Spis treści
Zimowity – klejnoty jesiennego ogrodu
Rodzaj zimowit (łac. Colchicum) należy do rodziny zimowitowatych (Colchicaceae) i obejmuje około 160 gatunków. Najbardziej znany i najczęściej uprawiany w naszym kraju jest zimowit jesienny (Colchicum autumnale) o liliowych kwiatach przypominających kwiaty krokusów. Zimowit jesienny kwitnie jesienią, w stanie bezlistnym. Z pojedynczej bulwy zimowita wyrasta kilka lub kilkanaście kwiatów. Liście pojawiają się dopiero wiosną następnego roku.
To właśnie jesienne kwitnienie sprawia, że zimowity są tak cenione przez właścicieli ogrodów.
Uwaga! Wszystkie części zimowitów są silnie trujące. Podczas sadzeniu należy używać rękawic. Roślin nie powinno się sadzić w miejscach, w których małe dzieci lub zwierzęta mogą je wykopywać albo zjadać.
Przeczytaj też: Piękne, popularne i... trujące. Sprawdź listę roślin ogrodowych, na które musisz uważać
Kiedy sadzić zimowity?
Zimowity najlepiej sadzić w sierpniu, możliwie szybko po zakupie. Można je sadzić także na początku jesieni, jednak późno posadzone mogą zakwitnąć słabiej lub dopiero w następnym sezonie. Warto więc zaopatrzyć się w bulwy zimowitów, jak tylko pojawią się w sprzedaży i nie zwlekać z ich posadzeniem.
Wybór stanowiska i przygotowanie gleby do sadzenia zimowitów
Zimowity najlepiej rosną na stanowiskach słonecznych lub w lekkim półcieniu, w glebie dobrze przepuszczalnej, próchniczej, umiarkowanie wilgotnej. Przy wyborze miejsca dla zimowitów należy unikać takich, w których woda długo zalega, ponieważ może to prowadzić do gnicia bulw. Na ciężkiej, zlewnej glebie warto poprawić przepuszczalność większej powierzchni podłoża, na przykład przez dodanie gruboziarnistego piasku lub drobnego żwiru. Przed sadzeniem warto ziemię wzbogacić kompostem - zapewni roślinom odpowiednie składniki odżywcze. Optymalne pH gleby dla zimowitów jest zbliżone do obojętnego lub lekko zasadowego.
Jak wyglądają bulwy zimowitów?
Bulwy zimowitów są charakterystyczne: dość duże, owalne lub jajowate, lekko spłaszczone, pokryte suchą, brązową łuską. Zdarza się, że jeszcze przed wsadzeniem do ziemi bulwy wypuszczą kwiaty. Jest to normalne zjawisko. Jeśli bulwa zaczęła już kwitnąć, nadal można ją posadzić. Należy umieścić ją w ziemi na właściwej głębokości, ostrożnie pozostawiając rozwijające się kwiaty nad powierzchnią podłoża. Z początku białe z niedoboru światła po posadzeniu bulw szybko się wybarwią, a kwiaty będą w kolorze właściwym dla danej odmiany.
Sadzenie bulw zimowitów
Głębokość sadzenia zależy od wielkości bulwy i powinna wynosić trzykrotność jej średnicy - zazwyczaj sadzi się na głębokości 10-15 cm, zachowując odstępy 15–20 cm między nimi. Zimowity najlepiej prezentują się posadzone w grupach.
Dla każdej bulwy wykopujemy dołek, na dno którego wsypujemy warstwę drenażu - garść żwiru albo keramzytu, aby bulwa nie stała w wodzie. Po umieszczeniu bulwy w dołku, zasypujemy ją podłożem i lekko je ugniatamy. Następnie podlewamy i ściółkujemy, np. korą sosnową, szyszkami, trocinami.
Przeczytaj też: Zanim posadzisz cebulki kwiatowe w ogrodzie, nie zapomnij ich zaprawić
Czy bulwy zimowitów trzeba wykopywać co roku?
Zimowity mogą rosnąć na jednym stanowisku przez kilka sezonów i nie ma konieczności corocznego ich wykopywania. Robimy to, gdy kępy nadmiernie się zagęszczą lub kwitnienie osłabnie - zwykle co 3–4 lata (po całkowitym zżółknięciu i zaschnięciu liści, zwykle w czerwcu lub lipcu). Bulwy po wykopaniu (najlepiej przy pomocy wideł amerykańskich) należy oczyścić i do czasu sadzenia przechowywać w koszykach w suchym, przewiewnym pomieszczeniu.
Przeczytaj też: Odkryj piękno krokusów kwitnących jesienią! Kiedy je sadzić?