Spis treści
Seler zwyczajny (łac. Apium graveolens) to popularne warzywo uprawiane w ogrodach przydomowych. Jadalny jest spichrzowy, bulwiasty korzeń selera oraz nać (pierzaste liście, z ząbkowanymi krawędziami wyrastające na długich, nagich łodygach). Seler zawiera witaminy A, B1, B2, B6, PP, E i C oraz aminokwasy.
Kiedy i jak sadzić rozsadę selera do gruntu?
Seler korzeniowy u nas uprawia się wyłącznie z rozsady. Jej przygotowanie trwa około dwóch miesięcy. Można to zrobić samodzielnie albo kupić gotową rozsadę dobrej jakości w sklepach lub centrach ogrodniczych bądź na targu.
Rozsadę selera sadzi się do gruntu, gdy temperatura na zewnątrz utrzymuje się powyżej 12 st. C - najlepiej sadzić po 15 maja (gdy minie niebezpieczeństwo wiosennych przymrozków). Rośliny sadzi się w rozstawie 40 x 40 cm (gdy jest uprawiany razem z przedplonem) lub 30 x 20 cm (gdy uprawiany jest bez przedplonu).
Jeśli posadzimy selery zbyt wcześnie, wiosenne chłody mogą powodować tworzenie się tzw. pośpiechów, natomiast jeśli posadzimy za późno - rośliny nie zdążą wykształcić przed zimą dostatecznie dużych korzeni.
Stanowisko i podłoże do uprawy selera
Seler najlepiej rośnie na glebach niezbyt ciężkich, żyznych, o odczynie zbliżonym do obojętnego, bogatych w próchnicę. Nie powinno się go uprawiać na glebach podmokłych, zakwaszonych lub ze zbyt dużą zawartością wapnia. Do uprawy selera najlepiej wybrać miejsce nasłonecznione.
Po jakich warzywach uprawiać seler? Ważny jest płodozmian
Seler należy do rodziny selerowatych (baldaszkowatych), dlatego absolutnie nie powinien być uprawiany w miejscu, gdzie w ciągu ostatnich 3-4 lat rosły inne warzywa z tej samej rodziny, czyli: pietruszka (korzeniowa i naciowa), marchew, koper, pasternak. Nie należy też uprawiać selera po selerze! Złym przedplonem dla selera są również cebula i por, które mogą być atakowane przez te same szkodniki glebowe.
Najlepiej uprawiać selera na grządce, na której wcześniej rosły rośliny o innych wymaganiach i z innych rodzin botanicznych, takie jak:
- warzywa kapustne: kapusta, kalafior, brokuł, kalarepa,
- warzywa dyniowate: ogórki, cukinia, dynia,
- warzywa strączkowe: groch, fasola, bób,
- warzywa o krótkim okresie wegetacji: sałata, rzodkiewka, szpinak.
Jak uprawiać seler korzeniowy, aby rósł w korzeń?
Aby seler korzeniowy "rósł w korzeń", a nie w bujną nać, trzeba zadbać o cztery kluczowe elementy jego uprawy.
- Sukces zaczyna się już od przygotowania gleby – na uboższych podłożach sadzimy go w pierwszym roku po oborniku, na żyźniejszych w drugim.
- Równie ważna jest woda - seler ma ogromne potrzeby, a w decydującym okresie wzrostu bulwy (sierpień-wrzesień) może wymagać nawet codziennego podlewania.
- Nie można też zapominać o regularnym odchwaszczaniu i spulchnianiu ziemi, które zapewnią korzeniowi przestrzeń do rozwoju.
- Na koniec kluczowa zasada: choć można podskubywać liście do zupy, rób to z umiarem. Zbyt intensywne obrywanie naci sprawi, że roślina nie będzie miała siły, by zbudować dużą, dorodną bulwę.
Kiedy wykopać z gruntu seler korzeniowy?
Seler korzeniowy to warzywo znakomicie nadające się do długiego przechowywania. Zdolność przechowalnicza selera jest jednak zależna od terminu zbioru. Selery przeznaczone do przechowywana wykopujemy z gruntu przed przymrozkami - pod koniec września lub w październiku, najpóźniej do listopada. Wykopywane korzenie powinny być dobrze wyrośnięte, nie mogą być zbyt młode, ale z drugiej strony przejrzałe. Zazwyczaj termin zbioru selera korzeniowego przypada na połowę października..
Przeczytaj też: Współrzędna uprawa warzyw: jakie warzywa sadzić obok siebie
Przeczytaj też o uprawie innych warzyw: