianą a konstrukcją ościeżnicy. Taka ościeżnica ma postać profilu stalowego wielokrotnie giętego o przekroju otwartym pustym w środku. Może być ona zmontowana lub w częściach. Jest też wersja składająca się z dwóch ram. Pierwsza (montażowa) jest wbudowywana w ścianę i stanowi element konstrukcyjny. Drugą (dekoracyjną) przykręca się do niej na zewnątrz. Tylko druga jest widoczna po montażu.
 Rzadko można znaleźć drzwi antywłamaniowe z ościeżnicą z blachy stalowej o gr. co najmniej 3 mm. Takie ościeżnice są na tyle mocne, że nie wymagają wypełniania betonem. W ich wnętrzu można umieścić wełnę mineralną lub pianę termoizolacyjną. 
Jeżeli ościeżnica została dostarczona w częściach, trzeba ją złożyć w całość i zamocować w niej zawiasy, wkładając płetwę zawiasu do końca i wstępnie ją zaciskając. Jeśli dojechała już zmontowana, należy sprawdzić, czy nie została zdeformowana w czasie transportu. Między górną belką i stojakami muszą być kąty proste. Gdy tak nie jest, można to skorygować, ostrożnie uderzając w narożnik prawy lub lewy. Tak dobity stojak powinien osiągnąć właściwą pozycję względem górnej belki.


Wypełnianie profilów ościeżnicy zaprawą
Autor: Wiktor Greg Wypełnianie profilów ościeżnicy zaprawą, żeby wzmocnić mocowania i usztywnić ościeżnicę

Po wstawieniu ościeżnicy w otwór trzeba ją wypoziomować na właściwej wysokości względem gotowej podłogi i ustabilizować klinami wkładanymi pod pionowe stojaki i po bokach profili. Następnie należy sprawdzić poziom górnej belki i w razie konieczności skorygować go przez wstawienie klinów. 
Teraz trzeba założyć rozpórki regulowane. Pierwszą wstawia się bezpośrednio pod górną belką, rozkręca na odpowiedni wymiar i przesuwa nieco w dół (20-30 cm od górnej belki). Rozpórki powinny być wstawione mniej więcej w równych odległościach od siebie: drugą mocuje się na wysokości klamki, trzecią na samym dole. W przypadku ościeżnicy o szerokości powyżej 1 m należy dodatkowo wstawić pionową rozpórkę pomiędzy górną belkę a posadzkę. Rozpórki są konieczne, ponieważ konstrukcja ościeżnicy z cienkiej blachy nie jest sztywna. Gdy ościeżnica stoi prawidłowo, trzeba ją unieruchomić w murze za pomocą metalowych kotew albo dybli. Ustabilizowaną ościeżnicę wypełnia się zaprawą cementową. Rozrobioną zaprawę wprowadza się przez otwory montażowe, zabezpieczywszy uprzednio taśmami wszystkie nieszczelności między wyłogami ościeżnicy a ścianą, żeby uniemożliwić wyciek masy. Jeśli ościeżnica nie ma otworów zalewowych, trzeba nieco podkuć mur i tynk, by utworzyć miejsce dogodne do jej wypełnienia. 
Aby uzyskać zakładaną izolacyjność akustyczną i wytrzymałość mechaniczną drzwi antywłamaniowych, profil ościeżnicy musi być szczelnie wypełniony. Nie należy dodawać do zaprawy środków przyspieszających wiązanie lub przeciw zamarzaniu, bo mogą one spowodować szybką korozję blachy.
 Po utwardzeniu zaprawy (do sześciu godzin) usuwamy kliny i obrabiamy glify. Jeżeli konstrukcja ościeżnicy składa się z dwóch ram, to teraz montujemy tę dekoracyjną.


Wideo: jak się wykonuje nadproża nad drzwiami

Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.

Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.

Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.

Montujemy drzwi antywłamaniowe: zawieszenie skrzydła i jego regulacja


Jeżeli ustawienie ościeżnicy jest prawidłowe, możemy zawiesić skrzydło.
 Sprawdzamy, czy szczelina między skrzydłem a ościeżnicą ma tę samą szerokość (3-4 mm) na całym obwodzie. Można to sobie ułatwić, naklejając na ościeżnicę taśmę malarską i zaznaczając ołówkiem miejsce styku zewnętrznej krawędzi przylgi drzwiowej i ościeżnicy. Jeżeli tak nie jest, regulujemy zawiasy, przesuwając skrzydło do góry lub dołu. Większość zawiasów ma także możliwość regulacji w trzeciej płaszczyźnie, to znaczy można wykręcać i wkręcać zawias w ościeżnicę i dzięki temu przybliżać lub oddalać od niej skrzydło.

Zobacz także:

W ościeżnicy metalowej składanej z części można wyregulować luz za pomocą śrub łączących poszczególne jej elementy. Regulacja w dwóch, a jeszcze lepiej w trzech płaszczyznach daje nam możliwość takiego ustawienia skrzydła względem ościeżnicy, że nie będzie ono o nią zaczepiało. 
Jeżeli rozewrzemy drzwi pod dowolnym kątem, to w tej pozycji pozostanie do czasu użycia zewnętrznej siły. Prawidłowo zamontowane skrzydło po otwarciu nie będzie się samo dalej otwierało lub zamykało, a po zamknięciu będzie szczelnie przylegało do ościeżnicy na całym obwodzie.

Zobacz także:

Mocowanie drzwi antywłamaniowych: prace wykończeniowe


Po wyregulowaniu skrzydła usuwamy z powierzchni drzwi antywłamaniowych folie albo taśmy zabezpieczające. Montujemy szyldy, klamki, zaślepki maskujące otwory na dyble. Wkładamy na miejsce uszczelki gumowe wyjęte przed montażem z ościeżnicy i ewentualnie zakładamy osłonki na zawiasy. W przypadku ościeżnicy drewnianej nieoklejonej wcześniej taśmą rozprężną przestrzeń między murem i nią wypełniamy niskoprężną pianką poliuretanową. Przed aplikacją pianki oklejamy ościeżnicę taśmą zabezpieczającą. Po utwardzeniu pianki obcinamy jej nadmiar i wykonujemy obróbki.

Dowiedz się też:

Na końcu mocujemy opaski, ćwierćwałki, listwy maskujące i próg. Musi być on stabilnie połączony z podłożem, czyli przykręcony długimi wkrętami lub dyblami. Próg jest dostarczany w komplecie z drzwiami antywłamaniowymi, więc jest odpowiednio wyprofilowany, żeby pasował do kształtu ościeżnicy. Wsuwa się go od góry i ustawia na odpowiedniej pozycji względem zamkniętych drzwi. W razie potrzeby, żeby osiągnąć odpowiednią wysokość, można pod nim podłożyć cienki profil drewniany bądź z twardego polistyrenu ekstrudowanego.

Zobacz także:

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
Pozostałe podkategorie
KOMENTARZE