Ile centymetrów ocieplenia naprawdę potrzebujesz? Prosty sposób na obliczenie grubości izolacji

Izolacja ścian zewnętrznych to najważniejszy etap termoizolacji domu

Każdy budujący dom musi się stosować do systematycznie zaostrzanych wymagań przepisów budowlanych i chce dobrze ocieplić dom. Wie, że dzięki temu mniej zapłaci za energię do jego ogrzewania. Skutecznie ocieplony budynek potrzebuje jej niewiele, by zapewnić mieszkańcom komfort cieplny. Największą powierzchnię stanowią ściany zewnętrzne. I to o nie musimy zadbać w sposób szczególny.

Najpopularniejsze w Polsce są ściany dwuwarstwowe – jedną warstwę stanowi mur konstrukcyjny z bloczków lub pustaków, a drugą warstwa ocieplenia. To od niej zależy, czy ściany domu będą wystarczająco ciepłe.

Najpopularniejsze metody ocieplania to ETICS, czyli lekka mokra, oraz lekka sucha. Najczęściej stosuje się też dwa rodzaje materiałów: styropian lub wełnę mineralną. Wyjaśniamy, na czym polega każdy ze sposobów ocieplenia oraz jakie cechy mają stosowane najczęściej materiały termoizolacyjne.

• Czytaj też: Izolacja cieplna przez cały rok. Jak zatrzymać energię zimą i chronić dom przed przegrzewaniem latem

Izolacja ścian zewnętrznych to najważniejszy etap termoizolacji domu

Każdy budujący dom musi się stosować do systematycznie zaostrzanych wymagań przepisów budowlanych i chce dobrze ocieplić dom. Wie, że dzięki temu mniej zapłaci za energię do jego ogrzewania. Skutecznie ocieplony budynek potrzebuje jej niewiele, by zapewnić mieszkańcom komfort cieplny. Największą powierzchnię stanowią ściany zewnętrzne. I to o nie musimy zadbać w sposób szczególny.

Najpopularniejsze w Polsce są ściany dwuwarstwowe – jedną warstwę stanowi mur konstrukcyjny z bloczków lub pustaków, a drugą warstwa ocieplenia. To od niej zależy, czy ściany domu będą wystarczająco ciepłe.

Najpopularniejsze metody ocieplania to ETICS, czyli lekka mokra, oraz lekka sucha. Najczęściej stosuje się też dwa rodzaje materiałów: styropian lub wełnę mineralną. Wyjaśniamy, na czym polega każdy ze sposobów ocieplenia oraz jakie cechy mają stosowane najczęściej materiały termoizolacyjne.

• Czytaj też: Izolacja cieplna przez cały rok. Jak zatrzymać energię zimą i chronić dom przed przegrzewaniem latem

Metoda ETICS

System ociepleń ETICS (ang. External Thermal Insulation Composite System) to powszechnie wykorzystywany i najtańszy sposób na ocieplenie domu. Obejmuje zestaw dopasowanych do siebie materiałów budowlanych służących do ocieplenia ścian zewnętrznych i wykończenia ich tynkiem cienkowarstwowym. Są także systemy ETICS z wykończeniem okładziną zewnętrzną oraz wiele wariantów do określonych zastosowań. W skład systemu ETICS wchodzą:

• materiał ociepleniowy, najczęściej styropian lub wełna mineralna;
• zaprawa klejowa do jego przymocowania do ścian;
• łączniki mechaniczne;
• warstwa zbrojąca (siatka z włókna szklanego zatopiona w masie klejowo-szpachlowej);
• grunt oraz tynk cienkowarstwowy.

Alternatywą dla tynku mogą być okładziny z desek, płytek lub płyt elewacyjnych. Warstwa wykończeniowa z tynku lub innych materiałów stanowi nie tylko dekorację elewacji, lecz także zabezpieczenie warstwy termoizolacyjnej przed zniszczeniem.

Metoda lekka mokra jest powszechnie stosowana do ocieplania i wykańczania domów murowanych o ścianach dwuwarstwowych, czyli najczęściej wznoszonych w naszym kraju. Można ją również wykorzystać w domach szkieletowych lub z bali drewnianych, choć jest to trudniejsze i wymaga precyzji. Metoda ETICS jest stosowana od wielu lat, więc wykonawcy znają tę technologię, co powinno dawać pewność prawidłowej realizacji. Trzeba jednak pamiętać o podstawowych zasadach. Są to:

• zastosowanie kompletu produktów zalecanych przez producenta systemu;
• mocowanie płyt klejem, który nakłada się metodą obwodowo-punktową; przestrzeganie temperatury aplikacji zapraw budowlanych;
• zatopienie siatki zbrojącej w masie szpachlowo-klejowej, a nie jej nałożenie na masę; prawidłowe kołkowanie.

