Berberys Thunberga

Berberys Thunberga Berberis thunbergii
Dobrze znosi cięcie - można więc w małych ogrodach ograniczać jego wzrost. Ze względu na cierniste pędy żywopłoty zakładane z berberysu Thunberga są trudne do sforsowania dla ludzi i większości zwierząt. Berberys Thunberga jest najbardziej atrakcyjny jesienią -przebarwiające się liście mają pomarańczowe i czerwone barwy - znakomity krzew do jesiennych zestawień kolorystycznych. Czerwone jagody pozostają długo po opadnięciu liści, zdobiąc krzew i wabiąc ptaki szukające pożywienia.

Wymagania glebowe:

 lepiej rośnie na glebach lekkich, przepuszczalnych.

Odczyn gleby:

 jako wyjątek wśród berberysów lubi glebę o odczynie lekko kwaśnym

Wilgotność gleby:

 najlepiej rośnie na glebach umiarkowanie wilgotnych, ale dobrze znosi gleby suche, piaszczyste.

Mrozoodporność:

 w bardzo ostre zimy może przemarzać, lecz krzew szybko regeneruje ubytki

Światłolubność:

 najlepiej rośnie w miejscach nasłonecznionych, znosi niewielkie zacienienie

Co warto wiedzieć:

• Berberys Thunberga jest mało podatny na choroby i szkodniki znosi lekkie zasolenie gleby i zanieczyszczenie powietrza.
• Krzew będzie się zagęszczał, jeśli raz w roku wykonamy cięcie formujące - skrócimy wszystkie najmłodsze pędy.
• Raz na kilka lat warto wykonać cięcie odmładzające krzewów - usuwamy część najstarszych pędów.
• Aby berberys owocował obficie, trzeba sadzić po kilka krzewów w grupie oraz zapewnić im dostęp słońca.
• Berberys dobrze wygląda z drzewami i krzewami iglastymi oraz roślinami o kontrastowym do berberysu zabarwieniu liści; podobne wymagania mają tawuły, irgi, derenie.