Ścieki oczyszczone w przydomowej oczyszczalni ścieków można rozsączać do gruntu lub odprowadzać do rzeki albo rowu melioracyjnego, nie obawiając się ich negatywnego oddziaływania na środowisko.
Jest wiele rodzajów oczyszczalni różniących się zastosowaną technologią, a co za tym idzie – konstrukcją, wielkością i stopniem oczyszczania ścieków. We wszystkich niezbędnym elementem jest osadnik wstępny. Do niego w pierwszej kolejności dopływają ścieki z domowej kanalizacji. Zawarte w nich ciała stałe cięższe od wody opadają na dno, gdzie tworzą osad. W warunkach beztlenowych część zanieczyszczeń rozkłada się na substancje rozpuszczalne w wodzie, część na nierozpuszczalne związki mineralne, które pozostają na dnie osadnika.
Zobacz także:
Tłuszcze i gazy są wynoszone na powierzchnię i w górnej części osadnika tworzą kożuch. Z osadnika odpływają klarowne ścieki, w których ilość zanieczyszczeń jest do 60% mniejsza niż w świeżych. Są one poddawane dalszemu oczyszczaniu.
Drenaż rozsączający
Drenaż rozsączający to układ podziemnych perforowanych rur (drenów), którymi ścieki wstępnie oczyszczone w osadniku gnilnym są rozsączane do gruntu. Podczas przesiąkania przez porowaty grunt zachodzą procesy fizyczne, chemiczne i biologiczne powodujące dalsze oczyszczanie ścieków. Dzieje się to w warunkach tlenowych i prowadzi do zmniejszenia zanieczyszczeń w blisko 95%. Aby drenaż rozsączający spełniał swoje zadanie, na działce muszą być odpowiednie warunki:
- niski poziom wód gruntowych - odległość między dolną ścianką rury drenażowej a maksymalnym poziomem wody gruntowej (waha się on w ciągu roku) nie może być mniejsza niż 1,5 m.
- dobrze przepuszczalny grunt, który zapewni odpowiednie, nie za szybkie i nie za wolne, przesiąkanie ścieków. Najlepszy jest grunt piaszczysty lub gliniasto-piaszczysty.
- odpowiednio duża działka - trzeba zachować wymagane odległości między poszczególnymi elementami oczyszczalni, a także minimalne, określone w przepisach, odległości od innych obiektów na działce i działkach sąsiednich.
Zobacz, trzy sposoby na przydomową oczyszczalnię ścieków z drenażem rozsączającym
Złoże biologiczne
Złoże biologiczne tworzy zgromadzony w zamkniętym zbiorniku naturalny materiał filtracyjny, na przykład skała wulkaniczna, tłuczeń, kamień lub żwir. Mogą to być również specjalne kształtki z tworzywa. Na powierzchni rozwija się błona biologiczna składająca się z mikroorganizmów. Ścieki, które wcześniej zostały podczyszczone w osadniku wstępnym, są doprowadzane do górnej części zbiornika i za pomocą systemu zraszającego rozprowadzane w górnej części złoża biologicznego. Przepływając z góry na dół, kontaktują się z błoną biologiczną i w ten sposób się oczyszczają (mikroorganizmy, które tworzą błonę biologiczną, absorbują zanieczyszczenia i zużywają do potrzeb życiowych rozpuszczone związki organiczne). Ilość zanieczyszczeń zmniejsza się o ponad 95%.
Ścieki oczyszczone na złożu biologicznym trafiają najczęściej do rowów melioracyjnych, rzek, a w sprzyjających warunkach (niski poziom wód gruntowych, dobra przepuszczalność gleby) do gruntu. Jeśli zależy nam na podwyższeniu efektywności procesów oczyszczania, za złożem biologicznym można zamontować osadnik wtórny. Zatrzymywane w nim zawiesiny i resztki błony biologicznej są z powrotem przepompowywane do osadnika wstępnego, skąd ponownie trafiają na złoże biologiczne. Procesy zachodzące w oczyszczalni są całkowicie odizolowane od otoczenia i dlatego ani rodzaj gruntu, ani poziom wód gruntowych nie są istotne, a sam zbiornik ze złożem biologicznym nie zajmuje więcej niż kilka metrów kwadratowych.
