Jakie szkodniki atakują rośliny w ogrodzie. Objawy żerowania szkodników roślin

2013-04-09 16:24 Magdalena Niezabitowska-Krogulec, mat. wideo: TVN Meteo/x-news
Szkodniki roslin
Autor: Agnieszka Mike-Jeziorska Gąsienica brudnicy nieparki

Rośliny w ogrodzie są atakowane przez szkodniki roślin. Jakie szkodniki mogą pojawić się w ogrodzie? Jak rozpoznać szkodniki roślin? Poradnik: szkodniki występujące na roślinach w ogrodzie i objawy żerowania szkodników roślin.

Rośliny w ogrodzie mogą być atakowane przez wiele szkodników roślin. Czy wiesz jakie szkodniki roślin mogą pojawić się na roślinach w ogrodzie? Jakie są objawy żerowania szkodników? Podpowiadamy, jak rozpoznać szkodniki roślin obserwując objawy żerowania szkodników roślin.

Jeżeli choroba lub szkodnik nie występują masowo, spróbujmy zwalczać je mechanicznie – wycinając
i paląc chore części roślin, usuwając szkodniki ręcznie i niszcząc je. Jeśli nie pozostaje nic innego niż
zastosowanie środków chemicznych, róbmy to szczególnie ostrożnie. Przed opryskiwaniem dokładnie zapoznajmy
się z instrukcją stosowania preparatu i przestrzegajmy zaleceń producenta. Zabiegi przeprowadzajmy tuż po
zauważeniu pierwszych objawów i powtarzajmy dwu-, trzykrotnie co siedem, dziesięć lub czternaście dni.
Preparaty stosujmy naprzemiennie, aby zapobiec uodpornieniu się na nie patogenów.
Objawy żerowania i szkodniki
Tarczki na pędach i liściach – czerwce. Wysysają soki z roślin, hamując ich wzrost, powodując powstawanie
nekroz i obumieranie pędów. Szybko się rozmnażają i są trudne do zwalczenia. Wydzielają rosę miodową –
pożywkę dla sadzaków. W zależności od budowy ciała dzielą się na wełnowce (pokryte białym wełnianym nalotem),
miseczniki (wypukłe tarczki) i tarczniki (płaskie blaszki).
Wygryzione dziury w liściach to sprawka:
chrząszczy. Dorosłe zjadają liście, a ich larwy wygryzają dziury i zjadają młode liście, pędy oraz korę.
Zaatakowane rośliny gorzej rosną, są mniej odporne na choroby, a młode mogą zamierać;
gąsienic motyli, larw błonkówek. Bywają bardzo żarłoczne. Niektóre żerują wewnątrz pędów, w liściach, inne
ogryzają liście aż do nerwów. Jeżeli występują razem, mogą pozbawić roślinę liści i przyczynić się do jej
zamierania;
ślimaków. Wygryzając dziury w liściach i kwiatach, czasem zjadają nawet całe młode okazy. Największe
spustoszenie sieją ślimaki nagie – pomorowy – i ślinki, które żerują w nocy.
Zniszczone korzenie roślin – larwy chrząszczy żerujące w ziemi. Najgroźniejsze są żółtobrązowe drutowce –
larwy sprężyków, białe łukowato wygięte pędraki – larwy chrabąszczy, oraz podobne do nich larwy chrząszczy
opuchlaków. Żyją w glebie nawet do kilku lat, żerując w strefie korzeniowej roślin – do 20 cm głębokości,
choć niektóre zimują znacznie głębiej. Podgryzają korzenie i szyjki korzeniowe, drążą korytarze
wewnątrz cebul, bulw, pędów oraz korzeni. Występując masowo, mogą powodować więdnięcie, a nawet zamieranie
młodych nasadzeń, oraz poważnie osłabiać rośliny wieloletnie. Żerując pod trawnikami, powodują żółknięcie i
zasychanie jego powierzchni. Zwinięte liście – nimułka, tukarz, zwójka. Szkodniki te (larwy chrząszczy i
gąsienice motyli) nadgryzają nerwy liścia, a gdy ten więdnie, zwijają go, tworząc sobie wewnątrz gniazdo.
Najgroźniejsze potrafią swym oprzędem zająć duże powierzchnie krzewów i całkowicie wyjeśćliście wewnątrz.
Plamy na liściach robią:
mączliki. Te niewielkie uskrzydlone białe owady wysysają sok z liści. Roznoszą też chorobę powodującą
zamieranie pąków kwiatowych. Lubią ciepło i suche powietrze. Opanowane przez nie liście pokrywają się żółtymi
plamami i spadzią, na której rozwijają się grzyby sadzakowe. Z czasem blaszki liściowe żółkną, zasychają i
opadają;
przędziorki. To drobne i niewidoczne gołym okiem roztocza. Ich obecność zdradza pajęczynka na spodniej
stronie liści oraz miejscowo przebrawione liście, które brunatnieją, z czasem zasychają i opadają. Rozwojowi
przędziorków sprzyjają suche powietrze i ciepło;
wciornastki. To drobne owady, które wyglądają jak przecinek. Znakiem, że zamieszkały na roślinie, są
srebrzyste plamki na liściach i pędach oraz czarne grudki ich odchodów. Najchętniej żerują w pąkach i młodych
liściach, choć niszczą także kwiaty. Hamują wzrost roślin i przenoszą groźne dla nich choroby wirusowe. Lubią
ciepło i suche powietrze;
skoczki. Początkowo na liściach wzdłuż głównego nerwu pojawiają się białe plamki, z czasem całe liście
bieleją i opadają. Skoczki żerują na spodniej stronie blaszek liściowych, wysysają sok i przenoszą groźne dla
roślin choroby wirusowe. Poruszają się w sposób przypominający skakanie.
Zniekształcone liście i pędy świadczą o zaatakowaniu rośliny przez:
mszyce. To małe i bardzo szkodliwe owady. Żerują gromadnie, wysysając soki z młodych pędów, owoców, kwiatów i
liści. Hamują wzrost roślin, powodują ich przebarwienia i usychanie. Wydzielają bogatą w cukry i chętnie
zbieraną przez mrówki spadź, na której rozwijają się grzyby sadzakowe. Roznoszą choroby wirusowe;
ochojniki. Zaliczane są do mszyc i prowadzą podobne życie. Porażone pędy pokrywają się białym wełnistym
nalotem woskowym. Wiosną tworzą szyszkowate narośla, wewnątrz których rozwijają się larwy. Efektem ich
żerowania jest żółknięcie i opadanie igieł, a nawet zamieranie roślin.

