Gres techniczny jest bardzo twardy, dzięki czemu ma małą podatność na ścieranie, a także odporny na działanie kwasów i zasad, wymaga jednak impregnacji.
Gres techniczny był pierwszym z gresów rozpowszechnionych w naszym kraju. Występuje również pod nazwą „Sól i Pieprz”, gdyż ze względu na metodę produkcji w jego strukturze można zaobserwować ziarna tworzące na powierzchni płytki rysunek przypominający zmieszanie tych przypraw.
Gresy techniczne są spotykane w trzech podstawowych rodzajach wykończenia powierzchni: naturalnym (są nieco chropowate, przez co zatrzymują brud), polerowanym i o podwyższonych parametrach antypoślizgowych. Mogą być barwione w masie, jednak ich najpopularniejsze (najtańsze!) kolory – beżowy i szary – wynikają z tego, na jaką barwę wypalają się surowce naturalne z danego złoża. Jednorodna struktura płytek gresowych sprawia, że nawet po obtłuczeniu nie zmieniają one koloru.
Gres techniczny przeznaczony jest głównie do pomieszczeń, w których istotne są parametry techniczne, a nie wygląd. To dobry gres do garażu czy pomieszczeń technicznych), stąd jego nazwa.
Przykładowi producenci gresu technicznego: Paradyż (Alabama, Alaska, Floryda), Cersanit (Mount Blanc, Mount Everest, Gran Paradiso, Monte Rosa), Nowa Gala (Sól i Pieprz).