Drzewa owocowe: przerzedzanie zawiązków jabłoni, śliw, moreli, grusz, brzoskwiń

Przerzedzanie zawiązków drzew owocowych stosuje się u większości odmian jabłoni i brzoskwiń oraz u wielu grusz, śliw i moreli. Jego celem jest uzyskanie wysokiej jakości dobrze wyrośniętych owoców oraz zapewnienie corocznego, regularnego owocowania.

Przerzedzanie zawiązków drzew owocowych jest stosowane głównie w latach, w których zapylenie kwiatów i zawiązanie owoców jest szczególnie obfite.
Głównym sposobem przerzedzania zawiązków jest przerzedzanie ręczne. Umożliwia usunięcie owoców drobnych, zniekształconych i porażonych przez choroby i szkodniki, a pozostawienie tych zdrowych i najlepiej ukształtowanych. Owoce pozostawione na drzewie będą lepiej odżywione, a w konsekwencji ładniej wybarwione i smaczniejsze (bo będzie ich mniej).

Ręczne przerywanie zawiązków przeprowadza się zazwyczaj 6–8 tygodni po kwitnieniu, po naturalnym opadaniu zawiązków owocowych (okres ten przypada w czerwcu). Zazwyczaj zrywa się zawiązki najmniejsze, jeśli zależy nam, aby owoce były jak największe. Przy odmianach wielkoowocowych, takich jak ‘Ligol’ czy ‘Mutsu’, można też zrywać zawiązki największe, wtedy wszystkie owoce dorosną do podobnych rozmiarów.

Zawiązki owoców usuwamy tak, aby na drzewie pozostała szypułka (zapobiega to powstawaniu na pędach ran, przez które mogą przedostać się choroby). Zawiązek ujmuje się między palec wskazujący a kciuk, zaciska palce na szypułce i kciukiem odrywa owoc. Zwykle należy pozostawić tylko jeden zawiązek na krótkopędzie, a odległość pomiędzy pozostawionymi owocami powinna wynosić 15–20 cm.
W uprawie wielkotowarowej stosuje się też przerzedzanie chemiczne specjalistycznymi preparatami (Pomonit, Ethrel), którymi opryskuje się drzewa. W uprawie amatorskiej ta metoda nie znajduje zastosowania.

Czy artykuł był przydatny?
Przykro nam, że artykuł nie spełnił twoich oczekiwań.
KOMENTARZE