To ostatnie nie jest wymagane w standardowych sytuacjach w domach jednorodzinnych. Może być wymagane, jeśli budynek będzie wzniesiony w okolicy narażonej na silny wiatr.

Ograniczeniem stosowania metody lekkiej mokrej jest temperatura otoczenia. Większość klejów i zapraw najlepiej nakładać w temperaturze 5-25oC. Z tego powodu zima to czas wstrzymania tego typu prac wykończeniowych. Drugim jest to, że nie można robić przerw w dowolnym czasie. Styropian przyklejony na elewacji powinien być zabezpieczony warstwą zbrojącą i dopiero wtedy można zrobić przerwę, a dalsze prace wykonać w innym terminie. Kolejnym utrudnieniem jest konieczność ochrony elewacji siatkami przed słońcem, na przykład podczas przyklejania styropianu grafitowego lub nakładania tynku silikatowego.

• Zobacz też: Wpływ okien na energooszczędność domu. Ile ciepła ucieka przez okna? Od czego zależy efektywność cieplna okien?

Metoda ETICS

System ociepleń ETICS (ang. External Thermal Insulation Composite System) to powszechnie wykorzystywany i najtańszy sposób na ocieplenie domu. Obejmuje zestaw dopasowanych do siebie materiałów budowlanych służących do ocieplenia ścian zewnętrznych i wykończenia ich tynkiem cienkowarstwowym. Są także systemy ETICS z wykończeniem okładziną zewnętrzną oraz wiele wariantów do określonych zastosowań. W skład systemu ETICS wchodzą:

• materiał ociepleniowy, najczęściej styropian lub wełna mineralna;
• zaprawa klejowa do jego przymocowania do ścian;
• łączniki mechaniczne;
• warstwa zbrojąca (siatka z włókna szklanego zatopiona w masie klejowo-szpachlowej);
• grunt oraz tynk cienkowarstwowy.

Alternatywą dla tynku mogą być okładziny z desek, płytek lub płyt elewacyjnych. Warstwa wykończeniowa z tynku lub innych materiałów stanowi nie tylko dekorację elewacji, lecz także zabezpieczenie warstwy termoizolacyjnej przed zniszczeniem.

Metoda lekka mokra jest powszechnie stosowana do ocieplania i wykańczania domów murowanych o ścianach dwuwarstwowych, czyli najczęściej wznoszonych w naszym kraju. Można ją również wykorzystać w domach szkieletowych lub z bali drewnianych, choć jest to trudniejsze i wymaga precyzji. Metoda ETICS jest stosowana od wielu lat, więc wykonawcy znają tę technologię, co powinno dawać pewność prawidłowej realizacji. Trzeba jednak pamiętać o podstawowych zasadach. Są to:

• zastosowanie kompletu produktów zalecanych przez producenta systemu;
• mocowanie płyt klejem, który nakłada się metodą obwodowo-punktową; przestrzeganie temperatury aplikacji zapraw budowlanych;
• zatopienie siatki zbrojącej w masie szpachlowo-klejowej, a nie jej nałożenie na masę; prawidłowe kołkowanie.

To ostatnie nie jest wymagane w standardowych sytuacjach w domach jednorodzinnych. Może być wymagane, jeśli budynek będzie wzniesiony w okolicy narażonej na silny wiatr.

Ograniczeniem stosowania metody lekkiej mokrej jest temperatura otoczenia. Większość klejów i zapraw najlepiej nakładać w temperaturze 5-25oC. Z tego powodu zima to czas wstrzymania tego typu prac wykończeniowych. Drugim jest to, że nie można robić przerw w dowolnym czasie. Styropian przyklejony na elewacji powinien być zabezpieczony warstwą zbrojącą i dopiero wtedy można zrobić przerwę, a dalsze prace wykonać w innym terminie. Kolejnym utrudnieniem jest konieczność ochrony elewacji siatkami przed słońcem, na przykład podczas przyklejania styropianu grafitowego lub nakładania tynku silikatowego.

• Zobacz też: Wpływ okien na energooszczędność domu. Ile ciepła ucieka przez okna? Od czego zależy efektywność cieplna okien?

Metoda lekka sucha

Jest stosowana tam, gdzie chcemy na elewacji wykonać okładzinę, a nie tynk. Jest droższa od metody ETICS. Polega na przymocowaniu do ścian zewnętrznych rusztu konstrukcyjnego, pomiędzy którego elementami umieszcza się warstwę ociepleniową, najczęściej z wełny mineralnej, choć można też wykorzystać styropian lub polistyren ekstrudowany. Na ruszcie układa się warstwę wykończeniową z desek lub płytek czy płyt elewacyjnych. Należy pamiętać o zachowaniu szczeliny wentylacyjnej o szerokości 3-4 cm między okładziną a warstwą termoizolacji. Żeby ją stworzyć, nabija się dodatkowy ruszt dystansowy. W domach szkieletowych lub z bali od wewnątrz wykonuje się także paroizolację, tak żeby chronić ocieplenie przed wilgocią. Od zewnątrz, pod okładziną, wełnę mineralną należy osłonić wiatroizolacją. Metoda lekka sucha jest stosowana rzadziej niż lekka mokra, choć ma ważne zalety. Przede wszystkim takie ocieplanie można wykonywać o dowolnej porze roku, ponieważ wszystkie elementy izolacji i warstwy wykończeniowej mocuje się mechanicznie. Nie używa się zapraw i klejów zawierających wodę, nie ma więc związanego z nią reżimu wykonawczego, na przykład czekania, aż coś zwiąże i wyschnie. Zaletą jest też to, że prace można prowadzić z przerwami robionymi niemal w dowolnym momencie (trzeba jednak pamiętać o zabezpieczeniu wełny mineralnej przed opadami).

Metoda lekka sucha jest stosowana do ocieplania domów drewnianych, szkieletowych, jak i murowanych. Poleca się ją zwłaszcza w przypadku termoizolacji starych budynków, w których jest problem z wilgocią – ruszt wypełniony wełną mineralną oraz przerwa wentylacyjna pozwalają na sprawne odprowadzanie jej na zewnątrz.

Metoda lekka sucha

Jest stosowana tam, gdzie chcemy na elewacji wykonać okładzinę, a nie tynk. Jest droższa od metody ETICS. Polega na przymocowaniu do ścian zewnętrznych rusztu konstrukcyjnego, pomiędzy którego elementami umieszcza się warstwę ociepleniową, najczęściej z wełny mineralnej, choć można też wykorzystać styropian lub polistyren ekstrudowany. Na ruszcie układa się warstwę wykończeniową z desek lub płytek czy płyt elewacyjnych. Należy pamiętać o zachowaniu szczeliny wentylacyjnej o szerokości 3-4 cm między okładziną a warstwą termoizolacji. Żeby ją stworzyć, nabija się dodatkowy ruszt dystansowy. W domach szkieletowych lub z bali od wewnątrz wykonuje się także paroizolację, tak żeby chronić ocieplenie przed wilgocią. Od zewnątrz, pod okładziną, wełnę mineralną należy osłonić wiatroizolacją. Metoda lekka sucha jest stosowana rzadziej niż lekka mokra, choć ma ważne zalety. Przede wszystkim takie ocieplanie można wykonywać o dowolnej porze roku, ponieważ wszystkie elementy izolacji i warstwy wykończeniowej mocuje się mechanicznie. Nie używa się zapraw i klejów zawierających wodę, nie ma więc związanego z nią reżimu wykonawczego, na przykład czekania, aż coś zwiąże i wyschnie. Zaletą jest też to, że prace można prowadzić z przerwami robionymi niemal w dowolnym momencie (trzeba jednak pamiętać o zabezpieczeniu wełny mineralnej przed opadami).

Metoda lekka sucha jest stosowana do ocieplania domów drewnianych, szkieletowych, jak i murowanych. Poleca się ją zwłaszcza w przypadku termoizolacji starych budynków, w których jest problem z wilgocią – ruszt wypełniony wełną mineralną oraz przerwa wentylacyjna pozwalają na sprawne odprowadzanie jej na zewnątrz.

