Spis treści
Tulipany (łac. Tulipa) to jedne z najpiękniejszych roślin rabatowych, spotykane niemal w każdym ogrodzie. To obszerna grupa obejmująca setki gatunków i tysiące odmian, które różnią się wyglądem oraz rozmiarami, z reguły jednak mają podobne wymagania i sposób pielęgnacji.
Co robić z tulipanami po przekwitnięciu?
Tulipany to jedne z najcenniejszych roślin kwitnących wiosną. Rośliny te kwitną - w zależności od grupy - od kwietnia do maja, budząc podziw zróżnicowanymi kwiatami. Niestety, po przekwitnięciu tulipany tracą całkowicie walory dekoracyjne. Na rabacie pozostają jedynie szerokie, eliptyczne liście i goły pęd kwiatostanowy. Taki „kwiat” warto jeszcze przez pewien czas podlewać, aby pozwolić cebuli na solidniejszą regenerację. Jednak po opadnięciu płatków należy tulipany ogłowić, czyli usunąć znajdujące się na końcu pędu kwiatowego słupek i torebki nasienne. Można zrobić to ścinając ostrym nożem, sekatorem bądź nożyczkami pęd tuż pod przekwitłym kwiatem albo ją wyłamać palcami.
Po kilku tygodniach od przekwitnięcia nadziemna część tulipana zaczyna obumierać. Gdy tak się stanie, roślinę pozostawia się w gruncie (obsadzając rabatę innymi gatunkami tak, aby nie uszkodzić cebuli) lub wykopuje i przechowuje aż do jesieni.
Przeczytaj też: Co zrobić z narcyzami, gdy przekwitną?
i
Dlaczego nie obcinać liści tulipanów zaraz po kwitnieniu?
Choć po przekwitnięciu tulipanów ich liście tracą na atrakcyjności, pod żadnym pozorem nie należy ich od razu usuwać. To właśnie w tym okresie odgrywają one kluczową rolę w przygotowaniu rośliny do kolejnego sezonu. Zielone liście, nawet jeśli zaczynają już żółknąć, wciąż prowadzą proces fotosyntezy. Dzięki niemu produkują i transportują do cebuli cenne składniki odżywcze, które są magazynowane na następny rok. To właśnie ta energia pozwoli na wytworzenie silnego pąka kwiatowego i obfite kwitnienie wiosną.
Przedwczesne obcięcie liści drastycznie osłabia cebulę, przerywając jej naturalny cykl regeneracji. W rezultacie w kolejnym sezonie kwiaty mogą być znacznie mniejsze i słabsze, a w skrajnych przypadkach roślina może w ogóle nie zakwitnąć. Dlatego z usunięciem części nadziemnej należy poczekać, aż liście samoistnie całkowicie zżółkną i zaschną. Jest to naturalny sygnał, że cebula zgromadziła już wystarczającą ilość zapasów i przeszła w stan spoczynku.
Wykopywanie i przechowywanie cebul tulipanów
Cebule tulipanów zwykle można wykopywać już od czerwca. Warto je oczyścić (oddzielając przy tym drobne cebulki przybyszowe), przesuszyć (naturalnie) a następnie przenieść do umiarkowanie chłodnego, ciemnego, przewiewnego pomieszczenia. Cebule tulipanów przechowuje się luzem lub w skrzyniach wyłożonych jednolitym podłożem (np. piaskiem lub torfem). Na stałe wysadza się je od drugiej połowy września. Warto użyć ażurowych koszyczków, chroniących rośliny przed szkodnikami i ułatwiającymi późniejsze znajdowanie cebul. Tulipany można również zaprawić przeciwko chorobom grzybowym.
Przeczytaj też: Wykopywanie cebul i bulw kwiatowych roślin kwitnących wiosną
i
Autor: www.thinkstockphotos.com/ Archiwum prywatne
Cebulki tulipanów wykopuje się po przekwitnięciu (latem), suszy, czyści i sadzi ponownie do gruntu jesienią
Dlaczego cebulki tulipanów trzeba wykopywać?
Tulipany – jak w zasadzie każde rośliny – potrzebują przejść okres spoczynku. Dlatego warto o pewien czas (np. raz na dwa lata) pozwolić im odpocząć. Cebule wykopuje się po kwitnieniu i sadzi z powrotem do gruntu dopiero jesienią. Takie działanie sprawia, że tulipany kwitną obficie co sezon, rzadziej chorują i są odporniejsze na szkodniki.
Poznaj bliżej różne grupy tulipanów:
- Tulipany strzępiaste
- Tulipany liliokształtne
- Tulipany botaniczne
- Tulipany papuzie
- Tulipany Kaufmanna
- Tulipany Greiga
Zobacz galerię zdjęć: Kwitnące tulipany
21
Zanikanie tulipanów – dlaczego z czasem kwitną coraz słabiej?
Wielu ogrodników obserwuje zjawisko, w którym tulipany posadzone na tej samej rabacie z roku na rok kwitną coraz mniej okazale, aż w końcu przestają się pojawiać. Proces ten, nazywany zanikaniem tulipanów, ma kilka przyczyn. Po pierwsze, cebula mateczna po wydaniu kwiatu zamiera, a na jej miejscu tworzy się kilka mniejszych cebulek przybyszowych. Rosnąc w dużym zagęszczeniu, konkurują one o wodę i składniki odżywcze, przez co stają się drobniejsze i nie mają siły, by wydać duży kwiat.
Drugim istotnym czynnikiem jest naturalna tendencja cebul do zagłębiania się w podłożu. Każdego roku rosną one nieco głębiej, co utrudnia im wiosenny start. Dodatkowo pozostawienie ich w ziemi przez kilka lat prowadzi do wyjałowienia gleby oraz zwiększa ryzyko porażenia przez choroby grzybowe, które rozwijają się w wilgotnym podłożu podczas lata.