Objawy żerowania: tarczki na pędach i liściach

Takie objawy żerowania wskazują na czerwce. Wysysają soki z roślin, hamując ich wzrost, powodując powstawanie nekroz i obumieranie pędów. Szybko się rozmnażają i są trudne do zwalczenia. Wydzielają rosę miodową – pożywkę dla sadzaków. W zależności od budowy ciała dzielą się na wełnowce (pokryte białym wełnianym nalotem), miseczniki (wypukłe tarczki) i tarczniki (płaskie blaszki).

Objawy żerowania: wygryzione dziury w liściach

Wygryzione dziury w liściach to sprawka:

  • chrząszczy. Dorosłe zjadają liście, a ich larwy wygryzają dziury i zjadają młode liście, pędy oraz korę. Zaatakowane rośliny gorzej rosną, są mniej odporne na choroby, a młode mogą zamierać;
  • gąsienic motyli, larw błonkówek. Bywają bardzo żarłoczne. Niektóre żerują wewnątrz pędów, w liściach, inne ogryzają liście aż do nerwów. Jeżeli występują razem, mogą pozbawić roślinę liści i przyczynić się do jej zamierania;
  • ślimaków. Wygryzając dziury w liściach i kwiatach, czasem zjadają nawet całe młode okazy. Największe spustoszenie sieją ślimaki nagie – pomorowy – i ślinki, które żerują w nocy.

Objawy żerowania: zniszczone korzenie roślin

Te objawy żerowania wskazują na obecność w ziemi larw chrząszczy, z których najgroźniejsze są żółtobrązowe drutowce – larwy sprężyków, białe łukowato wygięte pędraki – larwy chrabąszczy, oraz podobne do nich larwy chrząszczy opuchlaków. Żyją w glebie nawet do kilku lat, żerując w strefie korzeniowej roślin – do 20 cm głębokości, 
choć niektóre zimują znacznie głębiej. Podgryzają korzenie i szyjki korzeniowe, drążą korytarze wewnątrz cebul, bulw, pędów oraz korzeni. Występując masowo, mogą powodować więdnięcie, a nawet zamieranie młodych nasadzeń, oraz poważnie osłabiać rośliny wieloletnie. Żerując pod trawnikami, powodują żółknięcie i zasychanie jego powierzchni. Zwinięte liście – nimułka, tukarz, zwójka. Szkodniki te (larwy chrząszczy i gąsienice motyli) nadgryzają nerwy liścia, a gdy ten więdnie, zwijają go, tworząc sobie wewnątrz gniazdo. Najgroźniejsze potrafią swym oprzędem zająć duże powierzchnie krzewów i całkowicie wyjeść liście wewnątrz.

Objawy żerowania: plamy na liściach

Takie objawy spowodowane są przez:

  • mączliki. Te niewielkie uskrzydlone białe owady wysysają sok z liści. Roznoszą też chorobę powodującą zamieranie pąków kwiatowych. Lubią ciepło i suche powietrze. Opanowane przez nie liście pokrywają się żółtymi plamami i spadzią, na której rozwijają się grzyby sadzakowe. Z czasem blaszki liściowe żółkną, zasychają i opadają;
  • przędziorki. To drobne i niewidoczne gołym okiem roztocza. Ich obecność zdradza pajęczynka na spodniej stronie liści oraz miejscowo przebrawione liście, które brunatnieją, z czasem zasychają i opadają. Rozwojowi przędziorków sprzyjają suche powietrze i ciepło;
  • wciornastki. To drobne owady, które wyglądają jak przecinek. Znakiem, że zamieszkały na roślinie, są srebrzyste plamki na liściach i pędach oraz czarne grudki ich odchodów. Najchętniej żerują w pąkach i młodych liściach, choć niszczą także kwiaty. Hamują wzrost roślin i przenoszą groźne dla nich choroby wirusowe. Lubią ciepło i suche powietrze;
  • skoczki. Początkowo na liściach wzdłuż głównego nerwu pojawiają się białe plamki, z czasem całe liście bieleją i opadają. Skoczki żerują na spodniej stronie blaszek liściowych, wysysają sok i przenoszą groźne dla roślin choroby wirusowe. Poruszają się w sposób przypominający skakanie.

Objawy żerowania: zniekształcone liście i pędy

Takie objawy żerowania świadczą o zaatakowaniu rośliny przez:

  • mszyce. To małe i bardzo szkodliwe owady. Żerują gromadnie, wysysając soki z młodych pędów, owoców, kwiatów i liści. Hamują wzrost roślin, powodują ich przebarwienia i usychanie. Wydzielają bogatą w cukry i chętnie zbieraną przez mrówki spadź, na której rozwijają się grzyby sadzakowe. Roznoszą choroby wirusowe;
  • ochojniki. Zaliczane są do mszyc i prowadzą podobne życie. Porażone pędy pokrywają się białym wełnistym nalotem woskowym. Wiosną tworzą szyszkowate narośla, wewnątrz których rozwijają się larwy. Efektem ich żerowania jest żółknięcie i opadanie igieł, a nawet zamieranie roślin.

Zobacz wideo: jak rozpoznać, że rośliny w ogrodzie zaatakowały szkodniki

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
KOMENTARZE