Ściany jednowarstwowe
Ściany jednowarstwowe zbudowane są bez zastosowania dodatkowych materiałów termoizolacyjnych. Można je wznosić z bloczków gazobetonowych, pustaków poryzowanych lub bloczków i pustaków keramzytobetonowych. Tylko te materiały mają na tyle dobrą izolacyjność termiczną, żeby wymurowana z nich ściana osiągnęła wymagany współczynnik przenikania ciepła U.
Siłą rzeczy ściany bez ocieplenia muszą być dość masywne. Ich grubość wynosi od 30 cm do 50 cm. Te najcieńsze można wznosić z bloczków i pustaków z przekładkami termoizolacyjnymi wewnątrz.
Ściany dwuwarstwowe
Trzonem ściany dwuwarstwowej jest warstwa nośna grubości 18-30 cm – zrobiona z pustaków, bloczków lub cegieł. Do niej, od zewnątrz domu, mocuje się drugą warstwę, którą jest ocieplenie grubości 12-15 cm, wraz z materiałem elewacyjnym. Ta część ściany to „system ociepleń”. System, bo składa z kilku odpowiednio dobranych materiałów.
Z metod ocieplania ścian, dwie są u nas szczególnie popularne: metoda lekka mokra i metoda lekka sucha. W metodzie lekkiej mokrej materiał elewacyjny mocowany jest do ocieplenia za pomocą zaprawy lub kleju. W metodzie lekkiej suchej ocieplenie układa się między elementami rusztu nośnego, do którego mocowana jest później elewacja – zazwyczaj drewniana oblicówka.
Ściany trójwarstwowe
Głównym elementem ścian trójwarstwowych jest warstwa nośna, robiona w identyczny sposób, jak w przypadku ścian dwuwarstwowych. Druga warstwa to ocieplenie grubości od 8 do 15 cm, a rolę trzeciej pełni mur osłonowy grubości 8-12 cm, zbudowany z cienkich bloczków, cienkich pustaków lub cegieł i wykończony na przykład tynkiem. Mur osłonowy może być zarazem murem elewacyjnym, nieotynkowanym, jeśłi zbudujemy go z cegieł klinkierowych lub cegieł silikatowych.
Która ściana tańsza?
Koszt budowy ścian to pierwsze, choć nie najważniejsze kryterium, brane pod uwagę przy wyborze technologii budowy. Najdrożej wychodzą ściany trójwarstwowe. Mury nieocieplone i dwuwarstwowe wychodzą taniej. Koszt ich wzniesienia jest zbliżony. W bilansie całego budynku nieco tańsza okazuje się ściana dwuwarstwowa, ze względu na mniejsze fundamenty i niższe koszty transportu.
Która ściana zapewni lepszą izolacyjność termiczną?
Przepisy wymagają, by współczynnik przenikania ciepła U, dla ścian warstwowych nie przekraczał wartości 0,3 W/(m2.K). Jest to warunek łatwy do spełnienia. Zarówno ściany jednowarstwowe, dwuwarstwowe, jak i trójwarstwowe osiągają taki, a nawet znacznie lepszy poziom izolacyjności.
Ściany nieocieplone, o grubości 49 cm, z gazobetonu, mogą osiągać współczynnik U na poziomie 0,19 W/(m2.K). Nieco gorsze będą ściany grubości 50 cm z ceramiki poryzowanej – U wyniesie tu około - 0,29 W/(m2.K). Gdy zastosujemy do murowania zaprawę ciepłochronną U ulegnie poprawie i sięgnie 0,26 W/(m2.K). Ściana z bloczków keramzytobetonowych grubości 42 cm, w zależności od metody murowania, może mieć współczynnik przenikania ciepła U – 0,28 lub nawet 0,15 W/(m2.K).
Która ściana zapewni lepszą izolacyjność akustyczną?
Im cięższy materiał, tym lepsza jest jego izolacyjność akustyczna. Gdy więc zechcemy, aby mur stanowił barierę trudną do pokonania dla dźwięków powstających poza domem, wybierzmy ścianę trójwarstwową. Dwa masywne mury lepiej odgrodzą nas od hałasu niż mur bez ocieplenia lub ściana dwuwarstwowa.
Najkorzystniejsza pod tym względem będzie ściana trójwarstwowa z silikatowych bloczków, ocieplona wełną mineralną, z elewacją silikatową lub klinkierową.