Z czego zrobić ścieżki w ogrodzie. Ogrodowe ścieżki z betonu, klinkieru, drewna, kamienia, żwiru

2020-05-01 8:58

Ścieżki w ogrodzie łączą odległe części działki, ułatwiają poruszanie się po ogrodzie i zdobią. Z czego zrobić ścieżki w ogrodzie? Materiały na ogrodowe ścieżki. Ogrodowe ścieżki z betonu, klinkieru, drewna, kamienia, żwiru.

Rozmieszczenie ścieżek w ogrodzie należy uwzględnić w projekcie ogrodu. Ogrodowe ścieżki łączą często odwiedzane obszary działki, ale także kształtują przestrzeń i decydują o charakterze ogrodu i otoczenia domu. Wprowadzają w kompozycję dynamikę, wyznaczają kierunek przemieszczania się po działce, prowadzą do atrakcyjnych miejsc. Ścieżki sąsiadujące z trawnikiem powinny leżeć na równi z murawą, bo to ułatwi koszenie (swobodnie można przejeżdżać kołami kosiarki po nawierzchni), ścieżki przylegające do rabat warto ułożyć nieco wyżej - to zapobiegnie wypłukiwaniu ziemi na nawierzchnię w czasie deszczu lub podczas podlewania.

Spis treści

  1. Ścieżki ogrodowe z betonowych elementów
  2. Ścieżki ogrodowe z bruku klinkierowego
  3. Ścieżki ogrodowe z kamienia
  4. Ścieżki ogrodowe z drewna
  5. Ścieżki ogrodowe ze żwiru

Ścieżki ogrodowe z betonowych elementów

Beton to najczęściej wykorzystywany materiał do utwardzania nawierzchni wokół domu, także ścieżek. Rozmaite kształty i wielkość elementów, a także różne wykończenie ich powierzchni i bogata kolorystyka pozwalają dopasować nawierzchnię do otoczenia utrzymanego zarówno w stylu nowoczesnym, jak i tradycyjnym. Są kostki stylizowane na stare, naśladujące kamienny bruk i płyty imitujące cięty granit czy surowy piaskowiec. Z barwionego i fakturowanego betonu produkowane są elementy do złudzenia przypominające deski, bruk drewniany albo stare podkłady kolejowe. Często w kolekcjach firm są elementy różnej grubości – tych najcieńszych (i najtańszych) używa się do utwardzani ścieżek, grubsze służą do wyłożenia podjazdu. Na ścieżki w ogrodzie wystarczą kostki lub płyty grubości 4 cm. Choć elementy betonowe charakteryzuje duża trwałość, warto je zaimpregnować, by zmniejszyć wnikanie wody i zanieczyszczeń w głąb ich struktury. Należy również zachować ostrożność zimą przy ich odśnieżaniu – lepiej nie skuwać lodu ostrymi narzędziami, bo można uszkodzić ich zewnętrzną warstwę.

Ścieżki i nawierzchnie w ogrodzie przerośnięte trawą i roślinami >>>

Ścieżki ogrodowe z bruku klinkierowego

Klinkier to materiał solidny i trwały. Nie niszczeje pod wpływem warunków atmosferycznych, nie zmienia koloru, nie chłonie brudu, jest odporny na uderzenia i ścieranie. W niezmienionym stanie pozostaje przez dziesiątki lat. Poza tym ładnie wygląda w otoczeniu roślin. Ścieżki ułożone w klasyczną jodełkę – szczególnie te o tradycyjnej rdzawej barwie – przywodzą na myśl staromodne romantyczne ogrody. Bardzo efektowne są elementy postarzane lub ręcznie formowane o nierównej powierzchni i naturalnych przebarwieniach. W kolekcjach bywają cegły elewacyjne i brukowe, co pozwala na utrzymanie jednorodnej kolorystyki wokół domu. Do utwardzania ścieżek stosowany jest bruk klinkierowy grubości 4 cm (zwykle są to cegły wielkości 20 x 10 cm lub kostka 5 x 5 cm). Ponieważ wytrzymuje on nacisk samochodu osobowego, można go także Z kamienia użyć do wykończenia podjazdu czy podwórza przed domem.

