Czy kominek ogrzeje cały dom?
Kominek może być jedynym źródłem ciepła w domu tylko wtedy, gdy zostanie połączony z instalacją grzewczą. Taką instalacją jest na przykład system dystrybucji gorącego powietrza do pomieszczeń innych niż to, w którym jest ustawiony kominek, albo rury transportujące wodę ogrzaną przez tak zwany płaszcz wodny kominka do grzejników zainstalowanych w poszczególnych pomieszczeniach.
Kominek zasilający instalację grzewczą wodną lub powietrzną (DGP) musi być wyposażony we wkład kominkowy i powinien mieć odpowiednie parametry techniczne (moc nominalną i sprawność) gwarantujące pokrycie zapotrzebowania na ciepło do ogrzania domu.
Jakie są zalety i wady ogrzewania domu kominkiem?
Ważną zaletą ogrzewania z kominkiem jako źródłem ciepła są jego stosunkowo niskie koszty (niższe niż koszty ogrzewania innymi konwencjonalnymi źródłami ciepła), ale wygoda pozostawia wiele do życzenia.
Jak każde ogrzewanie na paliwo stałe palenie w kominku wymaga stałej obsługi (noszenia i dokładania drewna do paleniska, a niekiedy także rąbania go) oraz nieustannego dozoru.
Domu, w którym kominek jest jedynym źródłem ciepła, nie można na dłużej pozostawić bez opieki, bo po wygaśnięciu ognia w palenisku nie będzie w nim ogrzewania. Jeśli zdarzy się to zimą, podczas mrozów, gwałtownie się wychłodzi, co może skutkować przykrymi konsekwencjami, na przykład zamarznięciem wody w instalacjach i ich uszkodzeniem.

i
Kominek w domu można połączyć z płaszczem wodnym. Dzięki temu zasilisz ogrzewanie podłogowe czy ścienne.
A może ogrzewanie kominkowe uzupełniające?
Z tego powodu kominek jest chętniej instalowany jako źródło ciepła uzupełniające dla systemu z kotłem (gazowym, olejowym, elektrycznym), pompą ciepła czy kolektorami słonecznymi.
W kominku pali się wtedy, gdy domownicy są na miejscu, a kiedy nie chce im się pilnować ognia, wyjeżdżają lub jest bardzo zimno i kominek nie wystarcza, instalację zasila drugie, bezobsługowe i dające się łatwo regulować źródło ciepła. W ten sposób można zmniejszyć koszty ogrzewania, nie tracąc nic z wygody.
Kominek jest także niezastąpiony w tak zwanych okresach przejściowych – wiosną i jesienią – kiedy centralne ogrzewanie już lub jeszcze nie pracuje, a w domu przydałoby się podnieść temperaturę.
Czy kominek można zainstalować w każdym domu?
Budynek i pomieszczenie, w którym chcemy zamontować kominek, muszą być zgodne z aktualnymi przepisami. Pomieszczenie musi mieć kubaturę co najmniej 4 m3/kW nominalnej mocy cieplnej kominka, ale nie mniejszą niż 30 m3 i nie może w nim być wentylacji mechanicznej wywiewnej. Powinno mieć dostęp do przewodu kominowego o parametrach odpowiednich dla danego kominka i możliwość doprowadzenia powietrza do spalania.
Kominek należy usytuować jak najbliżej komina, aby przewód dymowy był jak najkrótszy i miał możliwie najmniej załamań. Jeżeli są konieczne, nie powinno być ich więcej niż dwa, o kącie maksimum 30°.
Jeśli kominek przylega do ściany, bezpośrednio za nim nie mogą przebiegać instalacje: wodna, elektryczna ani gazowa. Podobne zastrzeżenie dotyczy podłogi pod urządzeniem.
Kominki można montować również w starych remontowanych domach, w których do tej pory ich nie było, pod warunkiem że zostaną spełnione wspomniane wcześniej warunki techniczne. Mogą być przy tym konieczne rozmaite zabiegi, na przykład wzmocnienie stropu lub fundamentu w miejscu przeznaczonym na kominek, renowacja komina przez umieszczenie w nim wkładu ze stali żaro- i kwasoodpornej albo dobudowanie komina, na przykład na zewnątrz domu (gdy brakuje wolnego przewodu kominowego), czy doprowadzenie powietrza do spalania w pobliże kominka.

i
Parametry komina
Przewód kominowy wybrany do podłączenia kominka musi mieć wymiary i proporcje dopasowane do wielkości paleniska we wkładzie kominkowym. Dla kominków z otworem paleniska o powierzchni do 0,25 m2 jego przekrój powinien mieć średnicę co najmniej 15 cm lub wymiary 14x14 cm. Kominki z paleniskami większymi niż 0,25 m2 muszą mieć przewody dymowe o wymiarach odpowiednio średnicę 18 cm lub 14x27 cm. Wysokość komina od podłączenia czopucha do wylotu ponad dachem nie może być mniejsza niż 4 m.
Ze względu na konieczność zapewnienia wymaganego ciągu i bezpieczeństwo pożarowe usytuowanie wylotu komina względem połaci dachu musi spełniać określone warunki. Na dachach płaskich (o kącie nachylenia mniejszym niż 12°) i stromych z pokryciem łatwo palnym wylot powinien sięgać co najmniej 60 cm nad kalenicę, na stromych z pokryciem niepalnym – przewyższać ją o 30 cm.