Sklep online Pomoc Tagi Newsletter
| muratordom.pl » Budowa » Elewacje » Budowa balkonu to trudne zadanie. Oto jak uniknąć najczęstszych błędów

Budowa balkonu to trudne zadanie. Oto jak uniknąć najczęstszych błędów

Balkon zwiększa przestrzeń mieszkania, choć zazwyczaj nie jest to miejsce niezbędne, dlatego jeśli decydujemy się na budowę balkonu, to powinno odbyś się to nie z konieczności, ale pod wpływem świadomego wyboru. Dopilnujmy zatem, aby był prawidłowo wykonany. Oto jak ustrzec się błędów przy budowie balkonu.

Budowa balkonu bez błędów. Od czego zacząć?

Balkon to połączona z budynkiem płyta wysunięta przed lico ściany. Może być z drewna, ze stali, ale w budynkach murowanych najpopularniejszy jest żelbetowy, bo pozwala na największą swobodę architektoniczną. Odpowiednio dobierając zbrojenie i grubość płyty oraz sposób mocowania – wspornikowy albo podparty – można zaprojektować balkon większy lub mniejszy, o kształcie prostym lub łukowym, wysunięty całkiem przed lico ściany albo schowany we wnęce. Jedynym ograniczeniem jest minimalna grubość płyty konstrukcyjnej – 8 cm. Nie ma wytycznych co do maksymalnej grubości, ale przyjmuje się, że jest to nie więcej niż 20 cm. Płyta może być betonowana w deskowaniu na placu budowy albo przywieziona w formie prefabrykowanego elementu z wypuszczonym zbrojeniem. Do montażu jest jednak wtedy potrzebny dźwig.

Czy zbrojenie jest zawsze koniecznie przy budowie balkonu?

Zbrojenie płyty balkonu zawsze musi być zaprojektowane przez konstruktora. Średnica i układ prętów zależą od obciążeń i od schematu statycznego płyty, czyli od tego, czy jest zakotwiona w wieńcu, czy podparta. Stal jest odpowiedzialna za przenoszenie naprężeń rozciągających, a naprężenia ściskające są przenoszone przez beton. Dlatego główne pręty umieszcza się w strefie rozciągania płyty. W balkonach podpartych jest to dolna część, bo najmocniej ugina ją się na środku, a we wspornikowych część górna, bo największe ugięcie występuje przy zewnętrznej krawędzi. Zbrojenie płyty zawsze kotwi się w wieńcu, a najczęściej łączy ze zbrojeniem stropu.


Wadą balkonów żelbetowych jest to, że w miejscu połączenia z budynkiem powstaje mostek termiczny. Żelbetowa płyta ma wyższą przewodność cieplną niż ściana budynku, a więc wychładza ją. Na zwiększone straty składają się jeszcze powierzchnie otaczające okno i drzwi balkonowe – strefa ościeży, nadproży, podokienna. Tam również dochodzi do wychładzania. W rezultacie jeśli balkonowi i jego otoczeniu nie poświęci się należytej uwagi, nie zadba o właściwą izolację, stanowi on strefę intensywnego przemarzania domu. Można wprawdzie ratować się, układając ocieplenie od środka, ale sposób ten niekorzystnie wpływa na rozkład ciśnień w przegrodzie. Ocieplony narożnik jest narażony na zawilgocenie od gromadzącej się na powierzchni pary wodnej, a ściana – pozbawiona możliwości nagrzewania się od wnętrza domu – w zimie stale jest poddawana działaniu ujemnej temperatury, co niekorzystnie wpływa na jej parametry wytrzymałościowe.

WAŻNE

Izolacja balkonu - przed czym należy się chronić?

Pomimo iż balkon nie przekrywa pomieszczeń mieszkalnych, jego konstrukcję należy zabezpieczyć przed wodą. Używa się do tego tych samych materiałów co w przypadku tarasu, a więc odpowiednich pap, folii lub mas izolacyjnych układanych na warstwie spadkowej i pod okładziną. Izolację należy wywinąć przynajmniej 15 cm na ścianę budynku, aby zabezpieczyć strefę cokołową przed zamakaniem.

