Okładziny ceramiczne można spoinować na dwa sposoby - zaprawą do fugowania lub przeznaczonym do tego celu silikonem. O wyborze materiału decyduje funkcja, jaką ma spełniać spoina.Fugowanie można rozpocząć po upływie co najmniej doby od zakończenia przyklejania płytek.
Najpopularniejsze zaprawy
Najtańsze i bardzo chętnie wykorzystywane są fugi cementowe. Z uwagi na to, że pod wpływem wilgoci mogą pojawiać się na spoinach wykwity, a środki chemiczne mogą je odbarwić, lepiej wybierać je do miejsc, które nie będą na to narażone. Aby zachować ich estetykę, wato je regularnie impregnować.Tam, gdzie ważne jest, by spoina była odporna na ścieranie czy uszkodzenia, warto wybrać zaprawę cementową uszlachetnianą tworzywami sztucznymi. Takie fugi nadają się do okładzin, które mają nawet stały kontakt z wodą lub w pomieszczeniach z ogrzewaniem podłogowym. Nie powstają na nich mikropęknięcia, a spoiny nie kruszą się.Suchą mieszankę wsypuje się do pojemnika z wodą w proporcji podanej na opakowaniu. Miesza się ją ręcznie lub przy użyciu wiertarki wolnoobrotowej aż do uzyskania jednolitej masy.
Przed wypełnianiem spoin zaprawą warto je zwilżyć wodą, na przykład z rozpylacza. Zwilżone krawędzie płytek nie będą odciągać wody z zaprawy, co mogłoby spowodować późniejsze spękanie fugi.Zaprawę układa się w spoinach za pomocą gumowej szpachelki lub pacy oklejonej gumą. Nadmiar zaprawy zbiera się pacą i ponownie układa w spoinach. Po lekkim przeschnięciu zaprawy (15-30 minut) zmywa się wstępnie powierzchnię okładziny i zbiera nadmiar zaprawy z płytek. Używa się do tego gąbki lub pacy oklejonej gąbką o dużych porach, lekko nasączonej czystą wodą. Po ponownym przeschnięciu zaprawy (około 1 godziny) okładzinę czyści się czystą flanelową ściereczką lub szorstką gąbką.
Do zadań specjalnych - epoksydowe
Odporniejsze od cementowych, ale droższe, są fugi epoksydowe. Nie ulegają tak łatwo przebarwieniom. Charakteryzują się idealnie gładką powierzchnią i wysoką odpornością na powstawanie plam. Dzięki temu, że nie niszczą się nawet przy intensywnym i częstym oddziaływaniu środków myjących, są idealne do stosowania w kuchniach.Fugę epoksydową kupuje się jako zestaw dwóch komponentów (utwardzacza i masy) w proporcjach właściwych do zmieszania. Jej przygotowanie polega na wlaniu utwardzacza do masy i mechanicznym wymieszaniu ich do momentu uzyskania masy o jednorodnej konsystencji i barwie. Ponieważ przygotowaną zaprawę trzeba wykorzystać w ciągu około 45 minut, warto oszacować jak dużo będziemy jej potrzebować naraz. Należy odmierzyć oba składniki i przygotować fugę w innym opakowaniu, przestrzegając proporcji wagowych składników. Masę wciska się w szczeliny dokładnie i głęboko pacą gumową prowadzoną ukośnie do krawędzi płytek. Resztki zaprawy pozostałe na powierzchni okładziny trzeba niezwłocznie usunąć (nie później niż po 20 minutach) gąbką nasączoną wodą. Aby ułatwić czyszczenie, do wody można dodać około 10% spirytusu.
Niezastąpione silikony
Wszystkie miejsca, w których stykają się różne powierzchnie - naroża ścian, połączenia ścian z podłogą - a także szczeliny wokół wanien, brodzików i umywalek należy wypełniać silikonem sanitarnym. Może tam bowiem dochodzić do większych naprężeń i nieco innej pracy materiałów po obu stronach spoiny. Elastyczny silikon nie ulegnie spękaniu i zapewni szczelne oraz wodoodporne wypełnienie spoiny. Obie krawędzie spoiny należy okleić taśmą malarską - ułatwi to układanie silikonu i zabezpieczy płytki przed zabrudzeniem.Silikon wciska się w spoinę z niewielkim nadmiarem. Najważniejsze jest to, by układać go w sposób ciągły, bez pozostawiania przerw i pustych przestrzeni. Naniesioną masę można wygładzić szpachelką lub innym narzędziem zamoczonym w wodnym roztworze mydła, profilując kształt spoiny. Po zakończeniu silikonowania trzeba zerwać taśmę i ewentualnie, zanim na powierzchni silikonu utworzy się naskórek (w ciągu około 5 minut), wyrównać powierzchnie spoiny na krawędziach.
