Posadowienie fundamentów a głębkość przemarzania
Fundamenty powinny być zawsze posadowione głębiej, niż przemarza grunt (na przykład w okolicach Warszawy głębokość przemarzania wynosi 1 m, Poznania – 80 cm, a Suwałk 1,4 m). Tak będą zagłębione fundamenty domów niepodpiwniczonych. Jeśli wznosi się dom z piwnicami, zagłębienie będzie wyznaczała wysokość piwnicy. Głębokość przemarzania jest najistotniejsza, jeżeli dom ma stanąć na gruntach spoistych – grunty piaszczyste w znacznie mniejszym stopniu podciągają wodę gruntową.
Posadowienie fundamentów a nośność gruntu
Fundamenty muszą być dostosowane także do nośności gruntu. Aby się dowiedzieć, jaka ona jest, trzeba przeprowadzić badania geotechniczne. Z reguły przyjmuje się, że dobra nośność gruntu to co najmniej 150 kPa.
Jeśli warstwa nośna gruntu nie zalega zbyt głęboko, fundamenty mogą być posadowione bezpośrednio na niej - na ławie fundamentowej. Gdy grunt jest zbyt słaby (warstwa nośna znajduje się na głębokości większej niż 3-4 m), fundament posadawia się pośrednio – za pomocą pali żelbetowych lub tak zwanej studni.
Pale żelbetowe powinny mieć średnicę co najmniej 20 cm, umieszcza się je w rozstawie 50-100 cm. Mogą sięgać na głębokość nawet 6-10 m – do warstwy nośnej, i na niej się opierać. Zazwyczaj pale robi się na budowie – wierci otwory w ziemi, wkłada w nie zbrojenie i wypełnia betonem. Na gotowych palach wykonuje się ławę fundamentową.
Studnia – tak jak pale – może sięgać 6-10 m w głąb ziemi. Wykop robiony jest identycznie jak pod studnię na wodę. Jednak potem dno trzeba zabetonować. Ścianki studni mają grubość około 10 cm, a średnica studni jest zbliżona do szerokości ławy fundamentowej.
