Spis treści
Drewniane włókno – jak to się robi?
Płyty pilśniowe produkowane są z włókien lignocelulozowych, na jakie w procesie rozwłókniania rozdrobnione zostaje drewno. Rozwłóknianiu poddaje się zrębki drewniane, podgrzane uprzednio nasyconą para wodną o wysokiej temperaturze. Tak przygotowany materiał rozcierany jest na włókna stalowymi tarczami w urządzeniach zwanych defibratorami. Włóknistą masę poddaje się dalszej obróbce stosując dwie różne technologie mokrą i suchą.
W produkcji metodą mokrą rozwłóknione drewno miesza się z wodą i dodatkami hydrofobizującymi i poprawiającymi właściwości użytkowe. W trakcie procesu pod wpływem wody, wyższej temperatury i ciśnienia wydziela się z drewna lignina, która stanowi naturalne lepiszcze W kolejnych etapach następuje odwodnienie, formowanie, suszenie, przycinanie. W technologii suchej włóknista masa poddawana jest oddziaływaniu wysokiej temperatury ok. 300oC, a następnie jest formowana, przycinana. W obu przypadkach płyty mogą być w końcowej fazie produkcji prasowane do żądanej gęstości.
Maty i płyty - miękkie i ciepłe lub twarde i odporne
W zależności od stopnia sprasowania włókien rozróżnia się płyty porowate (maty), twarde i bardzo twarde. Im większy stopień zagęszczenia włókien tym płyta ma większość twardość, wytrzymałość a mniejszą izolacyjność cieplną i akustyczną. Te parametry są najważniejszymi kryteriami doboru płyt do określonych zastosowań.
Płyt porowatych używa się jako izolacji cieplnych i akustycznych stropów, podłóg, dachów a także ścian konstrukcji szkieletowych. Ten materiał w trakcie produkcji nie jest poddawany prasowaniu, a jedynie formowaniu, suszeniu i przycinaniu, dzięki temu włókna drzewne są luźne - płyty tego typu nazywa się z racji sprężystości i miękkości matami.
Płyty twarde i bardzo twarde stosuje się jako mocne podkłady, zastępujące deskowanie dachów lub podkład ślepej podłogi. Pokryte laminatami i lakierowane są wykorzystywane także w meblarstwie.
Włókno drzewne - regulacja wilgotności
Rozwłóknione drewno należy do materiałów o doskonałej paroprzepuszczalności. Jest jednak również bardzo nasiąkliwe, co może zniechęcać. Jednakże pochłanianie wilgoci nie należy do wad tego materiału, ponieważ dzięki paroprzepuszczalności łatwo oddaje wchłoniętą wilgoć. Nie można oczywiście dopuścić do silnego zawilgocenia lub zamoknięcia płyt. Naturalna wilgotność płyt w zależności od twardości powinna wynosić 8-12%. Płyty polepszają klimat w pomieszczeniach - w momencie, gdy robi się zbyt sucho oddają zawartą w nich parę wodną do wnętrz. Mechanizm działa też w drug stronę, bo materiał ma zdolność pochłaniania nadmiaru wilgoci z otoczenia. Włókno drzewne "oddycha" regulując wilgotność otoczenia. W zaizolowanym cieplnie z jego udziałem wnętrzu nigdy nie jest zbyt sucho ani zbyt wilgotno. Nie wolno tylko zaburzać tego procesu i stosować do wykończenia materiałów o wysokiej paroprzepuszczalności.
Płyty porowate - idealna izolacja cieplna
Są doskonałym lekkim materiałem stosowanym do izolacji cieplnej ścian zewnętrznych budownictwa szkieletowego i poddaszy. Maty są najbardziej porowate ze wszystkich produktów z włókna drzewnego. Ich współczynnik przewodzenia ciepła wynosi 0,037-0,045 W/mK, a więc porównywalnym z wełną mineralną, która należy do tego samej grupy paroprzepuszczalnych materiałów izolacyjnych. Włókno drewniane w tego typu płytach w procesie produkcyjnym wzbogacane jest substancjami impregnującymi przeciw działaniu wilgoci. Nie oznacza to jednak, że daje im to całkowitą odporność na działanie wilgoci. Sprężyste maty izolacyjne produkowane są w różnych grubościach od 20 – 240 mm. W zależności od potrzeb można je łączyć na grubość tworząc grubsze warstwy izolacji.
Płyty twarde - izolacja i osłona
Płyty z włókien drzewnych o zwykłej twardości mają większą wytrzymałość i sztywność. Ich współczynnik przewodzenia ciepła waha się w granicach 0,050-0,056 W/mK. Płyty naturalne przeznaczone są do stosowania wewnątrz pomieszczeń, jako izolacja cieplno-akustyczna ścian wewnętrznych i podłóg. Płyty nasączane naturalnym bitumem lub innymi naturalnymi substancjami o podobnych cechach, zmniejszającymi nasiąkliwość włókien drewnianych mogą być stosowane jako pokrycie warstwy izolacji cieplnej od zewnątrz, ale nie narażone bezpośrednio na warunki atmosferyczne. Spełniają rolę podkładu wyrównującego i usztywnienia konstrukcji ściany lub więźby dachowej. Montuje się na elementach konstrukcyjnych od strony zewnętrznej powierzchni ściany lub dachu. Na nich dopiero nabijane są łaty pod montowane na sucho pokrycie elewacyjne, np. deski, płyty elewacyjne lub pokrycie dachu, np. dachówki ceramiczne, cementowe, blachodachówki. Płyty łączy się na styk, wpust-pióro lub złącze klinowe. Wyprofilowane krawędzie, ułatwiają montaż i zapobiegają powstawaniu mostków termicznych.
Twarde płyty pod elewacje z naniesioną od strony zewnętrznej warstwą materiału hydroizolacyjnego. Płyty tego rodzaju oprócz funkcji wyrównania i dodatkowej izolacji spełniają również rolę wiatroizolacji oraz dodatkowego usztywnienia konstrukcji szkieletowej domu.
Bardzo twarde płyty z fakturowaną powierzchnią licową stosowane są w charakterze deskowania na krokwiach. Ich wytrzymałość, sztywność i niska nasiąkliwość pozwala spełniać przez nie zadania w zastępstwie tradycyjnego sztywnego poszycia. W trakcie prac na dachu można po nich chodzić bez obawy o załamanie się ich powierzchni. Dodatkowo można do nich bezpośrednio mocować pokrycie dachu, np. dachówki bitumiczne.
Zobacz także: Włókna drzewne - idealny materiał na izolację cieplną i budowę domu
6
