Modne wilce - efektowne pnącza do ogrodu, na balkon i taras. Gatunki, uprawa, pielęgnacja i zastosowanie wilców

2019-06-21 14:00 Katarzyna Józefowicz | materiały firmy PLANTPOL
Wilec
Autor: GettyImages Większośc wilców to pnącza

Wilce to rośliny o dekoracyjnych liściach i kwiatach w zaskakujących barwach. Wilce znakomicie nadają się do uprawy w pojemnikach na balkonach i tarasach, ale także na rabaty. Poznaj ciekawe odmiany wilców, dowiedz się więcej o ich uprawie i pielęgnacji.

Wilce zachwycają barwnymi kwiatami lub pięknymi liśćmi, dlatego warto znaleźć dla nich miejsce w ogrodzie lub na balkonie czy tarasie. Rodzina wilców skupia ponad 650 gatunków roślin, które w znakomitej większości są pnączami. Do grona najczęściej uprawianych należą:

  • wilec ziemniaczany,
  • wilec klapowany,
  • wilec purpurowy,
  • wilec trójbarwny.

Wilec ziemniaczany

Jednym z najpopularniejszych i szczególnie modnych w ostatnich latach jest wilec ziemniaczany (łac. Ipomoea batatas), którego główną ozdobą są duże, barwne liście. W swojej ojczyźnie jest okazałym, bylinowym pnączem (dorasta do 4-6 m wysokości) o jadalnych, zgrubiałych, mięsistych korzeniach, nazywanych batatami lub słodkimi ziemniakami. U nas roślina jest znacznie niższa i zwykle nie przekracza 2-3 m wysokości (są odmiany, które mają jedynie 70-80 cm).
Największą ozdobą wilca ziemniaczanego są duże, trójkątne, mocno klapowane liście, które w zależności od odmiany mogą być żółtozielone, bordowe, miedziane lub ciemnoczerwone i mogą mieć większe lub mniejsze wcięcia na blaszce, a także zwisający lub kępiasty pokrój.
Odmiany ozdobne mają też zredukowane korzenie, aby łatwiej było je uprawiać w doniczkach i zwykle nie kwitną (z wyjątkiem niektórych odmian), gdyż ich największą ozdobą są liście.

>>Przeczytaj też:

Wilec ziemniaczany idealnie nadaje się do sadzenia w donicach, skrzyniach lub wiszących koszach na balkonach i tarasach. Wspaniale komponuje się z innymi roślinami balkonowymi, takimi jak pelargonie, petunie, wilczomlecz 'Diamond Frost', koleusy czy zielistka Sternberga.

Uwaga! w kompozycji z innymi roślinami, warto umieścić go w osobnej doniczce i dopiero wtedy posadzić w ogólnym pojemniku, inaczej może nadmiernie się rozrosnąć.

Gęsto ulistnione pędy wilca ziemniaczanego mogą malowniczo zwieszać się z doniczki, wspierać na kratkach lub płożyć po parapecie. Leżąc na ziemi, mogą się ukorzenić, o czym warto pamiętać, decydując się na posadzenie rośliny na rabacie kwiatowej w ogrodzie, gdzie może być uprawiana w sezonie letnim (w naszym klimacie nie zimuje w gruncie).

Mimo swojego egzotycznego pochodzenia, wilec ziemniaczany nie jest trudny w uprawie. Preferuje ciepłe, słoneczne lub lekko półcieniste stanowiska oraz żyzne, przepuszczalne, próchnicze, stale lekko wilgotne podłoża o obojętnym lub lekko kwaśnym odczynie pH. Nie toleruje przesuszenia, ale też nie lubi nadmiaru wody, do której jego korzenie mogą zagniwać. Po zakończeniu sezonu, bulwy można spróbować przechować w skrzynce, przysypane torfem i umieszczone w chłodnym, ciemnym pomieszczeniu (10-15 st. C), jednak w warunkach amatorskich rzadko się to udaje i wiosną często trzeba kupić nowe rośliny.

>>Przeczytaj też: Bataty, czyli słodkie ziemniaki. Uprawa batatów w przydomowym warzywniku

Odmiany wilca ziemniaczanego z nowych serii

Odmiany wilców z serii Sweet Caroline® czy Illusion charakteryzują się powcinanymi liśćmi. Ciekawe są także odmiany wilców z kolekcji Suntory. Liście u poszczególnych odmian mogą być ciemnofioletowogranatowe, ciemnoczerwonopurpurowe, ciemnopurpurowe z mocnym czerwonawym żyłkowaniem oraz jasnozielone.

Rośliny dobrze krzewią się i rozrastają, z czasem „wychodząc” poza pojemnik, w którym rosną i przyjmując pokrój zwisający. Długość pędów może dochodzić do ponad 1 m.

