wniosek o wydanie warunków zabudowy

2011-04-27 15:48

Witam. Pracuję w Przedsiębiorstwie Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej Sp. z o.o. w Sandomierzu.W 2007 roku narodził się projekt wybudowania elektrowni wiatrowej na ujęciu wody dla miasta Sandomierza w Romanówce gmina Dwikozy. Wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego (warunki zabudowy) złożyliśmy w gminie Dwikozy 08.09. 2008 roku. Wniosek był niekompletny ze względu na brak ostatecznej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Wniosek o wydanie decyzji środowiskowej został złożony 15.12.2008 roku. Ostateczną decyzję środowiskową otrzymamy do końce stycznia 2011 roku. W związku z powyższymi faktami nasuwa się pytanie o wniosek o warunki zabudowy złożony w gminie 08.09.2008 roku. Nadmienię iż żadna informacja lub wezwanie do uzupełnienia wniosku nie wpłynęły do PGKiM w Sandomierzu. Pracownik gminy Dwikozy twierdzi że w/w wniosek jest nieważny i należy złożyć nowy wniosek. Mam pytanie czy pracownik gminy ma rację dotyczącą sprawy tego wniosku. Z poważaniem Janusz Bartosik .

Naszym zdaniem należy przyjąć następujący krok rozumowania. Zgodnie z przepisem z art. 64 § 2 kpa - jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
Jak powszechnie wiadomo wniosek o warunki zabudowy należy oceniać w tym wypadku jako podanie. Podzielić należy stanowisko Z. Janowicza, że "podaniem w rozumieniu kodeksu są różnego rodzaju oświadczenia stron, a także (rzadziej) innych uczestników postępowania, z którymi występują oni wobec organu, a więc żądania (np. żądanie wszczęcia postępowania, przeprowadzenia dowodu, wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności decyzji), odwołania, zażalenia oraz wyjaśnienia, które mogą oczywiście łączyć się z żądaniami (np. wyjaśnienie strony złożone organowi na piśmie po zakończeniu fragmentu postępowania dowodowego wraz z żądaniem przeprowadzenia dodatkowych dowodów z przesłuchania świadków)".

Następnie należy powołać przepis z art. 52 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, stanowiący, że wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego powinien zawierać:
1) określenie granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy zasadniczej lub, w przypadku jej braku, na kopii mapy katastralnej, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obejmujących teren, którego wniosek dotyczy, i obszaru, na który ta inwestycja będzie oddziaływać, w skali 1:500 lub 1:1000, a w stosunku do inwestycji liniowych również w skali 1:2000;
2) charakterystykę inwestycji, obejmującą:
a) określenie zapotrzebowania na wodę, energię oraz sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków, a także innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, a w razie potrzeby również sposobu unieszkodliwiania odpadów,
b) określenie planowanego sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, w tym przeznaczenia i gabarytów projektowanych obiektów budowlanych, przedstawione w formie opisowej i graficznej,
c) określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz dane charakteryzujące jej wpływ na środowisko.

Kluczowym pytaniem, jakie się zatem rodzi, to czy w chwili składania wniosku, Inwestor miał obowiązek załączyć przedmiotową decyzję do wniosku?

Zgodnie z wyrokiem WSA w Białymstoku z dnia 26 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Bk 403/2009: "skoro w chwili składania wniosku przez inwestora o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego nie było wymagane dołączenie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, a taki obowiązek ustawodawca nałożył dopiero przepisami ustawy z 3 października 2008 r., która weszła w życie 15 listopada 2008 r., to zmiana przepisów prawnych w tym zakresie nie mogła wpływać na bieg postępowania administracyjnego w sprawie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy".

Jeżeli jednak w chwili wnoszenia wniosku do organu istniał przepis, który nakazywał załączenie przedmiotowej decyzji, w przypadku brak spełnienia takiego wymogu, organ rozpatrujący sprawę powinien wezwać inwestora do uzupełnienia braku.