10 pięknych roślin, które warto mieć w ogrodzie

2018-07-20 10:42

Wśród wielu roślin nadających się do uprawy w ogrodzie są takie, które chce mieć każdy właściciel ogrodu. Bo zachwycają pokrojem, kolorem, fakturą liści, kształtem korony lub kwiatów, architektoniczną formą. Poznaj 10 pięknych roślin, które warto mieć w ogrodzie.

Wybierając rośliny do ogrodu, zawsze trzeba mieć na uwadze warunki w nim panujące (gleba, nasłonecznienie, położenie, ukształtowanie powierzchni) i zaplanować posadzenie tych roślin, które będą się najlepiej czuły w środowisku panującym w naszym ogrodzie. Wśród mnóstwa oferowanych w sprzedaży drzew i krzewów do ogrodu, znajdą się takie, które pięknie i obficie kwitną, mają ciekawy pokrój lub kształt korony, dekoracyjne liście czy owoce. Warto posadzić je w ogrodzie, bo będa jego prawdziwą ozdobą!Przedstawiamy 10 roślin, które ze względu właśnie na te charakterystyczne cechy warto mieć w ogrodzie.

>>Nie przegap: Trawy ozdobne w ogrodzie. Najładniejsze gatunki traw i ich uprawa

Rośliny, które warto mieć w ogrodzie

  • Jodła kalifornijska (Abies concolor). Typowo górskie, duże, silne i zimozielone drzewo wyjątkowo tolerancyjne i odporne. Ma piękny i regularny pokrój. Czasami starsze drzewa brzydko ogołacają się od dołu. Gałęzie wyrastają poziomo ze strzelistego pnia pokrytego gładką, popielatoszarą korą. Dość długie igły (do 7 cm) są łukowato wygięte ku górze. Roztarte przyjemnie pachną cytryną. Obie strony igieł są matowe od woskowego nalotu i podobnie zabarwione – na szaro lub niebieskozielono. Stąd druga nazwa tego drzewa – jodła jednobarwna. Jej duże szyszki (do 12 cm), zanim dojrzeją, są jasnozielone, niebieskawe lub fioletowe, a potem jasnobrązowe. Jest polecana do dużych ogrodów, do sadzenia pojedynczo lub w luźnych grupach na rozległych trawnikach.
  • Świerk biały (Picea glauca). W lasach północnoamerykańskich dorasta do 30 m wysokości, u nas ze względu na suchy klimat zwykle nie przekracza 15-20 m. Młode rośliny mają bardzo regularną, stożkowatą koronę. Sztywne igły są gęsto osadzone na pędach i pokryte nalotem, który nadaje im niebieskawą barwę. Szyszki zawiązują się już na kilkunastoletnich roślinach (ale opadają jesienią lub wczesną zimą). Świerk biały dobrze znosi strzyżenie i nadaje się na żywopłoty, jednak w ogrodach znacznie częściej uprawiane są jego wolno rosnące karłowe odmiany (np. odmiana 'Conica' pokazana na zdjęciu w galerii). Różnią się zabarwieniem oraz pokrojem. Nadają się do uprawy w pojemnikach na tarasie.
  • Hortensje (Hydrangea). Najlepiej czują się w miejscach lekko zacienionych i osłoniętych od wiatru. Najłatwiejsze w uprawie są bukietowe i krzewiaste. Mogą zimować bez okrycia. Kwitną na pędach tegorocznych. Coroczne przycinanie pędów w marcu sprawi, że wytworzą więcej kwiatów. Bardzo efektowne, choć kłopotliwe w uprawie są hortensje ogrodowe, bo są wrażliwe na niską temperaturę i lepiej znoszą zimy w rejonach o łagodnym klimacie. Kwitną na pędach zeszłorocznych i jeśli zimujące pąki przemarzną – kwiaty się nie pojawią.
  • Ognik szkarłatny (Pyracantha coccinea). Aby rosły gęste, obficie kwitły i owocowały, należy je sadzić w nasłonecznionych i osłoniętych od wiatru miejscach. Kwitną na biało, lecz ich główną ozdobą są zebrane w baldachy drobne, kuliste, czerwone, pomarańczowe lub żółte owoce oblepiające roślinę aż do mrozów. Ogniki nadają się do sadzenia pojedynczo, w grupach, do rozpinania na murach, sadzenia w pojemnikach i na nieformowane obronne żywopłoty. Mają twarde drewno, dlatego źle znoszą silne cięcie, a starsze rośliny także przesadzanie. Przycięte po przemarznięciu odrastają powoli.

