Spis treści
Jak wygląda sosna himalajska?
Sosna himalajska (łac. Pinus wallichiana) to wiecznie zielone drzewo iglaste pochodzące z Himalajów. W naturalnych warunkach osiąga 30-50 m wysokości, ale w naszych warunkach klimatycznych jest znacznie niższa (15-20 m).
Tworzy prosty pień i szerokostożkowatą koronę z szeroko rozpostartymi, uniesionymi na wierzchołkach gałęziami, wyrastającymi w regularnych okółkach. Dolne gałęzie długo się utrzymują, dzięki czemu drzewa pięknie prezentują się w ogrodach i parkach. Młode pędy pokrywa oliwkowa skórka. Kora na starszych gałęziach i pniach jest bruzdowana, łuszczy się cienkimi płatami.
Ozdobą drzewa są skupione po 5 w pęczkach, srebrzystozielone lub niebieskozielone, wyjątkowo długie (nawet do 20 cm!) i cienkie igły, sztywne za młodu, później miękną i zwisają, nadając roślinie charakterystyczny wygląd.
Dodatkową ozdobą drzewa są wydłużone, 15-25 cm długości, zakrzywione szyszki zwisające na długich szypułkach. Młode są zielononiebieskie, z czasem stają się jasnobrązowe. Szyszki dojrzewają i opadają w drugim roku po kwitnieniu, uprzednio uwalniając nasiona. Sosna himalajska ma palowy system korzeniowy sięgający do kilku metrów w głąb podłoża.
Przeczytaj też: Sosny w ogrodzie - najlepsze gatunki i odmiany do uprawy
Jakie wymagania ma sosna himalajska?
Sosna himalajska jest jedną z najbardziej wymagających spośród uprawianych u nas gatunków sosen. Najlepiej rośnie na glebach żyznych, piaszczystych lub gliniasto-piaszczystych, przepuszczalnych, umiarkowanie wilgotnych, o lekko kwaśnym odczynie. Źle rośnie w podłożu mokrym i gliniastym.
Drzewo preferuje stanowiska słoneczne, ciepłe i osłonięte od silnych wiatrów.
Sosna himalajska nie jest w pełni odporna na mróz i niestety w naszym klimacie potrafi przemarzać. Do uszkodzenia igieł może dochodzić już przy kilkunastostopniowym mrozie. Szczególnie źle znosi wysuszające, silne, zimowe wiatry. Najlepiej radzi sobie sadzona w zachodnich rejonach kraju. Młode egzemplarze wymagają zimowego okrycia.
Przeczytaj też: Jak zabezpieczyć drzewa i krzewy ozdobne na zimę?
Kiedy i jak sadzić sosnę himalajską?
Sosnę himalajską najlepiej sadzić wiosną (od marca do maja) lub wczesną jesienią (od września do października), gdy gleba jest odpowiednio wilgotna, a temperatury sprzyjają ukorzenianiu się rośliny. Należy pamiętać o zachowaniu odpowiedniej przestrzeni wokół rośliny (4–6 metrów odstępu od innych dużych roślin, budynków czy ogrodzenia), ponieważ z czasem drzewo osiąga znaczne rozmiary i tworzy szeroką, malowniczą koronę.
Przed sadzeniem należy wykopać dołek około dwa razy szerszy od bryły korzeniowej i nieco od niej głębszy, a następnie spulchnić podłoże i w razie potrzeby wzbogacić je kompostem. Sadzonkę umieszcza się w dołku tak, aby szyjka korzeniowa znajdowała się na poziomie gruntu. Po zasypaniu korzeni ziemię należy delikatnie ugnieść i obficie podlać. Warto również rozłożyć wokół pnia warstwę ściółki z kory sosnowej, która ograniczy parowanie wody i pomoże utrzymać odpowiednią wilgotność podłoża.
Trzeba pamiętać, że sosny nie lubią przesadzania, dlatego należy posadzić ją od razu w miejscu docelowym.
Pielęgnacja sosny himalajskiej
Sosna himalajska lubi stale wilgotne podłoże, dlatego należy pamiętać o jej regularnym podlewaniu. Niedostateczna wilgoć w glebie jest najczęstszą przyczyną usychania drzewa. Roślinę nawozimy wiosną stosując wieloskładnikowy nawóz do iglaków (sosen). Można też wiosną zasilić drzewo kompostem. Trzeba mieć na uwadze, że zmiana pH gleby na zbyt zasadowe, może powodować żółknięcie igieł sosny.
Zastosowanie sosny himalajskiej
Sosna himalajska to efektowne drzewo do ogrodów i parków, cenione za długie i miękko zwisające igły oraz dekoracyjne szyszki Najlepiej prezentuje się posadzona jako soliter w eksponowanym miejscu, ale także jako urozmaicenie kompozycji roślin o podobnych wymaganiach, np. różaneczników, hortensji czy magnolii.
Przeczytaj też: Które drzewa żyją najdłużej? Poznaj długowieczne drzewa do ogrodu
Zobacz galerię zdjęć: Młyn Patryki na Warmii. Zobacz jak wyglądała przebudowa starego młyna
38
Kiedy Bożena i Andrzej kupowali młyn w Patrykach, planowali żeby był budynkiem gospodarczym, pomocniczym, ale z charakterem. Potem plany się zmieniły. Powiedzieli sobie: może damy radę zrobić swój nowy dom w tym starym młynie. Przeczytaj o tym remoncie.