Autor: Szandomirski Andrzej

Budujemy balkon

Autor: Szandomirski Andrzej

Budujemy balkon

Balkon podparty słupami może być szeroki, bo odpowiednio rozmieszczone podpory przejmują część obciążeń. Aby zachować jednolitość architektoniczną, zazwyczaj balkony drewniane opiera się na słupach drewnianych, stalowe na wiotkich stalowych, a masywniejsze żelbetowe na słupach murowanych albo z betonu. Nie jest to jednak regułą – ostateczna decyzja odnośnie sposobu budowy balkonu należy oczywiście do architekta

Rodzaje balkonów

  • wspornikowe – zakotwione w wieńcu i połączone ze stropem. Najmocniej uginają się przy niepodpartej krawędzi, a największe naprężenia występują przy ścianie budynku. W domach murowanych balkony najczęściej mają konstrukcję żelbetową, wówczas łączy się zbrojenie płyty balkonu i stropu. W domach drewnianych popularne są balkony z drewna oparte na przedłużonych belkach stropowych;
  • podparte – przymocowane z jednej strony do ściany budynku, a z drugiej oparte na słupach albo na zastrzałach. Najmocniej uginają się w środkowej części. Mogą mieć konstrukcję żelbetową, drewnianą lub stalową. Odmianą balkonów podpartych są cofnięte względem lica ściany loggie oparte na ścianach budynku;
  • podwieszane – lekkie, nieduże, drewniane lub stalowe, oparte na belce lub kątownikach i podtrzymywane cięgnami mocowanymi do ściany.
WARTO WIEDZIEĆ

Mostek termiczny - co to takiego?

Nazywamy tak miejsca w budynku narażające go na wychłodzenie. Są dwa rodzaje mostków cieplnych – uwarunkowane geometrycznie i materiałowo. Te pierwsze występują na przykład w narożnikach, które mają dużą powierzchnię i dochodzi w nich do efektu większego rozprzestrzeniania się zimna. Te drugie powstają wskutek zastosowania elementów o przewodności cieplnej większej niż przegroda, w której się znajdują – przykładowo żelbetowych wzmocnień albo stalowych łączników. W praktyce często dochodzi do połączenia obu rodzajów mostków, co dobrze widać na przykładzie balkonu.

Ciepło ucieka zarówno przez narożniki w ościeżach (mostki geometryczne), jak i przez żelbetowe nadproża i płytę balkonu (mostki materiałowe). Temperatura ściany w otoczeniu balkonu jest więc znacznie niższa niż w innych miejscach budynku. Nadmierna różnica temperatury między balkonem a płytą stropu sprawia, że oba elementy nierównomiernie pracują, przez co dochodzi do rozszczelniania i pękania styku. Jeśli do tego temperatura spadnie do wartości punktu rosy, rozpocznie się proces skraplania, a więc ściana ulegnie zawilgoceniu. Nie oznacza to jednak, że temperatura powyżej punktu rosy jest bezpieczna. Zagrzybienie ściany pojawia się już w temperaturze o 3,3° wyższej niż punkt rosy.

Przykładowo w pomieszczeniu o względnej wilgotności powietrza 50%, w którym panuje temperatura 20°, temperatura punktu rosy to 9,3°. Zagrzybienie może jednak wystąpić nawet wtedy, kiedy temperatura na powierzchni ścian będzie o 3,3° wyższa. Aby zatem przegroda była bezpieczna, temperatura w żadnym miejscu w otoczeniu balkonu nie powinna być niższa niż 12,6° (9,3° + 3,3°) = 12,6°.

Autor: Agnieszka i Marek Sterniccy

Miejsca zwiększonej ucieczki ciepła w strefie balkonu

Tuznajdziesz
Porównaj
Przeczytaj dodatkowo:
Tradycyjne i nowoczesne domy z cegły. Elewacje z...

Ceglane elewacje przyciągają wzrok. Elewacja z cegły klinkierowej lub innej sprawia, że budynek wygląda jak...

Gdzie możesz wykorzystać tynki cienkowarstwowe?...

Wybranie odpowiedniego tynku zapewni estetyczny wygląd budynku. Dlatego warto wiedzieć jaki tynk wybrać i...

Odnawianie elewacji drewnianej. Malowanie desek...

Nawet najstaranniej zabezpieczone deski elewacyjne, zwane szalówkami, wymagają co kilka lat...

Cegła klinkierowa na elewacji domu - trwały i...

Zaletą cegły klinkierowej są niemal nieograniczone możliwości kształtowania elewacji. Róźnorodność...

Pomysł na elewację w ocieplanym domu. Poznaj...

Ocieplanie domu to doskonała okazja, żeby zrobić nową, ciekawą elewację. Przedstawiamy zatem kilka...

Nowoczesna fasada z drewna elewacyjnego

Drewno elewacyjne znów cieszy się dużą popularnością wśród najchętniej stosowanych...

SPRAWDŹ
Żaden utwór zamieszczony w serwisie nie może być powielany i rozpowszechniany lub dalej rozpowszechniany w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny) na jakimkolwiek polu eksploatacji w jakiejkolwiek formie, włącznie z umieszczaniem w Internecie - bez pisemnej zgody ZPR Media S.A.. Jakiekolwiek użycie lub wykorzystanie utworów w całości lub w części z naruszeniem prawa tzn. bez zgody ZPR Media S.A. jest zabronione pod groźbą kary i może być ścigane prawnie.