Sukulenty w mieszkaniu – jak pielęgnować sukulenty w domowej uprawie

2018-02-02 8:57 mat. wideo: x-news

Sukulenty to grupa roślin, które potrafią gromadzić wodę w specjalnie do tego celu przeznaczonych organach: liściach, łodygach bądź korzeniach. Jak pielęgnować sukulenty w doniczkach? Najpopularniejsze gatunki sukulentów do uprawy w domu.

Sukulenty, zwane inaczej roślinami gruboszowatymi (w języku łacińskim succulentus znaczy soczysty) to grupa roślin, które przystosowały się do życia w warunkach ograniczonej dostępności wody. Aby jak najefektywniej wykorzystać dostępną wodę, sukulenty wykształciły tkankę wodną służącą do gromadzenia wody.
Sukulenty pochodzą zazwyczaj z rejonów, gdzie rzadko pada deszcz. Rośliny te gromadzą wodę w okresie, gdy jest jej dużo i powoli zużywają go w czasie suszy. Dlatego sukulenty są doskonale przystosowane do okresowych braków wody. Zapasy wody sukulenty gromadzą w specjalnie przystosowanych do tego organach – liściach, łodygach lub korzeniach, które zawierają tkankę wodną. Te części roślin, które zawierają tkankę wodną są grube i mięsiste, często mają walcowaty lub kulisty kształt.

>>Przeczytaj też: Kaktusy domowe: najpopularniejsze gatunki kaktusów doniczkowych

Podział sukulentów

W zależności od miejsca magazynowania wody dzieli się sukulenty na trzy grupy:

  • pędowe (np. kaktusowate, liczne wilczomleczowate, trojeściowate, astrowate) – gromadzą wodę w zgrubiałych łodygach, ich liście są najczęściej przekształcone w ciernie;
  • liściowe (np. gruboszowate, aloes, agawa) – gromadzą wodę w zgrubiałych liściach, które są pokryte grubą warstwą woskową (ograniczająca parowanie);
  • korzeniowe (np. Pachypodium bispinosum, niektóre szczawiki, pelargonie) - woda gromadzi się w korzeniach.

Oprócz zdolności gromadzenia zapasów wody, sukulenty dodatkowo potrafią oszczędnie nią gospodarować:

  • liście wielu roślin gruboszowatych pokryte są woskowatym nalotem, który chroni je przed intensywnym parowaniem,
  • niektóre rośliny wykształcają zwarte rozety, które umożliwiają ograniczenie utraty wody,
  • niektóre rośliny zredukowały swoje liście do minimum, czasem nawet do postaci cierni;
  • systemy korzeniowe sukulentów są zwykle płytkie, za to rozległe.

>>Przeczytaj też: Podlewanie kwiatów doniczkowych: jak często podlewać rośliny doniczkowe

Wymagania sukulentów

Sukulenty to rośliny łatwe w domowej uprawie – to znakomite rośliny doniczkowe dla zapominalskich!

Zobacz zdjęcia sukulentów w galerii

Należy im zapewnić dużo światła i dlatego najlepiej ustawić je w domu na parapecie okna wychodzącego na południowy-wschód. Sukulenty lubią wysoką temperaturę, dlatego dobrze czują się w ogrzewanych pomieszczeniach – optymalna temperatura uprawy w okresie wzrostu wynosi 20–25 st. C, w okresie spoczynku powinna być niższa – najlepiej, gdy wynosi poniżej 15 st. C.
Podlewać sukulenty należy tak, aby podłoże nie było stale mokre! Między podlewaniami trzeba zrobić przerwę na to, by ziemia w doniczce przeschła. Latem sukulenty podlewa się zwykle 1–2 razy w tygodniu, zimą wystarczy raz w miesiącu. Sukulenty nawozi się tylko latem – wystarczy zasilić je raz na dwa tygodnie nawozem z niewielką dawką azotu.

>>Przeczytaj też: Najważniejsze błędy w uprawie roślin doniczkowych

Najpopularniejsze sukulenty do uprawy w mieszkaniach

W domach naczęściej uprawia się następujące sukulenty:

  • aloes zwyczajny (łac. Aloe vera) – tworzy rozetę grubych, mięsistych, szarozielonych liści o mieczowatym kształcie na brzegach zaopatrzonych w kolce, dorasta do 60 cm wysokości;
  • eszeweria (Echeveria) – ma mięsiste liście zebrane w rozetę o średnicy około 15 cm;
  • patyczak (Rhipsalis) – o nagich, wałeczkowatch pędach średnicy około 3 mm, pokrytych miejscami okółkowo ułożonymi korzeniami powietrznymi;
  • żywe kamienie (Lithops) – nazwa pochodzi stąd, że wyglądem roślina przypomina kamienie, nie ma łodygi, a mięsiste liście wyrastają bezpośrednio z podłoża pojedynczo lub w małych grupach i są złączone parami;
  • grubosz jajowaty (Crassula ovata) –  o mięsistych, jajowatych liściach, zielonych bądź z czerwonym brzegiem, znakomicie nadaje się do formowania jako bonsai;
  • sansewieria gwinejska (Sansevieria trifasciata) – ma długie, ostro zakończone, wzniesione liście, o 5–6 cm szerokości i zielonej barwie, które wyrastają bezpośrednio z podłoża;
  • kalanchoe Blossfelda (Kalanchoe blossfeldiana) – o niedużych, zielonych, mięsistych liściach i kolorowych dekoracyjnych kwiatach w zależności od odmiany białych, żółtych, różowych, pomarańczowych, łososiowych, także pełnych.

 

Zobacz film: Jak zrobić dekorację z sukulentów

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
KOMENTARZE