Styropian elewacyjny

To najpopularniejszy materiał do termoizolacji ścian zewnętrznych. Jest dostępny w postaci lekkich, sztywnych płyt o poręcznych wymiarach (50 x 100 cm), więc ocieplenie mocuje się szybko. Najważniejszą cechą styropianu jako materiału termoizolacyjnego jest niski współczynnik przewodzenia ciepła lambda (λ). Może on wynosić od 0,030 do 0,045 W/(m.K). Najniższe wartości (0,030-0,033) osiąga tak zwany styropian grafitowy (koloru szarego), który zawiera dodatek grafitu lub związków aluminium pochłaniających i odbijających promieniowanie podczerwone. Dzięki temu efektywniej chroni przed ucieczką ciepła, ale jest też wrażliwszy na słońce – trzeba go chronić przed jego promieniami, dopóki nie osłoni go kolejna warstwa ściany. Jednym z rozwiązań tego problemu jest styropian grafitowy z białą warstwą wierzchnią.

Styropian elewacyjny jest mało nasiąkliwy, odporny na pleśnie i grzyby. Jego wytrzymałość na ściskanie wynosi 70 kPa. Jest materiałem samogasnącym (klasa reakcji na ogień E), pod wpływem ognia topnieje i kurczy się, ale nie podtrzymuje płomienia. Słabo izoluje akustycznie.

Styropian jest sprzedawany w paczkach o objętości 0,27-0,3 m3 (zależnie od grubości płyt, różni się też ich liczbą w paczce). Krawędzie płyt mogą być prosto ścięte lub frezowane – te można nasunąć jedna na drugą, co eliminuje mostki cieplne. Do ocieplenia ścian zewnętrznych domu kupuje się styropian oznaczony napisem FASADA lub ELEWACJA.

• Pisaliśmy też: Styropian biały czy grafitowy? Jak wybrać materiał do ocieplenia domu

Styropian elewacyjny

To najpopularniejszy materiał do termoizolacji ścian zewnętrznych. Jest dostępny w postaci lekkich, sztywnych płyt o poręcznych wymiarach (50 x 100 cm), więc ocieplenie mocuje się szybko. Najważniejszą cechą styropianu jako materiału termoizolacyjnego jest niski współczynnik przewodzenia ciepła lambda (λ). Może on wynosić od 0,030 do 0,045 W/(m.K). Najniższe wartości (0,030-0,033) osiąga tak zwany styropian grafitowy (koloru szarego), który zawiera dodatek grafitu lub związków aluminium pochłaniających i odbijających promieniowanie podczerwone. Dzięki temu efektywniej chroni przed ucieczką ciepła, ale jest też wrażliwszy na słońce – trzeba go chronić przed jego promieniami, dopóki nie osłoni go kolejna warstwa ściany. Jednym z rozwiązań tego problemu jest styropian grafitowy z białą warstwą wierzchnią.

Styropian elewacyjny jest mało nasiąkliwy, odporny na pleśnie i grzyby. Jego wytrzymałość na ściskanie wynosi 70 kPa. Jest materiałem samogasnącym (klasa reakcji na ogień E), pod wpływem ognia topnieje i kurczy się, ale nie podtrzymuje płomienia. Słabo izoluje akustycznie.

Styropian jest sprzedawany w paczkach o objętości 0,27-0,3 m3 (zależnie od grubości płyt, różni się też ich liczbą w paczce). Krawędzie płyt mogą być prosto ścięte lub frezowane – te można nasunąć jedna na drugą, co eliminuje mostki cieplne. Do ocieplenia ścian zewnętrznych domu kupuje się styropian oznaczony napisem FASADA lub ELEWACJA.

• Pisaliśmy też: Styropian biały czy grafitowy? Jak wybrać materiał do ocieplenia domu

Wełna mineralna

To droższe rozwiązanie, ale są sytuacje, gdy warto je zastosować. Wełna mineralna jest cięższa od styropianu, otrzymuje się ją przez stopienie szkła bądź kamienia. Wykazuje podobne jak styropian właściwości termoizolacyjne. Jej współczynnik lambda wynosi od 0,030 do 0,045 W/(m.K), z tym że trochę wyższą lambdę (od 0,032) ma sztywniejsza i cięższa niż szklana wełna skalna. Do ocieplenia elewacji wykorzystuje się maty lub płyty o różnych wymiarach, oznaczone podobnie jak styropian: FASADA, ELEWACJA. Płyty są sztywniejsze niż maty, często mają utwardzoną warstwę wierzchnią, co pozwala sprawnie je otynkować. Miękkie maty wykorzystuje się w ociepleniu metodą lekką suchą, ponieważ łatwo układa się je wewnątrz rusztu.

