Montaż ceramicznego komina systemowego do odprowadzania spalin lub dymu polega na połączeniu zaprawą lub kitem kwasoodpornym elementów wkładu wewnętrznego, zaizolowaniu go i obudowaniu systemowymi bloczkami keramzytobetonowymi.
Do bezawaryjnej pracy przez długi czas niezbędny jest poprawny montaż. Jest on stosunkowo prosty, gdy kupuje się kompletny zestaw dopasowanych do siebie elementów z dokładną instrukcją postępowania.
Renomowani producenci zapewniają szkolenia ekipom instalującym ich kominy, więc ryzyko popełnienia błędu przez wykonawcę jest niewielkie. Kominy prefabrykowane, podobnie jak tradycyjnie murowane, posadawia się na odpowiednio dobranym fundamencie.
W miejscu posadowienia komina układa się warstwę izolacji (na przykład z dwóch warstw papy) i muruje cokół z cegły pełnej. Można też użyć pustaków kominowych wypełnionych betonem. Cokół powinien mieć wysokość 20-30 cm i wymiary odpowiadające wymiarom komina.
Na cokole muruje się jeden na drugim bloczki – obudowę komina. Łączy się je na zaprawę cementową lub cementowo-wapienną nakładaną za pomocą specjalnego szablonu. Wewnątrz umieszcza się zbiornik kondensatu, a następnie kolejne odcinki rury spalinowej. Rury łączy się i uszczelnia specjalnym kitem oraz izoluje wełną mineralną (jeśli jest przewidziana w systemie). W obudowie z bloczków wycina się otwory na drzwiczki rewizyjne, trójnik do podłączenia komina i kratkę wentylacyjną – ułatwiają to szablony dostarczane w komplecie z elementami komina.
Część komina powyżej płaszczyzny dachu powinna być wykończona okładziną z blachy, tynkiem, łupkiem, płytkami lub cegłami klinkierowymi.
Na jego wierzchu umieszcza się płytę, w której osadza się stożek wylotu spalin i ewentualnie nakrywa go daszkiem, jeśli będzie odprowadzać spaliny z kotła na paliwo płynne.
Komin w domu i komin na zewnątrz
Komin wybudowany na zewnątrz domu powinien być zaizolowany termicznie, dzięki czemu spaliny nie będą się zbyt szybko wychładzały. Komin wewnętrzny nie potrzebuje takiej izolacji.