Klinkier w ogrodzie: inspiracje. Co można zrobić z klinkieru - ZDJĘCIA >>>

Ścieżki ogrodowe z kamienia

Ścieżki z kamienia są naturalne, szlachetne i uniwersalne – pasują do każdego otoczenia i dobrze wyglądają w połączeniu z innymi materiałami. Najczęściej ścieżki utwardzane są kostkami granitowymi (najpopularniejsze barwy to szary i rudy, ale mogą też być czerwone). Granit jest twardy i bardzo trwały, nie szkodzą mu woda i mróz, nie musi być impregnowany. Podobne właściwości mają bazalt (czarny kolor), porfir (skała o szaro-czerwono-brązowej barwie) i sjenit (może mieć kolor szary lub prawie czarny). Z nich także produkowana jest kostka brukowa. W ogrodzie, wśród zieleni, bardzo ładnie wyglądają nieformalne ścieżki z ułożonych luźno nieregularnych kamiennych płyt. Można je obsiać trawą lub obsadzić niskimi roślinami (na przykład macierzanką lub płomykami szydlastymi na słońcu, a karmnikiem ościstym w cieniu). Do ich budowy często wykorzystywany jest piaskowiec. Jest on mniej trwały od innych skał – ma porowatą strukturę, więc łatwo chłonie wodę, szybciej się brudzi, porasta glonami i niszczeje pod wpływem mrozu – dlatego należy go zaimpregnować.

Kamień ogrodowy: rodzaje, cena, zastosowanie. Żwir, grys, kora kamienna, otoczaki i głazy w ogrodzie >>>

Ścieżki ogrodowe z drewna

Ścieżki drewniane ładnie wyglądają w ogrodach wiejskich i nawiązujących stylem do natury. Ich wadą jest mniejsza trwałość niż ścieżek wykonanych z innych materiałów. Można ją zwiększyć przez solidną impregnację drewna i położenie pod nawierzchnią drenażu z tłucznia (grubości 20-30 cm). Najdłużej wytrzymują ścieżki z dębiny (w sprzyjających warunkach nawet bez impregnacji mogą służyć przez kilkadziesiąt lat). Znacznie krócej – świerkowe i sosnowe (niezabezpieczone niszczeją już po kilku latach). Upływ czasu lepiej znoszą nawierzchnie na przepuszczalnym gruncie, w słonecznym, łatwo przesychającym miejscu. W cieniu drewno chłonie i zatrzymuje wilgoć, czego skutkiem jest korozja biologiczna, nie wolno też zapominać, że mokre drewno jest śliskie. Stosowany jest bruk drewniany, czyli pocięte, okorowane i zaimpregnowane fragmenty pni oraz konarów o średnicy 10-30 cm i wysokości 15-25 cm. Nie należy ich układać na styk. Nawet zakonserwowane drewno pracuje – pod wpływem wilgoci zmienia swoją objętość – więc jeżeli elementy będą ułożone ciasno, łatwo o wypaczenia. Ogrodowe ścieżki są też budowane z podestów z desek zamocowanych na krawędziakach, które układa się na warstwie tłucznia.

Pomysł na ścieżkę w ogrodzie: ścieżka z samej ziemi >>>

Ścieżki ogrodowe ze żwiru

Ścieżki żwirowe dobrze komponują się z roślinami. Skromne i bezpretensjonalne – nie przyciągają uwagi, ale podkreślają walory otoczenia. Buduje się je z kruszyw wielkości 5-25 mm o ostrych krawędziach (na przykład klińca albo grysu), ponieważ dobrze się klinują. Nie nadaje się natomiast żwir rzeczny, który ma zaokrąglone powierzchnie, co sprawia, że jego ziarna łatwo się przemieszczają i nawierzchnia nie jest stabilna. Niewskazane są też kruszywa z miękkich skał – wapienia lub dolomitu. Pod wpływem deszczu oraz mrozu szybko niszczeją, lasują się i tworzą zbitą warstwę.

Nawierzchnię żwirową łatwo można zrobić samemu. Jeżeli grunt jest przepuszczalny i piaszczysty, wystarczy wyciąć koryto ścieżki głębokości 10 cm (pamiętając o spadku poprzecznym 0,5-3 proc.),  osadzić listwę brzegową, rozłożyć kruszywo i dokładnie je ubić – od tego zależy trwałość nawierzchni. Jeśli grunt jest nieprzepuszczalny, należy położyć dodatkową warstwę drenażu grubości 10-15 cm z kruszywa frakcji 30-40 mm. Na dnie wykopu warto położyć włókninę, która zapobiegnie przerastaniu nawierzchni chwastami.

Ścieżki żwirowe w ogrodzie - jak zbudować i pielęgnować ogrodową ścieżkę żwirową >>>

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
Podziel się opinią
Grupa ZPR Media sprzeciwia się głoszeniu opinii noszących znamiona mowy nienawiści przepełnionych pogardą czy agresją. Jeśli widzisz komentarz, który jest hejtem, powiadom nas o tym, klikając zgłoś. Więcej w REGULAMINIE
Pozostałe podkategorie