Wełna mineralna wyróżnia się wysoką paroprzepuszczalnością, więc warto ją zastosować tam, gdzie ten parametr jest ważny, na przykład w domach szkieletowych, z bali drewnianych lub zagrożonych wilgocią. Jest materiałem niepalnym (ma najwyższą klasę reakcji na ogień A1), dlatego jest stosowana do ociepleń domów z drewna, w których przypadku zabezpieczenie przed pożarem jest szczególnie istotne. Ze względu na włóknistą budowę stanowi bardzo dobrą izolację akustyczną – to może być ważne, gdy dom jest w głośnej lokalizacji, na przykład przy ruchliwej drodze.

W systemach ETICS płyty wełny mineralnej oprócz przyklejenia metodą obwodowo-punktową, muszą być także przymocowane kołkami zgodnie z zaleceniami producenta. W metodzie lekkiej suchej wełnę mineralną też się kołkuje.

Wełna mineralna

To droższe rozwiązanie, ale są sytuacje, gdy warto je zastosować. Wełna mineralna jest cięższa od styropianu, otrzymuje się ją przez stopienie szkła bądź kamienia. Wykazuje podobne jak styropian właściwości termoizolacyjne. Jej współczynnik lambda wynosi od 0,030 do 0,045 W/(m.K), z tym że trochę wyższą lambdę (od 0,032) ma sztywniejsza i cięższa niż szklana wełna skalna. Do ocieplenia elewacji wykorzystuje się maty lub płyty o różnych wymiarach, oznaczone podobnie jak styropian: FASADA, ELEWACJA. Płyty są sztywniejsze niż maty, często mają utwardzoną warstwę wierzchnią, co pozwala sprawnie je otynkować. Miękkie maty wykorzystuje się w ociepleniu metodą lekką suchą, ponieważ łatwo układa się je wewnątrz rusztu.

Wełna mineralna wyróżnia się wysoką paroprzepuszczalnością, więc warto ją zastosować tam, gdzie ten parametr jest ważny, na przykład w domach szkieletowych, z bali drewnianych lub zagrożonych wilgocią. Jest materiałem niepalnym (ma najwyższą klasę reakcji na ogień A1), dlatego jest stosowana do ociepleń domów z drewna, w których przypadku zabezpieczenie przed pożarem jest szczególnie istotne. Ze względu na włóknistą budowę stanowi bardzo dobrą izolację akustyczną – to może być ważne, gdy dom jest w głośnej lokalizacji, na przykład przy ruchliwej drodze.

W systemach ETICS płyty wełny mineralnej oprócz przyklejenia metodą obwodowo-punktową, muszą być także przymocowane kołkami zgodnie z zaleceniami producenta. W metodzie lekkiej suchej wełnę mineralną też się kołkuje.

Jak dobrać grubość ocieplenia

To, ile centymetrów będzie mieć warstwa ocieplenia, decyduje tylko w pewnym stopniu o jego jakości. Należy wziąć pod uwagę najważniejszy parametr: współczynnik przewodzenia ciepła λ materiału ociepleniowego. Żeby zapewnić taki sam opór cieplny, czyli ochronę przed ucieczką ciepła, trzeba pamiętać, że im niższa lambda styropianu lub wełny, tym cieńsza może być termoizolacja. Obecnie w nowo wznoszonych domach współczynnik przenikania ciepła U ścian zewnętrznych pomieszczeń ogrzewanych nie może być wyższy niż 0,20 W/(m2.K).

