Pokusa zaoszczędzenia, ułatwienia sobie pracy, lekceważący stosunek do niej lub niewiedza fachowców powodują, że niemałe zwykle pieniądze wydane na nową instalację i montaż c.o. mogą zostać wyrzucone w błoto. Wszystkiego zapewne nie uda się nam samodzielnie dopilnować, ale warto wiedzieć, jakie błędy w instalacjach nagminnie się powtarzają.
Jednym z większych błędów, jakie można popełnić podczas modernizacji instalacji grzewczej, jest niewłaściwe jej zabezpieczenie przed wzrostem ciśnienia. Nowoczesne piece c.o. gazowe i olejowe są przeznaczone do pracy w zamkniętych instalacjach napełnionych wodą pod ciśnieniem. Przed wzrostem ciśnienia następującym po podgrzaniu wody chroni je naczynie wzbiorcze przeponowe – zamknięte. Elastyczna przepona w naczyniu rozciąga się, gdy woda zwiększa swoją objętość, dzięki czemu ciśnienie w instalacji nie wzrasta.
W ostateczności otwiera się (obowiązkowo stosowany) automatyczny zawór bezpieczeństwa, przez który nadmiar wody wypływa do kanalizacji. Przy takim zabezpieczeniu woda wypełniająca instalację nie ma kontaktu z powietrzem. To bardzo ważne, bo dzięki temu elementy instalacji nie są narażone na korozję spowodowaną obecnością tlenu.
Błędem jest pozostawienie stosowanego powszechnie w starych instalacjach grzewczych systemu zabezpieczenia z naczyniem wzbiorczym otwartym, jeśli modernizując instalację, montujemy w niej urządzenia przystosowane do pracy w instalacjach zamkniętych. Może się wtedy okazać, że po dwóch-trzech latach będą się nadawały tylko do wymiany, a ich producent nie uzna reklamacji. Jeśli w instrukcji zastrzegł, że można je stosować tylko w instalacji zamkniętej, nie będziemy w stanie tej reklamacji wyegzekwować.
Jeszcze większym błędem, bo jego skutki mogą być tragiczne, jest zabezpieczenie instalacji z kotłem na paliwo stałe zamkniętym naczyniem wzbiorczym. Niektórzy instalatorzy polecają takie rozwiązanie, tłumacząc, że w ten sposób zwiększy się trwałość urządzeń. Nawet jeśli tak jest, to system zabezpieczenia instalacji przeponowym naczyniem wzbiorczym i zaworem bezpieczeństwa jest w instalacji z kotłem na paliwo stałe niewystarczający i nie będzie działał prawidłowo, a jego zastosowania zabraniają przepisy (rozporządzenie ministra infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). Ilość ciepła zakumulowanego w załadowanej do kotła porcji węgla lub drewna jest tak duża, że nawet całkowite odcięcie dopływu powietrza do komory spalania nie spowoduje natychmiastowego spadku temperatury wody w kotle. Co więcej, przez pewien czas będzie ona nadal rosła.
Sytuacja, w której dochodzi do wrzenia wody, jest w kotłach na paliwa stałe bardzo prawdopodobna (w kotle na gaz lub olej się nie zdarza). A gdy woda wrze, zawór bezpieczeństwa zawodzi. Bardzo często ciśnienie otwarcia zaworu bezpieczeństwa jest wyższe niż ciśnienie powodujące rozerwanie elementów kotła, który z założenia nie jest przystosowany do pracy w instalacji otwartej i nie musi być odporny na wysokie ciśnienie (warto zwrócić uwagę na dopuszczalne ciśnienie jego pracy podane w instrukcji obsługi). Niestety, co pewien czas słyszy się o tragicznych w skutkach wybuchach kotłów z niewłaściwym zabezpieczeniem.
Częstym błędem jest niewłaściwe dopasowanie mocy kotła do zapotrzebowania na ciepło. Zbyt duża jest przyczyną jego nieekonomicznej pracy i szybszego zużycia podzespołów. W przypadku pompy ciepła zaleca się dobór urządzenia o mocy nieco mniejszej od zapotrzebowania. Ale nie należy z tym przesadzać.
Im większa moc pompy, tym wyraźnie wyższa jej cena, więc dużo osób z oszczędności wybiera urządzenia o zbyt małej mocy. Gdy robi się naprawdę zimno, pracę pompy wspomaga wbudowana w nią grzałka elektryczna, która zużywa bardzo dużo prądu. W efekcie pompa nie pracuje ekonomicznie. Stąd częste narzekania, że nie jest tak tania w eksploatacji, jak obiecywali sprzedawcy.
Częsty błąd to zastosowanie komina o zbyt wąskim przekroju. Zdarza się, że do prawidłowej pracy nowego urządzenia grzewczego jest potrzebny komin o większych wymiarach niż ten w naszym domu. W takiej sytuacji niektórzy nie przejmują się zaleceniami producenta kotła czy kominka i podłączają go do zbyt wąskiego przewodu. W rezultacie urządzenie nie pracuje prawidłowo. W przypadku zautomatyzowanych kotłów na gaz lub olej dochodzi do ich samoczynnego wyłączania, pozornie bez powodu. W kotłach na paliwa stałe trudno rozpalić, ich wnętrze ulega szybkiemu zabrudzeniu. Możliwe jest też cofanie się dymu do pomieszczeń, w najgorszym razie może dojść do zaczadzenia mieszkańców. Dlatego nie można lekceważyć zaleceń producentów i jeżeli komin jest zbyt wąski, należy wybudować nowy albo wybrać inne urządzenie grzewcze.
Jeśli trzeba zamontować stalowy wkład kwasoodporny w murowanym kominie, który wcześniej odprowadzał dym z kotła na węgiel, powinno się bardzo dokładnie wyczyścić kanał dymowy z sadzy. Jeżeli się tego nie zrobi, wkład prawdopodobnie ulegnie szybkiemu zniszczeniu, bo sadza może zawierać związki powodujące korozję jego zewnętrznej powierzchni.
Gdy wkład ma odprowadzać spaliny z kotła na drewno, musi być żaroodporny. Błędem jest zastosowanie zwykłego kwasoodpornego. Jest wprawdzie tańszy, ale nieodporny na wysoką temperaturę, która powstaje w kominie, gdy zapali się w nim sadza. A w przewodach dymowych do kotłów na paliwa stałe ryzyko powstania pożaru sadzy jest bardzo duże. Zwykły wkład ulega wtedy zniszczeniu.
Mój piec przestał działać prawidłowo, sam dolewa wodę. Usterka ta powoduje, że muszę codziennie spuszczać wodę z grzejników, jaka jest tego przyczyna ?
