Komin z prefabrykatów (systemowy) to przede wszystkim zestaw rur z materiałów ceramicznych, które są ognio- i kwasoodporne, kształtki (z tego samego materiału), umożliwiające podłączenie kotła i wykonanie wyczystki, oraz akcesoria: odstojnik kondensatu z odpływem skroplin, drzwiczki rewizyjne, czapka kominowa, kratka wentylacyjna (jeśli jest potrzebna), a także elementy mocujące.
Niektóre systemy zawierają dodatkowo maty izolacji cieplnej, zabezpieczające przewody przed wychłodzeniem – gdy komin znajduje się w ścianie zewnętrznej lub na zewnątrz domu albo przechodzi przez nieogrzewane pomieszczenia. Dzięki temu spaliny nie ochładzają się zbyt szybko, więc nie maleje ciąg kominowy. Do połączenia i uszczelnienia elementów komina używa się specjalnego kwasoodpornego kitu, który również może być elementem systemu.
Jest nim też obudowa rur – z pustaków, najczęściej keramzytobetonowych, niekiedy ceramicznych, a nawet ze skał wulkanicznych. Pustaki mogą być wielokanałowe – oprócz tego, że osłaniają rurę spalinową, mogą tworzyć kanały wentylacyjne, które i tak zwykle grupuje się wraz z nią w jednym kominie. Takie rozwiązanie upraszcza i przyspiesza jego budowę, a przy tym – dzięki cienkim ściankom pustaków – komin zajmuje stosunkowo niewiele miejsca. Pustaki łączy się na zaprawę cementowo-wapienną lub klejową.
Kominy z prefabrykatów: warianty
Kominy gotowe są produkowane w różnych wariantach dostosowanych do rodzajów urządzeń, z których mają odprowadzać spaliny, a dokładniej do właściwości tych spalin. Najbardziej uniwersalne są te odporne na pożar sadzy, a przy tym kwasoodporne, z antykorozyjnymi akcesoriami. Nadają się do współpracy z urządzeniami spalającymi paliwa stałe, gaz lub olej, wytwarzającymi spaliny zarówno o niskiej, jak i wysokiej temperaturze. Ich ważną zaletą jest możliwość zmiany źródła ciepła w domu na zasilane innym paliwem bez konieczności przerabiania przewodu spalinowego.
Systemy tego typu są dostępne także w wersji przeznaczonej do podłączenia kotłów z zamkniętą komorą spalania, a nawet kondensacyjnych – mają wtedy osobny kanał powietrzny (z kotła musi być wyprowadzona osobno rura powietrzna i osobno spalinowa).
Tańsze są systemy przeznaczone do odprowadzania jedynie spalin suchych. Są odporne na pożar sadzy, ale nie powinny mieć długotrwałego kontaktu ze skroplinami. Nadają się do współpracy z kotłami na paliwa stałe, oprócz miałowych. Są też kominy z prefabrykatów przeznaczone do kotłów niskotemperaturowych, także kondensacyjnych – odporne na temperaturę spalin do 200°C. Mogą pracować zarówno w podciśnieniu, jak i nadciśnieniu, a więc nadają się do współpracy z kotłami wyposażonymi w wentylator wymuszający przepływ spalin.
Kotły z zamkniętą komorą spalania można do nich podłączyć koncentrycznym przewodem powietrzno-spalinowym. Wewnętrzna rura ceramiczna jest umieszczona w kanale powietrznym utworzonym przez obudowujące ją pustaki. Ma cienkie ścianki, by ciepło przepływających nią spalin przenikało do powietrza omywającego ją od zewnątrz. W ten sposób do komory spalania kotła trafia powietrze wstępnie podgrzane, co przyczynia się do zwiększenia jego sprawności.