  • Wilec ‘Black Tone’ – odmiana o bardzo ciemnych, fioletowogranatowych liściach.
  • Wilec ‘Emerald Lace’ z serii Illusion® – odmiana o drobnych , mocno powcinanych, jasnozielonych liściach.
  • Wilec ‘Midnight Lace’ z serii Illusion® – odmiana o drobnych, fioletowobordowych, powcinanych liściach.
  • Wilec ‘Lime’ – odmiana o soczyście jasnozielonych liściach.
  • Wilec ‘Bronze’ z serii Sweet Caroline™ – odmiana o kopczykowatym, zwisającym pokroju i miedzianobrązowych, wciętych liściach.
  • Wilec ‘Light Green’ z serii Sweet Caroline™ – odmiana o jasnozielonych, wciętych liściach.
  • Wilec ‘Purple’ z serii Sweet Caroline™ – odmiana o wciętych liściach ciemnopurpurowych z mocnym, czerwonym żyłkowaniem.

Wilec klapowany
Autor: GettyImages Wilec klapowany to jednoroczne pnącze

Wilec klapowany

Innym, równie popularnym i chętnie uprawianym wilcem jest wilec klapowany nazywany miną (łac. Mina lobata, syn. Ipomoea lobata). W naszym klimacie jest jednorocznym pnączem, a jego największą ozdobą są oryginalne, barwne kwiaty. Mają ciekawy, rurkowaty kształt i są zebrane na lekko wygiętej łodyżce w jednostronne, długie grono. Ich charakterystyczną cechą jest zmienność barwy w miarę rozwoju, gdyż najstarsze kwiaty są jasnokremowe, nieco młodsze, wyżej położone mają kolor żółty do pomarańczowego, a kwiaty na szczycie są pomarańczowe lub ciemnoczerwone (kwiatostan przypomina ognisty płomień).

Wilec klapowany rośnie szybko i może osiągać nawet 2-3 m wysokości. Na dobrym stanowisku kwitnie obficie przez całe lato (od lipca do października) i może być pięknym, barwnym parawanem, osłaniającym balustradę balkonu lub kącik wypoczynkowy. Znakomicie sprawdza się też jako roślina okrywająca siatki, ogrodzenia i altany.

>>Nie przegap: Jak zbudować drewnianą pergolę i jakimi pnączami ją obsadzić

Wilec klapowany preferuje słoneczne, ciepłe, osłonięte stanowiska oraz próchnicze, przepuszczalne podłoża o obojętnym lub zasadowym odczynie pH. Pnącze rozmnaża się przez nasiona wysiewane w marcu/kwietniu pod osłonami. Na balkon roślinę można wystawić dopiero, gdy minie niebezpieczeństwo wiosennych przymrozków. Wysiewany w maju wprost do gruntu zakwita w drugiej połowie lata.

Wilec purpurowy
Autor: GettyImages Wilec purpurowy

Wilec purpurowy i wilec trójbarwny

Zupełnie innym gatunkiem wilca jest kojarzony z wiejskimi ogródkami wilec purpurowy (łac. Ipomoea purpurea). To szybko rosnące, wysokie (2-3 m wysokości), jednoroczne pnącze o dużych, kolorowych (białe, różowe, purpurowe, fioletowe lub dwukolorowe ), kielichowatych kwiatach i sercowatych, zielonych liściach jest niedoceniane, choć zasługuje na większą uwagę. Rośnie szybko i elastycznymi pędami łatwo owija się wokół podpór. Doskonale nadaje się do dekoracji altan, siatek, ogrodzeń i pergoli, ale bardzo dobrze sprawdza się też w uprawie doniczkowej na balkonach i tarasach.

>>Przeczytaj też: Pergola, trejaż, krata. Konstrukcje do podtrzymania pnączy

Wilec purpurowy uprawia się z siewu nasion wprost do gruntu w maju lub do doniczek w inspekcie na przełomie marca i kwietnia (wymaga szybkiego ustawiania podpór). Roślina oczekuje ciepłego, słonecznego, osłoniętego stanowiska oraz żyznej, próchniczej, lekko wilgotnej gleby o obojętnym lub lekko zasadowym odczynie pH.

Podobnym do wilca purpurowego gatunkiem jest wilec trójbarwny (łac. Ipomoea tricolor). Pnącze ma zbliżone wymagania, pokrój i kwiaty jak wilec purpurowy, ale w przeciwieństwie do niego, jego kwiaty są wielokolorowe i na jednym pnączu mogą mieć różne kolory od białych, przez różowe po filetowe (u odmian bywają też dwukolorowe).

Charakterystyczną cechą obu powyższych wilców jest zamykanie kwiatów na dzień. Kielichy kwiatowe otwarte są od wieczora do rana, po czym zwijają się przed południem. W dzień pozostają otwarte tylko przy pochmurnej pogodzie.

Wilec
Autor: GettyImages Kwiaty wilca purpurowego i trójbarwnego pozostają otwarte od wieczora do godzin przedpołudniowych
Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
KOMENTARZE