Gdy grunty na działce nie są wystarczająco nośne lub woda gruntowa ma wysoki poziom, trzeba szukać innego sposobu posadowienia domu. W zależności od konkretnej sytuacji projektant może zaproponować inne rozwiązanie: płytę fundamentową, mikropale, fundamenty punktowe lub studnię z kręgów.
Płyta fundamentowa
Na płycie fundamentowej można na posadawiać budynki na gruntach o bardzo dobrej i słabej nośności. Zyskujemy fundament, podłogę pierwszej kondygnacji domu, skraca się zakres robót ziemnych i czas budowy. Płytę fundamentową można wykonać w 4-7 dni. Po takim czasie beton zwiąże na tyle, by można zacząć murować ściany.
W gruntach niewysadzinowych (piaski) można od razu ułożyć chudy beton. W wysadzinowych (gliny, iły) należy najpierw ułożyć warstwę zagęszczanego piasku, żwiru lub tłucznia (co najmniej 15 cm) albo na obrzeżach płyty do głębokości przemarzania gruntu wykonać tzw. ostrogi z chudego betonu, a potem położyć podkład (10-15 cm). Następnie rozkłada się zbrojenie i betonuje płytę – betonem klasy co najmniej C20/25 (dawniej B25).
Zbrojenie z siatki podstawowej zawsze powinno być wykonane na dole i na górze płyty. Pod ściany konstrukcyjne płytę trzeba dozbroić. Najistotniejsze jest dozbrojenie dolnej części, bo pod wpływem obciążenia płyta będzie zginana, a jej dół rozciągany. Natomiast w polach przęsłowych dozbrajamy górę.
Izolacja termiczna może być ułożona na płycie albo jeszcze przed ułożeniem zbrojenia na suchym betonie. Można stosować styropian EPS 250 036 Dach/Podłoga/Parking (dawne oznaczenie FS 40) – albo polistyren ekstrudowany, który ma większą odporność na ściskanie. Gdy termoizolacja jest układana na płycie, można ją zrobić ze styropianu niższej klasy – EPS 100 038 Dach/Podłoga (dawne oznaczenie FS 20). Warstwa termoizolacji zawsze powinna mieć 10-15 cm.
Izolacja przeciwwilgociowa nie jest konieczna, gdy płytę budujemy z betonu wodoszczelnego. Jeżeli ma być zrobiona z betonu niewodoszczelnego, już na warstwie chudego betonu należy ułożyć izolację, np. papę lub folię (taką samą, jakiej się używa do izolowania tradycyjnych fundamentów).
Płyta fundamentowa powinna być zrobiona powyżej głębokości przemarzania, czyli w przestrzeni pomiędzy 50 a 80-140 cm poniżej powierzchni terenu.
Płyta fundamentowa z ogrzewaniem powietrznym
W płycie fundamentowej są zatopione kanały z blachy lub z tworzywa sztucznego tworzące zamknięte pętle, w których krąży powietrze. Każda pętla przechodzi przez agregat składający się z nagrzewnic (elektrycznych lub wodnych) i wentylatora wymuszającego cyrkulację powietrza w kanałach. Jeden agregat obsługuje kilka pętli. Może być wyposażony w dwie lub cztery nagrzewnice, a każda może mieć oddzielny termostat. Możliwe jest więc utworzenie czterech niezależnych obiegów z osobną regulacją temperatury. Dzięki temu można utrzymywać wyższą temperaturę w łazience lub w salonie, a nie ogrzewać pomieszczeń, których czasowo nie używa się.
Powietrze ogrzane przez agregat krąży w kanałach, ogrzewając beton, w którym zatopione są kanały. Rozgrzana betonowa płyta rozgrzewa dom od spodu, tak jak wodne lub elektryczne ogrzewanie podłogowe. Dzięki niskiej temperaturze powierzchni grzewczej (poniżej 28oC) oraz korzystnemu rozkładowi temperatury (najcieplej wokół nóg, chłodniej wokół głowy) ten sposób dostarczania ciepła jest bardzo dobrze odbierany przez organizm ludzki.
Koszt wykonania płyty fundamentowej z ogrzewaniem powietrznym jest dość wysoki.
