Stan surowy otwarty - co obejmuje? Jakich błędów unikać na tym etapie budowy domu?

2018-04-16 11:02 redakcja Murator.pl
Stan surowy otwarty
Autor: Andrzej T. Papliński Stan surowy otwarty nie ma okien, drzwi wejściowych, bramy garażowej oraz ścianek działowych.

Stan surowy otwarty to emocjonujący etap budowy domu. Postępy w jego trakcie są najbardziej widoczne - konstrukcja domu rośnie w błyskawicznym tempie. Dowiedz się, co musi być wykonane na etapie stanu surowego otwartego i jakich błędów się wystrzegać.

Co wchodzi w zakres stanu surowego otwartego?

Stan surowy otwarty to etap budowy, w którym wykonuje się:

  • ściany zewnętrzne i wewnętrzne,
  • kominy,
  • stropy,
  • wewnętrzne schody żelbetowe,
  • konstrukcję dachu (więźbę dachową),
  • pokrycie dachu,
  • obróbki dachu i orynnowanie.

Stan surowy otwarty to także termin określający stopień zaawansowania realizacji budynku. Dom w stanie surowym otwartym ma fundamenty, ściany, kominy i dach. Jeśli jest podpiwniczony, ma także ściany piwnic i strop nad piwnicą. 

Można też spotkać inną definicję stanu surowego otwartego, która nie obejmuje docelowego pokrycia dachu i obróbek - etap kończy się na więźbie lub wstępnym poszyciu. Różnice w określaniu zakresu prac wchodzących do tego etapu mogą powodować nieporozumienia w wycenach i rozliczeniach z wykonawcą, deweloperem lub bankiem. Zakres prac trzeba koniecznie uzgodnić w umowie z firmą wykonawczą. 

Etap budowy do stanu surowego otwartego jest dosyć łatwy, ponieważ będziemy zatrudniać stosunkowo mało ekip, a przy odrobinie szczęścia wszystkie prace uda się wykonać z jedną firmą. Na tym etapie często przerwa się budowę na okres zimy, ponieważ zabezpieczenie domu jest mało kosztowne (otwory okienne i drzwiowe zabija się deskami).

Następny etap budowy – stan surowy zamknięty; poprzedni etap budowy – stan zero.

Jakie prace zaliczają się do stanu surowego otwartego - zgodnie z kosztorysem

Przykładowy zakres robót dla domu parterowego z poddaszem użytkowym  (projekt M236b)

Ściany murowane nośne, zewnętrzne i wewnętrzne

Wykonanie izolacji poziomej pod ściany nośne

Murowanie ścian nośnych (konstrukcyjnych)

Wykonanie nadproży (okna, drzwi, brama garażowa)

Kominy

Murowanie kominów wentylacyjnych, dymowych i spalinowych

Zakończenie kominów ponad dachem – czapka, kratki

Stropy i gzymsy

Ścianki kolankowe

Wieńce na ścianach zewnętrznych i wewnętrznych

Strop gęstożebrowy lub monolityczny

Podciągi, słupy żelbetowe

Schody wewnętrzne żelbetowe Budowa schodów żelbetowych i podestów
Dach – konstrukcja

Izolacja pozioma wieńca

Budowa więźby dachowej (murłaty, krokwie, jętki)

Dach – pokrycie i izolacja

Mocowanie folii (membrany) dachowej na krokwiach

Łacenie (łaty i kontrłaty)

Ułożenie pokrycia dachowego

Montaż elementów komunikacji po dachu, zabezpieczenia przeciwśniegowe

Deski czołowe

Dach – obróbki, rynny i rury spustowe

Montaż okien dachowych

Obróbki blacharskie

Montaż pasów nadrynnowych – okapów

Rynny dachowe i rury spustowe

Ile kosztuje budowa domu w stanie surowym otwartym

Doprowadzenie domu do stanu surowego otwartego pochłonie około 35-40% całkowitych kosztów budowy domu.

Oznacza to, że wydamy jeszcze drugie tyle na montaż okien i drzwi, instalacje, a także wykończenie wnętrz oraz elewacji. Warto mieć to na uwadze przy planowaniu i kontroli swojego budżetu.

