Między elementami nawierzchni w ogrodzie, można w nich posiać trawę. Najlepsze są mieszanki traw odpornych na deptanie, na przykład mieszanki rekreacyjne. W mniej uczęszczanych miejscach ogrodu zamiast trawy można posiać lub posadzić niskie rośliny ozdobne – oczywiście również wybierając takie gatunki, które dobrze znoszą deptanie. W słonecznych miejscach dobrze rosną między innymi: goździki kropkowane, macierzanki, płomyki szydlaste i rozchodniki. W półcieniu lepiej posadzić aceny, fiołki wonne, karmniki ościste i tojeście rozesłane.
Z czego nawierzchnia
Najładniej wyglądają przerośnięte roślinami nawierzchnie zrobione z dużych kamiennych płyt o nieregularnych kształtach. Zamiast nich można ułożyć płyty betonowe - tańsze ale potrzeba trochę czasu, zanim obrosną one roślinami i “nabiorą patyny”. Spoiny z roślin można także zrobić w nawierzchni z kamiennego bruku albo kostek betonowych o kształcie przystosowanym do sadzenia między nimi roślin czy kostek z wypustkami, dzięki którym przy układaniu nawierzchni łatwo zachować odpowiednie odstępy. Można również kupić ażurowe płyty, których puste przestrzenie wypełnia się urodzajną ziemią i sieje się w nich trawę. Zaletą takich płyt jest to, że po zarośnięciu stają się mało widoczne i nawierzchnia sprawia wrażenie trawnika. Wadą natomiast jest to, że niewygodnie chodzi się po nich na obcasach i boso. Stosuje się je głównie do utwardzania podjazdów do garażu.
Jak ją zrobić?
Najpierw należy wytyczyć kształt nawierzchni i zrobić odpowiedni wykop, nadając mu 1-2% spadek. Jeśli nawierzchnia przeznaczona jest dla samochodów osobowych, wykop powinien mieć głębokość około 30 cm, a na nieprzepuszczalnym, gliniastym gruncie – 10 cm więcej. Ścieżki ogrodowe i place, po których będzie się jedynie chodziło, układa się na warstwie piasku, dlatego wystarczy dół głębokości 12-15 cm, a na podłożu nieprzepuszczalnym dodać 10-15 cm na warstwę drenującą. Jeżeli nawierzchnia wykonana będzie z drobnych elementów, po bokach wykopu trzeba osadzić krawężniki. Jeśli będzie ona wykonana z dużych płyt kamiennych lub betonowych, nie jest to konieczne. Spód wykopu należy bardzo dokładnie ubić zagęszczarką.Jeśli po nawierzchni będą jeździły samochody osobowe, na spód wykopu trzeba nasypać 15-25-cm warstwę tłucznia lub grubego żwiru (grubsza warstwa na glebie gliniastej) i po rozgrabieniu porządnie zagęścić. Następnie należy rozłożyć około 5-centymetrową warstwę piasku rzecznego lub piasku wymieszanego z przesianą żyzną ziemią ogrodową (w proporcji 1:1). Pod nawierzchnie dla ruchu pieszego wystarczy tylko warstwa piasku (lub piasku wymieszanego z ziemią) grubości 5-10 cm. Jedynie na gliniastym, nieprzepuszczalnym gruncie należy pod nią nasypać i zagęścić 10-15-centymetrową warstwę drenującą ze żwiru lub z tłucznia. Elementy nawierzchni należy układać z odstępami 1-2-cm. W trakcie pracy trzeba sprawdzać poziomnicą, czy nawierzchnia ma odpowiedni spadek i czy poszczególne jej elementy leżą równo; w razie konieczności należy je dobić gumowym młotkiem. Na zakończenie ułożoną nawierzchnię ubić zagęszczarką. Szczeliny między elementami nawierzchni należy wypełnić żyzną ziemią, na przykład przesianym kompostem zmieszanym pół na pół z piaskiem, a następnie posiać nasiona traw lub niskich roślin. Na zakończenie nawierzchnię trzeba solidnie podlać.
Jak dbać o rośliny
Cienka warstwa żyznej ziemi ułożona na przepuszczalnej podbudowie nawierzchni szybko przesycha, dlatego trawnik i rośliny rosnące w spoinach między jej elementami muszą być regularnie podlewane. Należy je również, co roku nawozić, a trawnik także systematycznie kosić. W zimie nie wolno takiej nawierzchni posypywać piaskiem, a tym bardziej solą. Śnieg można z niej zgarniać łopatą.
