Spis treści
Rabaty bylinowe podkreślają piękno ogrodu – odpowiednio zaplanowane są jego ozdobą od wiosny do późnej jesieni. To element ogrodu, który zwykle przy odpowiedniej pielęgnacji nie sprawia problemów i jest stosunkowo łatwy w utrzymaniu. Wymaga jednak pewnej troski – od podlewania, nawożenia i cięcia po systematyczne odchwaszczanie. Które z tych zabiegów są szczególnie istotne wczesną wiosną?
Zdejmujemy zimowe osłony z rabat bylinowych
Wiele gatunków bylin (m.in. runianka japońska, hiacynt, ubiorek wiecznie zielony, zawilec japoński) jest wrażliwa na mróz, dlatego jesienią wymaga okrycia. Najczęściej stosuje się organiczne materiały – resztki z ogrodu lub domu – takie jak liście, trociny czy igliwie. Ściółka nie może być za cienka, gdyż wtedy będzie niewystarczającą ochroną ani za gruba – w tym przypadku może stać się domem dla szkodników. Wiosną jednak przychodzi czas, w którym osłony należy zdjąć. Najlepiej to zrobić pod koniec marca lub w kwietniu, gdy ryzyko wystąpienia dużych przymrozków jest już niewielkie. Zebrany materiał można wykorzystać w kompostowniku.
Poprawiamy podłoże na rabacie bylinowej
Podłoże na rabacie należy regularnie spulchniać. Jest to szczególnie ważne po zimie, gdy pokrywy lodowe i śniegowe doprowadzają do zasklepiania gleby. Zabieg przy okazji pomoże zniszczyć część szkodników glebowych (występują w nasileniu na głębokości do 30 cm). Pracy nie należy jednak przeprowadzać zbyt wcześnie, gdyż możemy uszkodzić rozwijające się, dopiero wyrastające ponad poziom gruntu pędy i liście roślin. Podłoże warto dodatkowo użyźnić dodając do niego kompost. Ziemię można także nakłuwać – to zwiększy korzeniom dostęp do powietrza (metoda często praktykowana na trawnikach). Wiosna to dobry czas także na rozpoczęcie walki z zachwaszczeniem. Szczególną uwagę należy poświęcić usunięciu korzeni/kłączy uciążliwych chwastów takich jak mniszek, podagrycznik oraz perz. Gdy rośliny ozdobne wypuszczą pędy, zachwaszczenie można zmniejszyć stosując cienką warstwę ściółki. Zabieg jednocześnie ograniczy stopień wyparowywania wody z gleby.
Usuwamy suche pędy bylin na rabacie
Pędy przekwitniętych bylin powinno się ścinać jesienią lub wiosną. Wiosenne przycinanie ma swoje zalety – suche pędy czasem są zimową ozdobą a owocostany dostarczają pokarmu ptakom w tym niekorzystnym dla nich okresie. Niestety nieprzycięte byliny trudniej osłaniać przed mrozem. Trzeba umiejętnie to wyważyć. W czasie wiosennego zabiegu należy pamiętać, aby pędy ciąć pojedynczo tuż przy ziemi – to ograniczy ryzyko uszkodzeń nowych odrostów. Pędów nie powinno się wyrywać, gdyż można przy okazji uszkodzić roślinę.
Podlewamy i nawozimy byliny na rabacie
Z reguły bylinowe rabaty nie potrzebują częstego nawadniania w okresie wiosennym. Zabieg – jeśli już – to wykonuje się rzadko (gdy przez długi czas nie występują opady oraz po sadzeniu nowych roślin). Nawożenie warto natomiast wykonywać od kwietnia. Wczesną wiosną roślinom zaleca się podawać nawozy azotowe – na silniejszy wzrost. Pod koniec maja i w czerwcu zieleń można wzmocnić nawozami potasowymi (gatunki ozdobne z liści) oraz fosforowymi (rośliny kwitnące). Z dawkami nawozów mineralnych nie powinno się przesadzać, gdyż mogą doprowadzić do zasolenia gleby.
Przesadzamy i rozmnażamy byliny
Część bylin, np. dalie, przez zimę przechowuje się w chłodnym pomieszczenie. Wiosną natomiast należy przesadzić je do gruntu. Byliny można wtedy rozmnożyć (często przez podział). Jeśli dany gatunek rośnie na rabacie przez wiele lat, zaleca się go przenieść w inne miejsce, w przeciwnym wypadku z każdym rokiem będzie coraz mniej atrakcyjny (m.in. słabiej kwitnie).
Sadzimy nowe byliny na rabacie
Rabaty kwietne, nawet te najpiękniejsze, z czasem po prostu nudzą się. Dlatego co pewien czas warto je urozmaicić. Wybór na rynku jest ogromny – byliny można mieszać z gatunkami jednorocznymi, dwuletnimi a nawet mniejszymi krzewami. Warto przy tym pamiętać o kilku kluczowych zasadach. Niskie rośliny sadzi się z przodu a wysokie z tyłu. Gatunki należy przeplatać tak, aby na rabacie znalazła się zieleń kwitnąca wiosną, latem, jesienią a także ta ozdobna z liści oraz owoców. Przydatny jest wybór gatunków o długim okresie kwitnienia. Przy wymaganiach roślin należy zwracać przede wszystkim uwagę na stanowisko, rodzaj podłoża i tolerancję na mróz.
Wykorzystujemy byliny jako obrzeża rabat
Jako obrzeża rabat często sadzi się niskie gatunki osiągające do 10 cm wysokości. Czasem jest to zieleń odporna na udeptywanie (np. rojniki i rozchodniki). Obrzeża mogą być także stałe – to zwiększy wizualną prezentacje rabaty. Do tego celu wykorzystuje się podobne materiały jak przy wyznaczaniu granic trawnika, tj. palisady, kostkę i kamień. Ważne, aby użyte rozwiązanie pasowało do stylu ogrodu i głównych obiektów.
14