Zobacz też:

Stan surowy otwarty
Autor: Andrzej T. Papliński Przed wznoszeniem ścian trzeba ułożyć hydroizolację poziomą wzdłuż linii ich przebiegu

Stan surowy otwarty: tych błędów unikaj!

Błędy popełnione na etapie stanu surowego otwartego mają wyjątkowo trwałe konsekwencje i trudno je naprawić. Część z nich może rzutować na trwałość konstrukcji, inne mogą sprawić, że podczas wykańczania budynku bądź jego codziennej eksploatacji pojawią się niepotrzebne kłopoty. Oto najpowszechniejsze błędy:

  • brak papy lub folii hydroizolacyjnej pod ścianami – może to powodować podciąganie wody, jeśli okaże się, że fundamenty nie zostały starannie uszczelnione. To ważne dodatkowe zabezpieczenie – tanie i skuteczne;
  • złe wypoziomowanie i wypionowanie murów – krzywe ściany będą poważnym problemem przy budowie stropu i podczas późniejszego ich wykańczania;
  • łączenie ścian działowych na sztywno ze stropem – między ostatnią warstwą murowanej ściany działowej a spodem stropu należy pozostawić kilkucentymetrowy odstęp i wypełnić go wełną mineralną albo pianą poliuretanową. Dzięki temu działówki nie popękają, gdy strop będzie na nie napierał;
  • niewłaściwe łączenie ścian – wewnętrzne ściany nośne powinny być przewiązane w czasie murowania ze ścianami zewnętrznymi. W przeciwnym razie trzeba je połączyć, stosując co drugą warstwę płaskie kotwy. Podobnie łączy się ściany działowe z nośnymi;
  • murowanie lub betonowanie w czasie mrozów – często wykonawcy, chcąc nadgonić opóźnienie, murują, nie zważając na to, że temperatura spadła poniżej zera. Jeśli nie zastosują wówczas specjalnych procedur dotyczących zimowego budowania i nie wykorzystają „zimowych” zapraw lub „zimowych” dodatków do betonu, spoiny w  murze i betonowe elementy będą miały znacznie niższą wytrzymałość;

Czytaj też: Murowanie przy ujemnych temperaturach. Kiedy jest dopuszczalne?

Koszt budowy. Czy wykonawca ma rację

Rozwijamy nasz serwis dzięki wyświetlaniu reklam.

Blokując reklamy, nie pozwalasz nam tworzyć wartościowych treści.

Wyłącz AdBlock i odśwież stronę.

Stan surowy otwarty
Autor: Andrzej T. Papliński Niestaranne wykonanie więźby sprawi, że dekarze, zanim zajmą sie pokryciem, będą musieli poziomować połacie
  • pomijanie niektórych prac betoniarskich – dotyczy to głównie ścian kolankowych, gdzie czasami ekipa, aby przyspieszyć prace, rezygnuje z betonowania słupków wzmacniających, a czasem nawet pomija wieniec, uważając go za zbędny element. W efekcie ściany nie mają wystarczającej stabilności i mogą się rozjechać już po zbudowaniu więźby dachowej lub po wykończeniu dachu;
  • błędy przy betonowaniu – najczęstsze to, oprócz niefachowego samodzielnego przygotowania mieszanki, zbyt krótka lub niewłaściwa pielęgnacja świeżo ułożonego betonu i brak podkładek dystansowych pod zbrojenie. Nie ma ono wtedy właściwej otuliny z betonu (pręty mogą wręcz wystawać z elementu). Brak otuliny narusza wytrzymałość i osłabia odporność pożarową elementu żelbetowego;
  • brak papy pod murłatą – murłata to belka, na której opierają się krokwie dachowe. Spoczywa na żelbetowym wieńcu bądź, rzadziej, na stropie. Jeśli nie odizolujemy drewna od betonu, będzie ono butwiało, co poważnie zagrozi stabilności dachu;
  • niedokładne wykonanie więźby – jak bardzo cieśle potrafią zbagatelizować dokładność montażu elementów więźby, najlepiej wiedzą dekarze. To oni muszą później poziomować krzywe połacie, bo bez tego nie da się porządnie ułożyć pokrycia.

Rozwiąż QUIZ i sprawdź, czy przeliczysz jednostki. To się przyda podczas budowy domu!

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
KOMENTARZE