>>Przeczytaj też: Pergola, trejaż, krata. Konstrukcje do podtrzymania pnączy

  • Jabłonie ozdobne (Malus). W okresie kwitnienia zachwycają bardzo licznymi kwiatami, które rozwijają się tuż przed pojawieniem się liści lub razem z nimi. Późnym latem dojrzewają niewielkie jabłuszka – żółte, pomarańczowe lub czerwone, nadające się na konfitury i do kandyzowania. U niektórych odmian pozostają na gałęziach przez całą zimę. Drzewa te ze względu na ładny pokrój i malowniczą koronę najlepiej sadzić pojedynczo w reprezentacyjnych częściach ogrodu.
  • Perukowiec podolski (Cotinus coggygria). Jest to szeroki krzew lub niskopienne drzewo dorastające do 5 m wysokości. Zielonkawożółte niepozorne kwiaty pojawiają się w końcu maja. Ale jego największą ozdobą, od której zresztą bierze swą nazwę, są puszyste owocostany w zależności od odmiany zielonkawe, różowe lub purpurowe. Liście rozwijają się dość późno, bo pod koniec maja. Perukowiec będzie ozdobą ogrodu zarówno w sezonie, jak i jesienią, gdy przebarwia się na pomarańczowo, żółto i czerwono. Można go sadzić pojedynczo lub w luźnych grupach. Nie jest kłopotliwy w uprawie, ale źle znosi cięcie starszych gałęzi. Liście i drewno zawierają garbniki wykorzystywane do farbowania skór i tkanin. Z jego żółtego drewna robione są intarsje.
  • Kalina koralowa (Viburnum opulus). Jest to rozłożysty krzew z luźną koroną. Dorasta do 4 m wysokości. Liście ma ładne, jasnozielone, jesienią przebarwiające się na purpurowo. Jednak główną ozdobą tej odmiany są niezwykle dekoracyjne kuliste kwiatostany, które rozwijają się w maju – to efektowne białe kule złożone z kwiatów płonnych. Tę popularną kiedyś w parkach dworskich roślinę teraz najczęściej spotyka się w ogrodach wiejskich.
  • Grab pospolity (Carpinus betulus). Ma szeroką, gęstą koronę, w cieniu której prawie nic nie wyrasta. Krótki pień pokrywa gładka jasnoszara kora. Owoce to zebrane w zwisające owocostany orzeszki ze skrzydełkami – są przysmakiem myszy i ptaka grubodzioba. Od wieków robiono z niego żywopłoty, szpalery i cienniki (cieniste korytarze). Nic dziwnego, to jedna z lepszych roślin żywopłotowych – świetnie znosi strzyżenie i łatwo odrasta po ścięciu. Wiosną jednak nie należy ciąć jej grubych gałęzi, bo „płacze”.
  • Bez lilak (Syringa vulgaris). Jest dużym krzewem osiągającym nawet 4 m wysokości. Wygląda pięknie wiosną, gdy obficie kwitnie. Łatwo się rozrasta przez rozłogi i tworzy zarośla, więc może stworzyć znakomitą barierę dźwiękochłonną. Dobrze znosi cięcie (nadaje się na żywopłot) i przesadzanie (nawet stare egzemplarze). Aby rośliny obficie kwitły, trzeba usuwać przekwitłe kwiatostany, a krzewy warto co jakiś czas odmładzać, przycinając je dość nisko przy ziemi.
  • Głóg dwuszyjkowy (Crataegus oxyacantha). Liście ma drobne, z trzema-pięcioma klapkami, a pędy z długimi cierniami. Kwiaty są białe, pojedyncze, zebrane w niewielkie baldachogrona. Najefektowniej wygląda w maju, gdy kwiaty gęsto pokrywają jego koronę (u odmian najczęściej są one pełne różowe lub czerwone), ale już w sierpniu warto docenić urodę połyskujących wśród ciemnozielonych liści drobnych czerwonych owoców – ptasiego smakołyku. Są one bogate w witaminę C. Głóg rośnie bardzo wolno, ale może żyć nawet kilkaset lat. Drewno ma bardzo twarde. Nie lubi przesadzania. Nadaje się na żywopłoty.

Zobacz w galerii zdjęcia 10 pięknych roślin, które warto mieć w ogrodzie

Urządzanie ogrodu: jakie rośliny powinny znaleźć się w ogrodzie
Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
Podziel się opinią
Grupa ZPR Media sprzeciwia się głoszeniu opinii noszących znamiona mowy nienawiści przepełnionych pogardą czy agresją. Jeśli widzisz komentarz, który jest hejtem, powiadom nas o tym, klikając zgłoś. Więcej w REGULAMINIE