Styropian to polistyren ekspandowany. Powstaje w wyniku spieniania polistyrenowych granulek. Powietrzu uwięzionemu w porach styropian zawdzięcza niedużą masę i znakomite właściwości termoizolacyjne. W budownictwie jednorodzinnym wykorzystywane są głównie płyty styropianowe o różnej budowie i gęstości objętościowej.
Styropian ma wiele cech, które czynią z niego bardzo dobry materiał do termoizolacji. Najważniejsze to:
- dobra izolacyjność termiczna;
- mała nasiąkliwość;
- niewielka masa;
- łatwość obróbki;
Podstawowym wyrobem izolacyjnym produkowanym ze styropianu są płyty. Różnią się między sobą gęstością objętościową i sposobem wykończenia, a co za tym idzie – zastosowaniem. Mogą mieć krawędzie gładkie lub z wyprofilowanymi w nich wpustami i wypustami bądź zakładki ułatwiające szczelne łączenie. Zazwyczaj mają biały kolor, lecz są również płyty nakrapiane („dalmatyńczyk”) lub czarne zawierające domieszkę tworzywa o nazwie Neopor. Kropki polepszają nieco izolacyjność termiczną i ułatwiają identyfikację producenta.
Styropian w innej formie
W budownictwie znajdują zastosowanie również inne wyroby ze styropianu, często o oryginalnej formie:
- Maty ze styropianu i z papy – są wykonane z wąskich pasów styropianu EPS 100 o grubości od 4 do 20 cm, laminowanych papą podkładową. Maty takie są sprzedawane w postaci zrolowanej. Dzięki temu bardzo szybko się je układa. Dostosowują się do nierówności podłoża znacznie lepiej niż płyty. Maty są przeznaczone przede wszystkim do termoizolacji dachów płaskich.
- Granulat (regranulat) – stosuje się go najczęściej do ocieplenia trudno dostępnych miejsc. Granulat jest pakowany w worki o pojemności 0,6; 1 lub 1,5 m³. Ponieważ odznacza się gorszą izolacyjnością termiczną niż płyty, trzeba go grubiej układać. Warstwa takiego ocieplenia musi być 10-15% większa niż w przypadku płyt. Drobne granulki styropianowe, średnicy 2-4 mm, są nadmuchiwane za pomocą specjalnej maszyny w pustki powietrzne w ścianach warstwowych. Granulki 8-10 mm służą zaś do izolowania cieplnego stropów bądź połaci dachowych. Granulat może być również wykorzystywany jako dodatek do tynków i zapraw murarskich poprawiający ich izolacyjność termiczną.
- Odboje – są to podłużne elementy o przekroju trójkątnym. Robi się znich łagodne przejścia między powierzchniami pionowymi i poziomymi. Styropianowe odboje warto więc umieszczać na połączeniu ław i ścian fundamentowych oraz tam, gdzie ścianka attykowa łączy się z dachem płaskim.
- Kliny – są to płyty wykorzystywane do robienia dachów płaskich ze spadkiem w którymś kierunku. Produkuje się je na specjalne zamówienie, na podstawie dostarczonego projektu dachu.
- Kształtki dachowe – robi się z nich izolację termiczną pod pokrycie z dachówek. Są tak zbudowane, że stanowią jednocześnie konstrukcję nośną, na której opiera się dachówki. Zastępują więc drewniane łaty i kontrłaty tradycyjnie stosowane jako ruszt dla pokrycia. Płyty takie mają grubość 10 cm, mocuje się je do drewnianych listew przybitych prostopadle do krokwi dachowych. Osłaniają więc całą więźbę. Dzięki takiej izolacji zostają wyeliminowane mostki termiczne, jakimi byłyby nieocieplone krokwie. Jednocześnie krokwie mogą pozostać odsłonięte od wewnątrz, co urozmaici wygląd poddasza. Płyty połaciowe nadają się do dachów o nachyleniu od 18° do 60°.
- Otuliny rur – „ubiera” się w nie rury, którymi płynie woda o maksymalnej temperaturze 70°C. Zmniejszają straty ciepła, jakie następowałyby na długich odcinkach instalacji.
- Ozdoby ze styropianu – ze styropianu można formować dowolnie wybrane kształty. Używa się go więc także do produkcji dekoracyjnych profili fasadowych. Są one lekkie i łatwe do mocowania. Z powodzeniem zastępują mozolne do wykonania gzymsy tradycyjne czy profile wokółokienne. Styropianowe profile są najczęściej powlekane elastyczną wodoodporną masą zbrojoną siatką z włókna szklanego, która zwiększa ich trwałość. Firmy mają w ofertach po kilkanaście gotowych wzorów gzymsów, profili podparapetowych i wokółokiennych. Przykleja się je do podłoża klejami do styropianu.
