Lekka konstrukcja domów szkieletowych, a co za tym idzie, niewielka zdolność akumulacji ciepła sprawia, że tradycyjne ogrzewanie nie sprawdza się w nich tak dobrze jak w domach murowanych.
Ogrzewanie takie polega w dużej mierze na przekazywaniu ciepła przez promieniowanie. Z powierzchni grzejnej (promiennika, grzejnika, pieca akumulacyjnego, ciepłej podłogi czy ściany w ogrzewaniu płaszczyznowym) emitowane jest promieniowanie podczerwone, które zamienia się na ciepło w chwili, kiedy pada na przedmioty znajdujące się w pomieszczeniu, w tym również ściany, i je ogrzewa.
Jeśli ściany mają dużą zdolność akumulacji ciepła, są przez długi czas ciepłe i same przez ten czas emitują promieniowanie podczerwone odbierane przez przebywających w pobliżu ludzi jako przyjemne ciepło. Ściana o niskiej akumulacyjności ciepła nagrzeje się w ten sam sposób, ale po wyłączeniu urządzenia grzewczego bardzo szybko ostygnie i nie będzie już oddawać ciepła do otoczenia.
W domach wykonanych z materiałów o niskiej akumulacyjności ciepła (np. domach szkieletowych) najlepiej sprawdza się taki system grzewczy, który ogrzewa głównie powietrze w pomieszczeniu, a tylko w niewielkim stopniu podnosi temperaturę przegród. Jest nim właśnie ogrzewanie nadmuchowe.
Mała akumulacyjność to niejedyny argument przemawiający za ogrzewaniem nadmuchowym. Domy szkieletowe są z założenia bardzo szczelne. Muszą więc być wyposażone w wydajny system wentylacji. Materiały, z których są zbudowane, nie są odporne na wilgoć i przy braku wymiany powietrza w budynku ulegają szybkiemu i nieodwracalnemu uszkodzeniu.
W domu szkieletowym łatwo jest poprowadzić kanały wentylacyjne w przestrzeni wewnątrz przegród. Łatwiej też niż w budynkach murowanych wykonać otwory w przegrodach na przejścia kanałów.
Mój piec przestał działać prawidłowo, sam dolewa wodę. Usterka ta powoduje, że muszę codziennie spuszczać wodę z grzejników, jaka jest tego przyczyna ?