W przypadku ścian dwuwarstwowych można łatwo obliczyć grubość potrzebnej izolacji, korzystając ze wzoru na opór cieplny R, który jest odwrotnością współczynnika przenikania ciepła U (U = 1/R), co oznacza, że obecnie opór cieplny ścian zewnętrznych nie może przekraczać 5 m2.K/W. Opór ściany dwuwarstwowej liczymy, sumując opór muru i ocieplenia. Żeby obliczyć opór muru z betonu komórkowego lub pustaków ceramicznych, korzystamy z wzoru R = d/λ, czyli dzielimy d (grubość muru w metrach) przez lambdę materiału, czyli na przykład 0,24 : 0,13, co daje 1,85. Zatem aby łącznie uzyskać 5, warstwa ocieplenia musi zapewnić opór w wysokości 3,15. Rozwiązujemy więc równanie x : 0,030 (najcieplejsza termoizolacja) = 3,15. W tym wypadku potrzeba 9 cm ocieplenia. Jeśli zastosujemy ocieplenie o lambdzie 0,038 potrzebne będzie 12 cm. Uwzględniając różne parametry materiałów na mur i ocieplenie oraz ich koszt, można znaleźć optymalne rozwiązanie.

Producenci materiałów ociepleniowych oferują swoje kalkulatory grubości termoizolacji, z których można skorzystać w typowych sytuacjach. Gdy budowa ściany jest bardziej skomplikowana, warto poprosić o pomoc w tej kwestii specjalistów z firmy, której materiał chcemy kupić.

Jak dobrać grubość ocieplenia

To, ile centymetrów będzie mieć warstwa ocieplenia, decyduje tylko w pewnym stopniu o jego jakości. Należy wziąć pod uwagę najważniejszy parametr: współczynnik przewodzenia ciepła λ materiału ociepleniowego. Żeby zapewnić taki sam opór cieplny, czyli ochronę przed ucieczką ciepła, trzeba pamiętać, że im niższa lambda styropianu lub wełny, tym cieńsza może być termoizolacja. Obecnie w nowo wznoszonych domach współczynnik przenikania ciepła U ścian zewnętrznych pomieszczeń ogrzewanych nie może być wyższy niż 0,20 W/(m2.K).

W przypadku ścian dwuwarstwowych można łatwo obliczyć grubość potrzebnej izolacji, korzystając ze wzoru na opór cieplny R, który jest odwrotnością współczynnika przenikania ciepła U (U = 1/R), co oznacza, że obecnie opór cieplny ścian zewnętrznych nie może przekraczać 5 m2.K/W. Opór ściany dwuwarstwowej liczymy, sumując opór muru i ocieplenia. Żeby obliczyć opór muru z betonu komórkowego lub pustaków ceramicznych, korzystamy z wzoru R = d/λ, czyli dzielimy d (grubość muru w metrach) przez lambdę materiału, czyli na przykład 0,24 : 0,13, co daje 1,85. Zatem aby łącznie uzyskać 5, warstwa ocieplenia musi zapewnić opór w wysokości 3,15. Rozwiązujemy więc równanie x : 0,030 (najcieplejsza termoizolacja) = 3,15. W tym wypadku potrzeba 9 cm ocieplenia. Jeśli zastosujemy ocieplenie o lambdzie 0,038 potrzebne będzie 12 cm. Uwzględniając różne parametry materiałów na mur i ocieplenie oraz ich koszt, można znaleźć optymalne rozwiązanie.

Producenci materiałów ociepleniowych oferują swoje kalkulatory grubości termoizolacji, z których można skorzystać w typowych sytuacjach. Gdy budowa ściany jest bardziej skomplikowana, warto poprosić o pomoc w tej kwestii specjalistów z firmy, której materiał chcemy kupić.

Ocieplenie na dwa sposoby - rysunki

Ocieplenie na dwa sposoby - rysunki

Jaka grubość ocieplenia, by uzyskać U = 0,20 W/(m 2.K)

Wpływ grubości materiału ociepleniowego na izolacyjność przegrody

Rodzaj materiału	Współczynnik przewodzenia ciepła λ [W/(m.K)]	Orientacyjna minimalna grubość ocieplenia [cm]
Wełna mineralna	0,036	15
Styropian grafitowy	0,031	13
Styropian biały	0,038	16

*Wyliczenia dotyczą przykładowej ściany z pustaków ceramicznych grubości 25-30 cm.

Jaka grubość ocieplenia, by uzyskać U = 0,20 W/(m 2.K)

Wpływ grubości materiału ociepleniowego na izolacyjność przegrody

Rodzaj materiału	Współczynnik przewodzenia ciepła λ [W/(m.K)]	Orientacyjna minimalna grubość ocieplenia [cm]
Wełna mineralna	0,036	15
Styropian grafitowy	0,031	13
Styropian biały	0,038	16

*Wyliczenia dotyczą przykładowej ściany z pustaków ceramicznych grubości 25-30 cm.