Spis treści
Żeń-szeń (łac. Panax ginseng), znany jako ginseng, to bylina, naturalnie występująca w Azji. Jest stosowany w medycynie Wschodu od ponad pięciu tysiącleci. Do Europy dotarł dopiero na początku XVII wieku. Od tamtej pory zdobył ogromną popularność jako uniwersalny lek na dolegliwości ciała i ducha.
Ze względu na dużą mrozoodporność (wytrzymuje temperaturę do –40 st.C), nadaje się do uprawy polowej w Polsce. Roślina ma jednak dość duże wymagania uprawowe.
Uprawa żeń-szenia: wymagania
Żeń-szeń powinien być uprawiany na stanowiskach ciepłych, zacienionych, osłoniętych od wiatru. Zbyt nasłonecznione stanowisko prowadzi do poparzenia roślin i w konsekwencji ich zamierania. Zdarza się, że konieczne jest zastosowanie kontrolowanego cieniowania roślin.
Optymalne podłoże do uprawy żeń-szenia jest przewiewne, przepuszczalne, żyzne, próchnicze i lekko kwaśne (pH 5,5–6,5). Roślina nie znosi ciepłych i wilgotnych zim. W pierwszych latach rośliny są szczególnie wrażliwe na suszę i nadmiar wody, dlatego regularne, ale umiarkowane podlewanie.
Od wiosny do jesieni warto stosować w uprawie żeń-szenia nawozy wieloskładnikowe. Ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym jest regularnie odchwaszczanie roślin. Należy to robić delikatnie, aby nie uszkodzić płytko położonych korzeni.
Amatorzy coraz częściej wybierają też żeń-szeń amerykański (Panax quinquefolius), który bywa nieco bardziej tolerancyjny na nasze warunki klimatyczne.
Przeczytaj też: Jakie zioła można sadzić obok siebie w ogrodzie?
Żeń-szeń - wysiew nasion
Samodzielne rozmnażanie żeń-szenia jest czasochłonne. Nasiona można wysiewać dopiero po stratyfikowaniu – kilkumiesięcznym przechowywaniu w wilgotnym piasku w chłodnej temperaturze. Sam proces kiełkowania może trwać kilkanaście miesięcy. Przyrosty masy korzeni również są niewielkie (około 1 g rocznie). Dlatego zaleca się kupować nasiona już po stratyfikacji lub ukorzenione 1–2 letnie sadzonki. Można je wysadzać jesienią lub wiosną. Zaleca się stosować ściółkowanie.
Żeń-szeń - zbiór korzeni
Żeń-szeń uprawia się dla korzeni, pozyskiwanych jesienią lub wiosną. Korzenie najlepiej pozyskiwać z okazów sześcioletnich i starszych. Zwykle zbiera się je jesienią lub wiosną.
i
Właściwości korzenia żeń-szenia
Surowiec zielarski – korzeń żeń-szenia – zawiera ponad 200 związków aktywnie czynnych, w różny sposób wpływających na organizm. Kluczowe są ginsenozydy (najwięcej występuje w drobnych korzeniach), które wzmacniają odporność organizmów i zwiększają utlenienie narządów wewnętrznych. Ponadto korzeń żeń-szenia zawiera panaksany, obniżające zawartość cukru, panaksynole działające przeciwzakrzepowo, wiele witamin i soli mineralnych. To sprawia, że żeń-szeń jest wartościowym, naturalnym lekiem, wspomagającym leczenie wielu chorób
Zastosowanie korzenia żeń-szenia
- opóźnia procesy starzenia;
- wzmacnia koncentrację i poprawia pamięć;
- zwiększa odporność na infekcje bakteryjne i wirusowe;
- obniża poziom cholesterolu we krwi;
- zwiększa wydolność organizmu i potencję u mężczyzn.
Korzeń żeń-szenia: sposób stosowania
Korzenie żeń-szenia najczęściej żuje się (około 1g przez 15 minut) lub przyrządza z niego napary. Rozdrobniony lub sproszkowany, wysuszony korzeń zalewa się wrzątkiem i przykrywa na kilkanaście minut. Zaleca się pić po wystudzeniu. Domowym sposobem można także przygotować nalewkę oraz maseczkę regenerującą skórę. W aptekach naturalny lek można kupić w formie tabletek i kapsułek.
Zobacz galerię zdjęć: Zioła w przydomowym ogrodzie
10
