Bukszpan zjadła ci ćma? Nie martw się – posadź przy ścieżce zioła. Tylko zyskasz!

Ćma bukszpanowa potrafi w krótkim czasie zniszczyć obwódki, które rosły przy ogrodowej ścieżce przez wiele lat. Zamiast jednak odtwarzać bukszpanowy szpaler i ponownie prowadzić walkę ze szkodnikiem, wolne miejsce można przeznaczyć na pachnące zioła. Będą dekoracyjne, odporne na cięcie, a ich liście wykorzystamy w kuchni.

Kamienna ścieżka do domu otoczona gęstą rabatą z ziół i lawendy. O ziołach zamiast bukszpanu czytaj na Muratordom.
Autor: Wygenerowane przez AI Ziołowa alejka

Bukszpan przez lata należał do najpopularniejszych roślin stosowanych do tworzenia niskich obwódek. Jest zimozielony, rośnie powoli i dobrze znosi formowanie, dlatego często sadzono go wzdłuż ścieżek prowadzących do domu. Sytuację zmieniło pojawienie się ćmy bukszpanowej.

Ćma bukszpanowa atakuje!

Gąsienice zjadają liście i młode pędy, pozostawiając ogołocone gałązki pokryte przędzą. Bez szybkiej reakcji mogą doprowadzić do zniszczenia całych krzewów, a szkodnik łatwo przenosi się pomiędzy sąsiednimi ogrodami.

Zaatakowanego bukszpanu nie zawsze trzeba natychmiast usuwać, ponieważ dobrze ukorzenione krzewy mogą się zregenerować. Jeżeli jednak rośliny kolejny raz wymagają oprysków, kontroli i usuwania gąsienic, warto rozważyć zmianę ogrodowej kompozycji.

Zamiast bukszpanowej obwódki – pachnąca ścieżka

Miejsce po bukszpanach można przeznaczyć na niską rabatę ziołową. Zioła nie ustępują roślinom ozdobnym wyglądem. Mają liście w różnych odcieniach zieleni, srebra i purpury, tworzą zwarte kępy, a wiele z nich efektownie kwitnie. Przy okazji pachną i dostarczają świeżych przypraw do kuchni.

Rabata przy ścieżce ma jeszcze jedną zaletę – ziół nie trzeba szukać w odległej części ogrodu. Wychodząc z domu, można zerwać kilka gałązek tymianku do mięsa, oregano do sosu, szczypiorek do twarożku albo liście mięty do napoju.

Rośliny warto sadzić nieco dalej od krawędzi nawierzchni, aby rozrastające się pędy nie utrudniały przejścia.

Uwaga na zimę – ostrożnie z posypywaniem ścieżki solą, zanieczyszczony śnieg i błoto nie powinny trafiać na rabatę a tym bardziej na rośliny przeznaczone do jedzenia.

Jakie zioła posadzić wzdłuż ścieżki?

Na słonecznym, ciepłym stanowisku dobrze poradzą sobie tymianek, oregano, szałwia, lawenda, majeranek, cząber i rozmaryn. Większość tych roślin lubi przepuszczalną ziemię i źle znosi zastój wody. Można więc sadzić je przy ścieżkach wykonanych z kamienia, żwiru lub płyt, pod warunkiem że rabata nie znajduje się w zagłębieniu terenu.

Z przodu warto umieścić niskie gatunki, przede wszystkim tymianek i płożące odmiany macierzanki. Dalej mogą rosnąć oregano, szczypiorek i lawenda, a w ostatnim rzędzie wyższe szałwie, rozmaryn oraz estragon.

Rośliny powinno się łączyć według ich wymagań. Zioła śródziemnomorskie, takie jak tymianek, oregano, szałwia i rozmaryn, potrzebują dużo światła oraz raczej suchej, przepuszczalnej gleby. Bazylia, pietruszka i szczypiorek wymagają natomiast żyźniejszego podłoża i częstszego podlewania.

Miętę i melisę lepiej trzymać w ryzach

Mięta znakomicie pachnie i szybko daje dużo liści, ale równie szybko może zdominować niewielką rabatę. Rozrasta się za pomocą podziemnych rozłogów, dlatego najlepiej posadzić ją w dużej donicy zagłębionej w ziemi. Podobnie warto kontrolować rozwój melisy.

Bazylię i majeranek można traktować jako sezonowe uzupełnienie kompozycji. Są wrażliwe na chłód, dlatego wysadza się je dopiero po ustąpieniu wiosennych przymrozków. Jesienią ich miejsce mogą zająć nowe rośliny.

Zioła można przycinać jak niską obwódkę

Choć rabata ziołowa nie będzie tak geometryczna jak starannie formowany bukszpan, wiele ziół dobrze znosi regularne skracanie. Przycinanie tymianku, oregano, szczypiorku czy lawendy sprzyja zagęszczaniu roślin i dostarcza młodych, aromatycznych pędów.

Ziół nie należy jednak ciąć zbyt nisko ani formować ich identycznie jak krzewów. Najlepiej zachować naturalny pokrój poszczególnych gatunków i tylko pilnować, by nie wykładały się na ścieżkę. Powstanie swobodniejsza, ale wciąż uporządkowana obwódka.

Rabata ziołowa też może być ozdobna

Zioła można uzupełnić jadalnymi kwiatami, na przykład nagietkami i nasturcjami. Dobrym dodatkiem będzie również kwitnący szczypiorek, którego fioletowe kwiatostany atrakcyjnie wyglądają wzdłuż ścieżki. Taka kompozycja zmienia się przez cały sezon. Wiosną rozwijają się szczypiorek i wieloletnie zioła, latem rabata wypełnia się kwiatami i zapachem, a jesienią można zebrać pędy do suszenia.

Ziołowa ścieżka dostarczy przypraw, będzie pachnieć przy każdym przejściu i przyciągnie owady zapylające.

Murator Ogroduje: Jak kosić trawnik latem, żeby nie wysechł? I Porada
Murowane starcie
Narzędzia ogrodowe – spalinowe czy akumulatorowe? MUROWANE STARCIE

Zobacz także: Zioła na tarasie