Ognik szkarłatny

Ognik szkarłatny - nazwa łacińska Pyracantha coccinea

Ognik szkarłatny rośnie w południowo-wschodniej Europie, na Kaukazie i w Azji Mniejszej, gdzie jest rośliną zimozieloną. U nas, podczas mroźnych zim liście ognika często brązowieją i opadają. Wiosną jednak krzew szybko się zazielenia.

Ozdobą ognika są ciemnozielone, błyszczące liście. Na początku lata krzew obsypany jest drobnymi, białymi kwiatami, a w sierpniu – pomarańczowymi, czerwonymi lub żółtymi owocami, które długo pozostają na gałęziach.

Zobacz koniecznie: 

• Odmiany ognika szkarłatnego

Ognik jest dość wrażliwy na mróz i w surowe zimy może przemarzać (po ścięciu odrasta wolno). Dlatego należy go sadzić w zacisznych miejscach. Ognik szkarłatny można też rozpiąć na ścianach domu lub ogrodzenia (najlepiej wschodnich lub zachodnich), które ochronią go przed przemarzaniem. Podwiązywany do kratki w miarę jak rośnie – przykryje ją szczelnie w ciągu 3-4 lat. Z ognika można też robić żywopłoty – krzew ten ma cierniste pędy, więc żywopłot będzie trudny do sforsowania.

Zastosowanie ognika

• do małych i dużych ogrodów
• jako pojedynczy okaz oraz do sadzenia w grupach
• jako roślina obwódkowa
• na żywopłot formowany i na żywopłot nieformowany
• jako roślina okrywowa
• jako roślina pojemnikowa
• do ogródków skalnych
• nadaje sie na skarpy

Rodzaj gleby: żyzna, przepuszczalna, próchniczna
Odczyn gleby: obojętny i lekko zasadowy
Wilgotność gleby: źle rośnie w glebie wilgotnej
Mrozoodporność: w surowe zimy może przemarzać
Światłolubność: w miejscach słonecznych jest gęsty, obficie kwitnie owocuje; w miejscach lekko zacienionych lepiej znosi zimę

Co warto wiedzieć o ogniku szkarłatnym:

• ognik dobrze znosi suszę i zanieczyszczenie powietrza;
• kwiaty ognika szkarłatengo są miododajne, roślina może więc zachorować na parch lub zarazę ogniową, dlatego lepiej sadzić odmiany, które są odporne na te choroby;
• co roku w marcu należy usuwać pędy suche, stare i niekształtne – utrzymamy przez to zwarty pokrój krzewu;
• gdy ognik przemarznie, trzeba wiosną wszystkie uszkodzone pędy przyciąć tuż przy ziemi;
• żywopłoty formowane z ognika tnie się dwukrotnie: w czerwcu – po kwitnieniu i w końcu sierpnia; żywopłoty nieformowane tnie się w marcu – usuwa się wtedy pędy suche i stare; pędy ognika rozpinanego na ścianie przycina się w marcu, a gdy obrośnie podporę – jak żywopłot formowany
• ognik dobrze wygląda rosnący samotnie na trawniku oraz wzdłuż ogrodzeń i murów; ognik posadzony z bylinami – przez lato tworzy dla nich zielone tło; jesienią, gdy byliny zamierają, obsypany jaskrawymi owocami krzew staje się najważniejszą częścią rabaty.