Jaki jest koszt remontu łazienki? Ile zapłacisz za robociznę, ile za materiały?

Jak się pozbyć starej glazury i terakoty?

Glazurę można skuć, używając młotkai stalowego przebijaka (mesla). Aby ułatwić sobie pracę, warto sięgnąć po młotowiertarkę pneumatyczną z funkcją kucia. Największy problem będzie stanowił gruz, który pozostanie po rozbiórce. Trzeba go zapakować w worki (najlepsze są ze sztucznej tkaniny, papierowe lub z grubej folii) i wywieźć na wysypisko. Mało kto ma do dyspozycji ciężarówkę, więc lepiej zamówić wywóz w firmie specjalizującej się w takich usługach. Podstawi ona na wskazane miejsce i o wskazanej porze ciężarówkę lub kontener na śmieci. Najlepiej zapłacić też za wyniesienie ciężkich worków. Ceny usługi są różne, więc warto przejrzeć ofertę, żeby nie przepłacić (na przykład w Krakowie za wywóz kontenera o pojemności 4 m3 zapłacimy mniej więcej 340 zł, w Warszawie za 5 m3 – około 400 zł).

Jak wyrównać i przygotować stare podłoże?

W łazienkach kwalifikujących się do remontu ściany i podłogi są niekiedy bardzo krzywe. Przed przystąpieniem do dalszego etapu prac trzeba je doprowadzić do takiegostanu, w którym podłoga będzie w miarę możliwości pozioma, ściany będą pionowe, nie będzie na nich żadnych nierówności, a kąty między płaszczyznami będą proste.

Ściany. W pierwszej kolejności należy z nich usunąć starą okładzinę z płytek lub inne materiały wykończeniowe (tapety, boazerie, farbę olejną itp.). Przed wyrównywaniem konieczne jest ustalenie za pomocąpionu i poziomnicy linii wyznaczających pion i poziom skorygowanej płaszczyzny ściany. Sznurem traserskim lub ołówkiem wytycza się linie, do których będzie się wyrównywać płaszczyznę. Metody wyrównania są dwie – naniesienie zaprawy podkładowej (albo tynku cementowego) lub ułożenie suchego tynku. Zaprawę, po rozrobieniu wodą, nakłada się na zagruntowane dzień wcześniej podłoże. Długą stalową łatą zbiera się nadmiar masy i wyrównuje powierzchnię. Jeśli zależy nam na czasie, możemy się zdecydować na tak zwany suchy tynk z wodoodpornych płyt gipsowo-kartonowych typu H2, płyt cementowo-włóknowych lub gipsowo-włóknowych. Można je przyklejać do ścian odpowiednio dobranymi zaprawamialbo – gdy nierówności są bardzo duże – przykręcać do stalowego rusztu wcześniej przymocowanegodo istniejącej murowanej ściany. Zwykle na drugi dzień powierzchnię można wykańczać płytkami lub farbą. Zaprawa lub tynk muszą wiązać kilka dni.

Podłogi. Pozbawione starej posadzki, oczyszczone i zagruntowane naj-łatwiej wyrównać cementową masą samopoziomującą. Po rozrobieniu wodą ma ona półpłynną konsystencję, więc nałożona na podłoże rozpływa się po nim, niwelując wszelkie nierówności, a po zastygnięciu tworzy idealnie poziomą, gładką powierzchnię. W ten sposób można jednak wyrównać tylko nieduże krzywizny – do 0,5-1 cm. Z większymi, od 2 do 5 cm, poradzi sobie tradycyjna zaprawa podkładowa, którą układa się podobnie jak zaprawę do wyrównywania ścian. W sprzedaży są też podkładowe masy renowacyjne, którymi można wyrównać podłogę bez usuwania starej posadzki z płytek. Pod płytki układane na podłodze z systemem grzewczym trzeba zrobić podkład ze specjalnej masy o wysokiej elastyczności.

Jak przykleić mozaikę, a jak duże płytki?

Rozmiar płytek decyduje o rodzaju zaprawy klejowej i spoinującej oraz o sposobie prowadzenia prac.

Płytki duże, o boku powyżej 50 cm, układa się najtrudniej, bo trzeba zadbać o to, aby klej szczelnie wypełnił całą przestrzeń pod nimi. Na ściany wybiera się mieszanki gęste, plastyczne, które nie spływają z pionowych powierzchni. Aby zapewnić maksymalną przyczepność, klej nanosi się i na podłoże, i na spodnią stronę mocowanej płytki. Łączna grubość warstwy nie powinna być mniejsza niż 5 mm. Przy ciężkich okładzinach klej powinien mieć tak zwane wysokie wiązanie początkowe sprawiające, że płytki od razu po przyłożeniu trzymają się i nie opadają pod wpływem własnego ciężaru. Na powierzchnie poziome zamiast gęstych zapraw można wybierać te o konsystencji półpłynnej, które rozlewają się po podłożu i już przy niewielkim przesunięciu płytki szczelnie wypełniają przestrzeń pod nią, eliminując ryzyko powstania pustek powietrznych.

Mozaiki przykleja się dowolnym klejem dopasowanym do danego typu okładziny (ceramiczna, szklana). Trzeba tylkozwrócić uwagę, czy nadaje się on do konkretnego podłoża – na przykład przeznaczony do powierzchni ogrzewanych powinien mieć wyższą elastyczność. Płytki mozaiki są bardzo małe, więc ryzyko wystąpienia pod nimi pustek powietrznych jest niewielkie. Wystarczy delikatnie je docisnąć i wypoziomować. Płytki mozaikowe (około 2,5 cm) są połączone w większe arkusze o boku około 30 cm, więc prace dość szybko się posuwają. Różnice między płytkami dużymi i najmniejszymi dotyczą też fugowania. Spoiny pełnią w okładzinie funkcję niwelatora naprężeń. Muszą być odpowiednio szerokie. Przyjmuje się, że im większe są elementy, tym silniej pracują i tym szersza powinna być fuga. Do płytek mozaiki wystarczą spoiny o szerokości 2 mm, a do płytek o boku 50 cm i większych musi to być już 7-15 mm. Ważne, aby kupić odpowiedni rodzaj zaprawy do fugowania – inne mieszanki są przeznaczone do spoin wąskich, inne do szerokich i nie wolno ich stosować zamiennie.

Jaki jest koszt materiałów wykończeniowych?

Oczywiście wszystko zależy od zakresu zmian, jakie zamierzamy wprowadzić. Generalny remont łazienki może kosztować niespełna 10 tys. zł, jeśli będzie wyposażona skromnie, ale równie dobrze można wydać na niego setki tysięcy. Aby jednak - przynajmniej psychicznie - przygotować się na rozmiar wydatków, prezentujemy dwa zestawienia.

Pierwsze z nich dotyczy samych materiałów, które są niezbędne przy remoncie. Jeśli pierwotnie nie zostały uwzględnione w kosztorysie, to absolutnie trzeba je dodać. Inaczej podczas prac remontowych może się okazać, że jeden - z pozoru mały - element może zastopować cały remont.